เห็นสาวสาวเข้ายังตะเกียกตะกาย คิดอุบายจะใคร่เฉ่งแต่เกรงจน คืนและวันพลันดับก็ลัช่วยแปลให้

วันที่ลม โชคชะตา พัดพาเธอให้พบเจอ ดวงดาว พราวไสวอยากให้รู้ ว่าฉัน นั้นดีใจจากมุมที่ ไกลไกล ใต้แผ่นฟ้า แต่วันใด ดวงดาวนั้น พลันดับไปโลกหมุนให้ ตัวเธอ เจอปัญหาทุกวันคืน ขื่นขม จมน้ำตาให้รู้ว่า ฉันนี้ รอ

แก่ตัณหานี้ทำไมจึงไม่แก่ ยังปกแผ่พังพานผึงตึงใจหาญ  เห็นแก่สาวสาวเข้ายังตะเกียกตะกาย คิดอุบายใครเฉ่งแต่เกรงจน คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง ท่านทั้งปวงจงอุตส่าห์หากุศล พ

แก่ตัณหานี้ทำไมจึงไม่แก่ ยังปกแผ่พังพานผึงตึงใจหาย เห็นสาวสาวเข้ายังตะเกียกตะกาย คิดอุบายจะใคร่เฉ่งแต่เกรงจน เเปลประมาณว่า ความต้องการอยากได้ไม่ลด มันยังคงอยู่ในจิตใจ เหมือนเห็นหญิงสาวก็ยังอยากได้อยาก

แก่ตัณหานี้ทำไมจึงไม่แก่ ยังปกแผ่พังพานผึงตึงใจหาญ  เห็นแก่สาวสาวเข้ายังตะเกียกตะกาย คิดอุบายใครเฉ่งแต่เกรงจน คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง ท่านทั้งปวงจงอุตส่าห์หากุศล พ

สวัสดีครับ มาแชร์ ความคิดความเห็นอีกแล้ว เรื่องความเห็นผิดความเห็นถูก การศึกษาฟังธรรม ถ้าเรามีนิวรณ์ ก็อาจฟังศึกษาได้ไม่เข้าใจเท่าไหร่ จนบางครั้งอาจเข้าใจผิด ลองฟังมุมมองนี้ดูครับ 1.มุมมองที่ผิด ที

สามก๊กฉบับคำกลอนน ขบวนที่ ๒ บทที่ ๙ กรรมของม้าเฉียว (๕) ๒๙๖.เคาทู ถอดเกราะออกเหลือเนื้อหนัง สู้กระทั่งมือเปล่าเข้าชิดใกล้ ลิ่วล้อทั้งสองข้างต่างถูกใจ เชียร์กันใหญ่เลยลืมรบกันเอง ทั้งสองฝ่ายต่างพล