เยียวยาจิตใจอย่างไร ในวันที่สูญเสียแม่กระทันหัน?

เราสูญเสียคุณแม่ไปอย่างกระทันหันค่ะ ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเวลา 5 วัน
เรื่องเกิดจากแม่เราไปฉีดวัคซีนสูตรไขว้ SV+AZ มา โดยหลังฉีด AZ ได้ 4 วัน แม่เป็นลม อาเจียน เส้นเลือดใหญ่ในสมองแตกค่ะ 
แม่เป็นคนสุขภาพดี ไม่เคยมีประวัติรักษากับรพ.เลย สิ่งเดียวที่แม่เป็นคือความดันสูงเล็กน้อย แม่ออกกำลังกาย และวัดความดันเป็นประจำค่ะ 
วันที่แม่ไปฉีดวัคซีน รพ.ไม่ได้วัดความดันให้แม่ แต่ฉีดให้เลย หลังฉีดแม่ไม่มีอาการใดๆ ยังใช้ชีวิตปกติ แต่สุดท้ายแม่ก็เข้ารพ.กระทันหัน เข้ารพ.ได้ 4 วันแม่ก็เสียชีวิตลงค่ะ ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด นับเป็นความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดของครอบครัว มาแบบไม่ทันตั้งตัวและเร็วมากจริงๆ

เรื่องผ่านมาเกือบ 1 เดือนแล้ว เรายังคิดทุกครั้งที่ตื่นมาว่าฝันไปหรือเปล่า มันชา มันงงว่านี่คือเรื่องจริงหรอ ไม่มีแม่แล้วหรอ
สิ่งที่เจ็บปวดพอๆกับการที่แม่จากไป คือการได้เห็นสภาพครอบครัวอ่อนแออย่างมากที่สุด
พ่อเราจากที่เป็นผู้ชายสบายๆ ไม่เครียด มีเหตุผล วันนี้ต้องมาเห็นพ่อร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนเด็ก การที่เห็นคนที่เข้มแข็งที่สุดในครอบครัวเป็นแบบนั้น ทำให้เราแทบไม่กล้าร้องไห้ออกมา เพราะพ่อไม่เคยคิด ไม่เคยเตรียมใจกับความสูญเสียที่มาเร็วขนาดนี้ 
เราเองจากที่เคยมีอะไรจะบอกแม่ บอกพ่อ รู้สึกว่ามีคนดูแลอยู่เสมอ วันนี้ไม่เหลือใครอีกแล้ว ต้องทำเป็นเข้มแข็งเพื่อครอบครัวอีก จะอ่อนแอก็ทำไม่ได้

การสูญเสียแม่ไปคือการสูญเสียคนๆนึงที่รักเราแบบ unconditionally จริงๆ ยิ่งคิดถึงความทรงจำเก่าๆก็ยิ่งเจ็บปวดใจ เพราะโควิดทำให้เราไม่ได้เจอแม่บ่อยๆ ได้แค่โทรศัพท์หา แม่ทักมาถามบ่อยมากว่าสบายดีมั้ย ให้ดูแลตัวเอง กลัวเราติดโควิด ตอนเราไปฉีดวัคซีนก็บอกให้เรานอนเยอะๆ สังเกตอาการดีๆ แต่สุดท้ายเป็นแม่เองที่ต้องจากไป แม่มักทักมาขอให้เราส่งรูปไปให้ เพราะไม่ได้เจอหน้า พอได้รูปแล้วก็เอามาลงเฟซบุ๊ค บ่นคิดถึงเรา ล่าสุดแม่บอกว่าเห็นโปสเตอร์ James Bond ภาคใหม่แล้วอยากดูจัง เรื่องเล็กๆน้อยๆที่เราเคยละเลยหรือไม่ได้คิดอะไรกลายเป็นเรื่องที่ทำให้เราเจ็บปวดอย่างที่สุด สุดท้ายเราก็ไม่ได้เจอแม่แบบมีความสุข 
 
