ชื่อเดียวเอี่ยวทุกเรื่อง...ครั้งแรก

กุมารน้อยร้อยรัก     ชายหญิง ชีวิตมนุษยชาติพิง      หนึ่งนี้ แท้เธอแหล่งแห่งอิง    สานสืบ เมตตารักเธอชี้    &n

หนึ่งตะวันอันกระจ่างที่กลางฟ้า ส่องแสงจ้าฉายฉานผ่านผืนโลก ไร้เงาเมฆเข้มครึ้มดุจฟ้าโศก ไร้ลมโบกปลิวกระจายให้กายเย็น แสงสว่างส่องจากฟ้าท้ามนุษย์ บทพิสูจน์จากสวรรค์อันแสนเข็ญ ไร่ร้างแล้งด้วยลุ่มร้อนให้ล

- สายลมบางพัดผ่านยามเช้า - แผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบของฟ้า - ลูบไล้ยอดหญ้าและใบไม้ช้า ๆ - เหมือนธรรมชาติทักทายวันใหม่ - มันพัดพาเมฆขาวลอยล่อง - พาแสงทองของตะวันส่องไกล - แม้มองไม่เห็นตัวของมันเลย - แต่

@ พรแด่ผู้ มานะ มิละเลิก กล้าบุกเบิก เปิดทาง หนสร้างสรรค์ หนังสืองาม นามเจ้า ส่องแสงตะวัน- ฉายมรรคธรรม์ เสมอครัน นิรันดร