** สายน้ำกับความเศร้า **
๏ สุดแสนจะโศกเศร้า น้ำจากเขาท่วมเสียหาย
ธารสินธุ์ บ่าหิน, ทราย ดินแดงดั้นถั่นโถมถา
สายธารปานนรก ตกชุกชกไหลรกบ่า
สิ้นบ้านไม่สิ้นบ้า ยังสิ้นนา, ข้าว , ควายหาย
ทุกข์ซ้ำระกำซัด ท่วมวิบัติซัดวอดวาย
น้ำป่าเซาะดิน, ทราย รถ, หิน, ไม้พเนจร
สายน้ำคือสายทุกข์ บรรทุกเศร้าเคล้าสาคร
สุมเศษเทวษซ้อน ตระหนกใจไหวหวาดกลัว
เสียงน้ำคำรณหิน ยินเสียงฟ้าคำรามหลัว
คลื่นน้ำกระหน่ำรัว หวัวหัวใจไหววังเวง
ยิ่งไหลยิ่งใจเศร้า เคล้าสวะคละข่มเหง
ปฏิกูลพูนคว้างเคว้ง รอวันเน่าอับเฉาใน
ลิบลิ่วปลิวชีวา โศกพรรษาส่ำสมัย
แค้นคล่ำระกำใจ ใครหนอใครให้สวดมนต์
ท่วมทุ่งถนนทาง ทุกข์ท่วมถางกลางใจคน
มีไหมใครจะสน ขนน้ำทุกข์ออกจากใจ ๛
เครดิตภาพ :: Google
** สายน้ำกับความเศร้า **