ขอบอกก่อนนะคะ ว่าเราเป็นคนพูดอะไรตรงๆแต่ในบางครั้งถ้าการพูดตรงจะทำให้คนอื่นเสียใจหรือเศร้าเราก็เลือกที่จะเงียบหรือพูดอ้อมๆแทนค่ะและเราก็เป็นคนที่ไม่ค่อยพูดกับคนแปลกหน้าหรือคนที่ไม่ค่อยสนิทเท่าไรถ้าไม่มีเรื่องที่จำเป็นจะต้องพูดด้วยจริงๆ แต่ถ้าเขาถามอะไรเราก็ตอบปกติค่ะ เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก แต่พอมาเรียนมหาลัยพึ่งจะพูดเยอะขึ้นกว่าเดิมแต่ก็ยังดูเป็นคนโลกส่วนตัวสูงอยู่ค่ะ ซึ่งเรารู้สึกว่าเวลาเราไปอยู่กับกลุ่มเพื่อนในบางครั้งก็รู้สึกโอเคแต่พอนานๆเข้าก็จะมีเหตุการณ์ประมาณว่า เพื่อนถามอะไรเราก็จะไม่ค่อยรู้จักเป็นส่วนมาก เช่น( ศิลปินAคนนี้เก่งมากเขาจะมาร้องเพลงที่มหาลัยเรานะ ซึ่งเราก็จะไม่ค่อยรู้จักถ่าไม่ชอบจริงๆหรือเคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน) เล่นมุกด้วยก็ตามมุกไม่ทัน ชอบทำอะไรเด๋อๆ เรื่องพวกนี้ทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่น่าเข้ากับคนอื่นๆได้ เหมือนเราไปทำให้เขาเสียบรรยากาศกันเลย ทำให้เราไม่ค่อยสบายใจเวลาเจอเรื่องพวกนี้ คือเราควรเปลี่ยนหรือปรับอะไรไหมคะ เราเคยพยายามไม่เด๋อแล้วแต่ก็วนมาอยู่หลูบเดิมอยู่ดีค่ะ แต่คนที่เราสนิทคือเราจะคุยด้วยทุกเรื่องเลย ซึ่งจะเป็นคนที่ชอบอะไรเหมือนๆกันหรือคุยกันถูกคอซะส่วนใหญ่ สรุปเลยว่าเราควรปรับเปลี่ยนนิสัยเราไหมมันดูแย่หรือเปล่า
อยากถามว่าเราทำแบบนี้เราดูเป็นคนไม่น่าคบหาหรือเปล่า