แม่เป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่คุยปรึกษาได้ทุกเรื่อง ไม่ค่อยทะเลาะกัน มันเจ็บปวดตรงที่แม่ไปเร็วมาก จากไปในวันที่เราไม่มีโอกาสตอบแทนได้เพียงพอ ไปในวันที่ไม่สามารถบอกรักหรือทำให้แม่เห็นว่าเรารักเขามากกว่านี้ แม่เหนื่อยมามาก เคยทำงานหนัก เคยเครียด ถึงแม้ตอนนี้แม่จะมีความเป็นอยู่ดีขึ้น มีความสุขขึ้น แต่แม่ควรมีความสุขได้มากกว่านี้

วันที่เราเครียดเรื่องงาน โทรไปคุยกับแม่ รู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีแม่คอยคุยด้วย ตอนที่เราเจอเรื่องงานที่หนักที่สุดในชีวิต เคยโทรไปร้องไห้กับแม่ แม่ฟังเราร้องไห้ไม่ไหวเลยร้องไห้ไปด้วย ความรู้สึกนั้นมันยังชัดเจนอยู่ในใจ แม่มักบอกให้เราศึกษาเรื่องประกันหรือการเก็บเงินไว้ แม่บอกว่าแม่ไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอะไร แต่แม่อยากให้เราเรียนรู้จากแม่ วันที่เราป่วยหนัก แม่เคยพูดคำนึงว่า 'อยากเจ็บแทนลูกจัง'  วันสุดท้ายที่ได้เจอแม่ แขนแม่อ่อนแรงมากแต่ยังบีบมือเราแน่น ความรู้สึกนั้นจะไม่มีวันหายไปเลย

การสูญเสียแม่ในวันนี้มันคือการสูญเสียคนที่รักเราอย่างแท้จริง รักเราโดยไม่มีเงื่อนไข เรามั่นใจว่าเรายังรักใครไม่ได้มากเท่าที่แม่รักเราเลย แต่แม่ก็จากไปก่อนแล้ว มันทั้งเจ็บปวดใจ ใจหาย ชา ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นกับครอบครัวเรา ไม่เคยคิดว่าความสูญเสียจะเกิดขึ้นกับเราได้เร็วและรุนแรงขนาดนี้  

ทุกวันนี้ยังพอทำใจได้ว่าแม่ไปสบายแล้ว อย่างน้อยที่ผ่านมาแม่ไม่เคยเข้ารพ. ไม่เคยต้องกังวลเรื่องสุขภาพ แม่ใช้ชีวิตอย่างที่แม่ต้องการทุกอย่าง สุดท้ายตอนที่แม่ป่วยหนัก ก็อยู่รพ.แค่ 4 วัน แม่คงเจ็บปวดไม่มากแล้วจากไปเลย นึกถึงคำพูดที่บอกว่า การที่แม่ไปเร็วขนาดนี้ มันเจ็บแค่คนอยู่เพราะทำใจกันไม่ได้ ถ้าแม่ยังอยู่ ครอบครัวอาจมีเวลาให้ทำใจ แต่แม่ต้องเป็นคนทรมาน ถ้าเป็นอย่างนั้น เรายอมเจ็บปวดแทนแม่ดีกว่า 

เราเชื่อว่าเราและครอบครัวจะดีขึ้น แต่คงต้องใช้เวลา เราจะไม่ทำให้แม่ผิดหวังหรือต้องเป็นห่วง เพิ่งเข้าใจคำว่า 'แม่จะอยู่กับเราเสมอ' ว่ามันไม่ใช่คำพูดสวยหรูเลย เพราะสุดท้ายสิ่งที่อยู่ในความทรงจำจริงๆไม่ใช่ร่างกายแม่ แต่คือรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความร่าเริงสดใสของแม่ สิ่งที่แม่ชอบและความทรงจำ 20 กว่าปีของพวกเราจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป แม่จะอยู่ข้างๆลูกและจะยังนำทางให้ลูกอยู่เสมอ รักและคิดถึงแม่ตลอดไปค่ะ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่