บ่นหน่อยละกัน!!

เคยเป็นป่ะ ?ไม่รู้ว่าเป็นอะไร มันจะรู้สึกเบื่อๆแบบไม่รู้เบื่ออะไร หาสาเหตุไม่ได้ แต่เบื่อไปหมด แล้วก็จะเป็นหน่วงๆในใจ อึดอัด มาก บางทีก็เหมือนเหงาๆต้องการเพื่อน แต่บางทีก็อยากอยู่คนเดียว นี่จนคิดว่

คือเราแบบโครตน้อยใจในหลายๆเลยอะ ทั้งโชคชตา หน้าที่การงาน การเรียน เพื่อน คือแบบ มันอธิบายไม่ถูกอะ มันเต็มไปหมด อึดอัดจนนั่งร้องไห้คนเดียว อยากจะบ่นให้ใครฟังก็กลัวเขาจะรำคาญ ไม่อยากฟัง คือๆๆๆ มันอึดอัด

เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องของแม่ผมนะครับ ถ้าอ่านแล้วงงขออภัยด้วยครับ เป็นการเขียนครั้งแรก อาม่ามีลูกด้วยกัน 3คน แม่ผมคนโต ผญคนกลาง ผู้ชายคนเล็กสุด ซึ่งตอนนี้ผมอาศัยอยู่ในบ้านของอาม่า ซึ่งมี

คือเรากับเพื่อนเป็นกันตลอดเลยอะ มันเนือยๆ หน่วงๆ สมองทำงานช้ากว่าปกติ แบบพูดอะไรไปเพิ่งจะ อ๋อ! เพิ่งจะรู้สึกอะไรประมาณนี้ แล้วเป็นกันเกือบจะทั้งห้องเลย อาจารย์ก็บ่น อย่างวันนี้ เรียนจบแล้ว ลืมบอกเราอย

คือนั่งทำการบ้านอยู่ก็อยากร้องไห้ขึ้นมาซะงั้นเลยค่ะ ถ้าไม่ได้ร้องออกมาก็จะรู้สึกอึดอัด หน่วงๆ ดิ่งๆ แต่ก็ไม่รู้สาเหตุอยู่ดี แล้วช่วงนี้ตอนไปรร.ก็ไม่ค่อยมีความสุขเลยค่ะ ต้องค่อยยิ้มให้เพื่อนตลอดทั้งๆที

ในปัจจุบันเราเป็นผู้หญิงคนนึงที่เป็นแม่บ้านเพื่อครอบครัวและมีลูก ในแต่ละวันผ่านไปในแบบเดิมๆ วนลูบเพื่อเติมเต็มครอบครัว จะทำอะไรหรือซื้ออะไร จะเพื่อลูกและสามีเสมอ จะไม่เคยแม้แต่มีของเป็นของตัวเอง ถึงจะ

ปกติเราไม่ค่อยคบผช ส่วนใหญ่คบผญ เวลาเลิกกับผญ.เราจะทำใจำด้ไว แต่ถ้าเป็นผช เราจะมูฟนานมาก แฟนเก่าเราเปนผช คนรอบตัวเราจะชื่อคล้ายเขาเยอะมาก เขาเป็นคนที่อันตรายมากค่ะ เพื่อนบอกให้เลิก วันที่เราขอเลิก เขา

พักหลังๆมานี่ รู้สึกเหนื่อย หดหู่ใจ ไม่อยากตื่น ไม่อยากทาน กำลังรู้สึกแบบนี้ค่ะ แต่ไม่เคยพบแพทย์เลยค่ะ รู้สึกเหนื่อย เวลาคนที่ทำงานคุยด้วย แค่จะอ้าปากตอบก็เหนื่อยแล้ว มันตึงๆ อื้ออึง หนักๆหน่วงๆอยู่ใ