กำลังใจจากคนข้างกาย

หากใครได้อ่านกระทู้ก่อนหน้านี้ไปบ้างแล้ว กระทู้นี้สืบเนื่องต่อกันมาค่ะ เรารู้สึกเหนื่อยล้าเหลือเกิน ในขณะที่ลูกกำลังโตขึ้นๆ แต่เรายังรู้สึกเหนื่อยเหมือนเดิม เหตุมาจาก กลางวันทำงาน กลางคืนเลี้ยงลูกเอง

เหนื่อยล้าท้อกับชีวิตอยากผ่านพ้นไป อยากมีกำลังใจสู้ต่อ ตอนนี้ใจบอบช้ำ

ตามหัวข้อคำถามนะคะอยากรู้วิธีสร้างกำลังใจให้กับตัวเองค่ะ เวลาที่ท้อ เหนื่อยล้า สิ้นหวัง เราจะหากำลังใจจากไหนได้บ้าง??

สวัสดีค่ะ นี่กระทู้แรก ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ อายุ15นี่ต้องเจอปัญหาที่ปวดใจขนาดนี้เลยหรอ พ่อแม่แยกทางกันไปมีครอบครัวใหม่ทั้งสองเลย แอบรู้สึกว่าจะเป็นความผิดพลาดของพ่อกับแม่ ตอนนี้อยู่ทางพ่อ อยู

เคยเป็นกันไหมคะ ทำงานจนตัวเองไม่มีแรงทำงาน ทั้งเหนื่อยล้า เพลีย ร่างกายไม่เรี่ยวแรง เป็นไปหมดซะทุกอย่าง ท้อแท้ หมดกำลังใจ อยากเติมพลังให้ตัวเองโดยการไม่เที่ยว (อยากเที่ยวพักผ่อนสมองและร่างกายแต่ทรัพย์

พักผ่อน ลดจังหวะชีวิตลง และหาความสุขเล็กๆ ในบ้านหรือสิ่งใกล้ตัวเพื่อถนอมพลังใจไว้รอวันที่ "ฤดูร้อน" (ช่วงเวลาที่ดี) จะกลับมาอีกครั้ง

ถ้าหากชีวิตเปรียบเสมือนรถยนต์ กำลังใจสำหรับผมก็คงคล้ายๆกับน้ำมันต่างกันก็ตรงที่เงินซื้อไม่ได้.... เหนื่อยล้าที่สุดในชีวิตของคนเรา ก็ตรงที่ชีวิตหมดกำลังใจ"😂