โตมาด้วยกันแต่ไปต่อด้วยกันไม่ได้

เราคบกับแฟนมาตั้งแต่ม.1 ก็ประมาณ6ปีกว่าๆได้แล้วอะ
เหมือนเราโตมาด้วยกัน ผ่านทุกช่วงชีวิตวัยรุ่นมาด้วยกันหมด ทั้งเรื่องเรียน เรื่องครอบครัว เรื่องเงิน ช่วงปิดเทอมเราก็ไปกันทำงานหาเงินด้วยกัน พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายก็รับรู้มาตลอด เราแทบไม่เคยระแวงกันเรื่องคนอื่นเลยเพราะไว้ใจกันมาก แต่พอเข้ามหาลัย ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป เขาได้เจอสังคมใหม่ เพื่อนใหม่ คนเข้าหาเยอะขึ้น แล้วเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป ช่วงปี1ที่เราเช่าหออยู่ด้วยกัน เขากลับห้องดึกบ่อยขึ้น เที่ยวบ่อยขึ้น เริ่มมีความลับ แล้วก็มีผู้หญิงเข้ามาทำให้เรารู้สึกไม่โอเคหลายครั้ง สิ่งที่เจ็บน่ะนะคือเขาเลือกปกป้องผู้หญิงพวกนั้นแทนความรู้สึกเรา เวลาทะเลาะกันเขาเลือกเถียงกับเราแทนที่จะทำให้เราสบายใจ มันเป็นแบบนั้นอยู่ประมาณครึ่งปี จนสุดท้ายเราตัดสินใจแยกทางกันช่วงปิดเทอมของปี1
ตอนแรกก็คิดว่าจะเสียใจมาก แต่พอเวลาผ่านไปจนกำลังจะเปิดเทอมขึ้นปี2 เราไม่ได้โหยหาเขา เราไม่ตามส่อง ไม่รอ ไม่คิดถึง ไม่เอาใครเข้ามาแทน เรากลับมาสนใจตัวเอง ใช้ชีวิตของตัวเองได้เต็มที่ แล้ววันนึงเราก็เพิ่งมานั่งคิดว่า จริงๆตลอดความสัมพันธ์ที่ผ่านมาเราแทบไม่เคยได้รับอะไรที่มันทำให้รู้สึกถูกรักแบบชัดๆเลย ไม่มีเดต ไม่มีดอกไม้ ไม่มีเซอร์ไพรส์ ไม่มีคำหวาน มันเลยทำให้เราสงสัยว่า ที่ผ่านมาเราเคยถูกรักบ้างหรือเปล่านะ