☔️ ประกาศเรียก...ครั้งสุดท้าย ☔️

กระทู้คำถาม
คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ


" ปลาย !" เสียงเรียกดังแข่งกับเสียงผู้โดยสารที่จอแจเต็มไปหมด ทำให้ปลายเงยหน้าขึ้นมามอง
มือที่ง่วนอยู่กับการผูก tag กระเป๋าเดินทางชะงักเล็กน้อย

"พี่ติ๋ว หวัดดีค่ะ" ปลายทักกลับพร้อมยกมือไหว้ 
"จะไปไหน" แหม พี่ติ๋ว ป้ายเช็คอินก็บอกทนโท่ว่าปลายทางคือ เมืองไหน
"เปล่าค่ะ มาส่ง...." กลั้นสะอื้น ก่อนตอบเบาๆ ว่า "แฟนค่ะ"
พี่ติ๋วมองไปทางชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ปลาย พยักหน้า ยิ้มทักทาย 

ฟินน์ยกกระเป๋าที่ติดแท็คเสร็จแล้วขึ้นชั่ง ปลายส่งพาสปอร์ตและตั๋วให้พนักงานหลังเคาเตอร์ 
"เสร็จแล้วค่ะ " เธอส่งบอร์ดดิ้งพาสให้ปลาย
ปลายส่งเอกสารทั้งหมดคืนให้ฟินน์ แล้วบอกว่า
"เข้าไปนั่งคอยข้างในเถอะ เดี๋ยวคนมาเช็คอินเยอะๆ แล้วตอนผ่าน ต ม จะเสียเวลา"

"ปลาย ผมเสียใจ" ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดคำว่าอะไรในสถานการณ์เช่นนี้
"ไม่เป็นไรฟินน์ ขอบคุณนะที่มาบอกด้วยตัวเอง บ๊าย บาย...."
ปลายกลั้นสะอื้น หันหลังกลับ
"ปลาย เดี๋ยวผมไปถึงเดลลีแล้ว จะส่งข่าวมานะ ขับรถกลับบ้านดีๆ " ฟินน์ตะโกนตามหลังมา

ชีวิตจริงก็เป็นแบบนี้สินะ
ไม่มีช้อตที่ฟินน์ลากกระเป๋าตามมา แล้วบอกว่า "ปลาย ผมตัดสินใจแล้ว ผมขาดคุณไม่ได้
เริ่มต้นกันใหม่นะ"

ชายหนุ่มเดินหลังตรงหายไปท่ามกลางฝูงชน

ปลายยืนหลบมุมข้างกระถางต้นไม้ ปล่อยโฮ ออกมาอย่างไม่อายใคร
ระหว่างทางที่ขับรถจากบ้านมาสนามบิน อากาศเมืองกรุงร้อนตับแตก แดดออกจ้า แต่ปลายกลับรู้สึกเหมือนกับว่าหน้าปัดน้ำฝนไม่ทำงาน 
ราวกับว่ามีเม็ดฝนพร่างพรายไปทั่วกระจกหน้า กระจกข้าง และกระจกมองหลัง

...ช่างต่างจากสองวันก่อนที่ปลายมารับฟินน์ ราวกับฤดูใบไม้ผลิกับคืนที่หิมะตกอย่างไงอย่างงั้น
แอร์ในรถที่เคยแพ้ความร้อนจัดของกรุงเทพ กลับเย็นเยือกลงจนปลายหนาวลึกสุดใจ

ความเงียบ ไร้บทสนทนา แต่ทว่า มีคำพูดล่องลอยเต็มหัวไปหมด




........
"ปลาย ปลาย" พี่ติ๋วกระโดดข้ามกระเป๋าผู้โดยสาร เดินลงมาจากสายพาน
"เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม"
"เปล่าค่ะ" นี่แหละนิสัยปลาย
"แฟนไปแล้ว เดี๋ยวเค้าก็แวะมาใหม่ หรือปลายก็บินไปหาได้นี่"
"ค่ะ"
"มา..มา นั่งก่อน " พี่ติ๋วดึงปลายไปนั่งตรงเก้าอี้ที่ว่าง
"ให้พี่ช่วยอะไรไหม"
"ไม่มีอะไรค่ะ ปลายนั่งพักสักแป๊บ ก็จะกลับบ้านค่ะ"
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่