ผมคิดมากแล้วไม่มั่นใจในตัวเองเกินไปหรือเปล่าครับ

เวลาคุยอะไรที่มันซีเรียสผมจะมองซ้ายขวา  หาทำเลที่ข้างบ้าน  ไม่ได้ยิน
ถ้าคนในบ้านเริ่มพูดจะบอกให้หยุด  และชวนมาคุยที่ทำเลกลางๆบ้าน  เพื่อไม่ให้ใครได้ยิน

พอดีเคยโดนคนแถวบ้านเอาประเด็นที่เราคุยกันในบ้าน   มาคุยนินทาหัวเราะเยาะ  ดูถูก  (ซึ่งก็เป็นความจริงเรามันแย่จริงๆ)
เลยระแวงกลัวไปหมดแบบจะคุยแต่ละที  กลัวใครรู้ นอกจากเรื่องทั่วๆไปสัพเพเหระถึงคุยได้เปิดเผยเลย

บางเรืองก็ไม่แน่ใจ  เลยเซฟแอบคุยไว้ก่อน  คนในบ้านก็เที่ยวพูดว่ามันอยากรู้ก็ให้มันรู้ไป  เราทำตัวปล่อยตามธรรมชาติเถอะ  อย่างมากก็ได้แค่นินทาสนุกปากอย่าไปแคร์  (คนในบ้านผมบอกอย่างนั้น)

แบบไม่อยากให้ตัวเองมีประเด็นอะไรเลย  ต้องทำตัวเงียบๆ  ไม่เป็นจุดเด่น

ผมระแวงคิดมาก ไม่มั่นใจในตัวเองเกินไปไหมครับ   หรือ  ควรปล่อยตัวตามธรรมชาติ