ก้าวแรกแห่งทางสายกลาง

บทนำ หิริ และ โอตตัปปะ เป็นธรรมคู่ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดในพระพุทธศาสนา จนได้รับสมญาว่าเป็น "โลกบาลธรรม" (ธรรมารักษาโลก) ซึ่งเป็นรากฐานของความประพฤติชอบทั้งปวง บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่

บทนำ คำถามที่ว่า "บุคคลกระทำตนและผู้อื่นให้เป็นที่รักได้อย่างไร หรือนำพาตนและผู้อื่นให้ประสบทุกข์ได้อย่างไร" เป็นแก่นแท้ของจริยศาสตร์สากล และเป็นประเด็นสำคัญที่พระพุทธศาสนาในยุคต้นได้ให้คำตอ

ความคิดไหลตามกิเลส เรียก อนุสัย กิเลส เมื่อหลงลืม มรรคข้อนี้ จึงเกิดเหตุสลดในผู้ปฎิบัติ (เหตุสลดทำการตัวตาย............. บางคนก็ทำตัวเพี้ยน...............) ............. 1. สัมมาทิฏฐิ (ความเห็นชอบ)

พวกพราหมณ์และคหบดีชาวบ้านชาวสาเลยยกะ ได้ยินเสียงเล่าลือว่า ก็กิตติศัพท์อันงามแห่งพระโคดมผู้เจริญนั้นขจรไปแล้วอย่างนี้ว่า แม้เพราะเหตุนี้ๆ พระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น เป็นพระอรหันต์ ตรัสรู้เองโดยชอบ ถึ

มันจะมีลัทธิเพี้ยนๆ ชอบพูดว่า ไม่ท่องตำรา หรือ ไม่เอาจิตเป็นอนัตตา ไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ พวกนี้ยกพระพุทธเจ้า พระธรรมมั่วๆ มาโจมตีผู้เห็นต่าง กลัวการปฏิบัติและสมาธิจนขี้ขึ้นสมอง พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่า &l

คำสอนของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวกับ “การทำให้ร่ำรวย” หรือการสร้างฐานะ มักถูกยกมาอ้างใน อาทิยะสูตร (อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต) ว่ามี “ธรรม 4 ประการ” ที่จะทำให้คฤหัสถ์เจริญมั่งคั่ง ได