มันอาจะยาวหน่อยนะคะทุกคน🌻
สวัสดีค่ะ เราอายุ 25 ปี เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เวลาเราน้อยใจ เวลามีคนมาดุเรา เวลาที่เราทำอะไรไม่ได้อยากให้เขาตั้งไว้ อีกทั้งงานที่หายาก เราจะรู้สึกว่าเราเป็นคนที่ไร้ค่า เป็นตัวถ่วงในชีวิตของทุกคน เรามักจะกลัวเสียคนรักไป กลัวพ่อ-แม่ จะรักคนอื่นมากกว่าเรา เรากลัวว่าผู้หญิงที่เข้ามาหาแฟนเราเขาจะมาแทรกกลางระหว่างเรา เรามักจะเอาข้อด้อยของตัวเองไปเปรียบเทียบกับข้อเด่นของผู้หญิงพวกนั้น มันทำให้เรารู้สึกว่า คนเราดีไม่พอ หรือ ไม่เคยดีพอสําหรับใครเลย ยอมรับว่าเวลาเครียด หรือรู้สึกว่าตัวเองไปตอนไม่ไหวแล้ว ตอนแรกก็จะร้องไห้(น้ำตาไหลมาทันที) ร้องแบบนั้น 1 ชั่วโมง พอหยุดหยุดร้องแล้ว สมองก็ยังจะคิดเรื่องเดิมวนกลับมาให้ร้องไห้อีก เป็นแบบนี้ซ้ำๆ พอร้องมากๆ รู้สึกว่าบางครั้งไม่ได้ช่วยให้ความทุกข์ในใจลดลง และทำสิ่งที่ไม่ดี🙅♀ ด้วยการทำร้ายตัวเอง เคยตบหน้าตัวเองเพื่อให้หยุดร้องไห้ และวิธีนี้มันได้ผล ทำนานๆครั้งมันก็เริ่มชิน ต่อมา ก็เปลี่ยนเป็นการกรีดแขนตัวเอง เพื่อให้รู้สึกเจ็บ เพื่อที่จะได้มาเจ็บที่แขนแล้วความทุกข์ในใจกับความคิดในสมองลดลง วิธีการนี้ได้ผลอีกเช่นกัน (หนักสุดคือจะแขวนคอแต่ได้ยินเสียงพ่อจึงหยุด)
แต่ในบางครั้งก็ทะเลาะกับตัวเองในหัวว่าไม่อยากทำแบบนี้ไม่อยากทำเลยจริงๆ ด้วยความที่การเงินช่วงนี้ก็แย่ เลยยังไม่ได้ตัดสินใจเพื่อที่จะเข้าพบหมอ ใครโทรไปสายด่วน แต่ก็ไม่มีคนรับ ตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ เผื่อจะมีคุณหมอเข้ามาให้คำแนะนำ ทุกคนอาจจะอ่านแล้วคิดว่ามันไร้สาระ แต่เชื่อเถอะว่าเราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลย🤦♀
คนรอบข้างเขาดูว่าเราเป็นคนงี่เง่า สร้างแต่ปัญหา เราเเค่อยากหาย เราพึ่งเป็นอาการนี้จะเข้า1ปีเต็มแล้วค่ะ
จะแนะนำเป็นตัวยา เว็บที่ให้คำปรึกษา หรืออะไรก็ได้ค่ะ อย่าด่าอย่าว่าเลยนะคะแค่นี้เราก็โดนมามากพอแล้ว😢
ขอบคุณค่ะ🙇♀
เราเข้าข่ายเป็นโรคเครียดไหม หรือแค่คิดไปเอง?
สวัสดีค่ะ เราอายุ 25 ปี เราไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เวลาเราน้อยใจ เวลามีคนมาดุเรา เวลาที่เราทำอะไรไม่ได้อยากให้เขาตั้งไว้ อีกทั้งงานที่หายาก เราจะรู้สึกว่าเราเป็นคนที่ไร้ค่า เป็นตัวถ่วงในชีวิตของทุกคน เรามักจะกลัวเสียคนรักไป กลัวพ่อ-แม่ จะรักคนอื่นมากกว่าเรา เรากลัวว่าผู้หญิงที่เข้ามาหาแฟนเราเขาจะมาแทรกกลางระหว่างเรา เรามักจะเอาข้อด้อยของตัวเองไปเปรียบเทียบกับข้อเด่นของผู้หญิงพวกนั้น มันทำให้เรารู้สึกว่า คนเราดีไม่พอ หรือ ไม่เคยดีพอสําหรับใครเลย ยอมรับว่าเวลาเครียด หรือรู้สึกว่าตัวเองไปตอนไม่ไหวแล้ว ตอนแรกก็จะร้องไห้(น้ำตาไหลมาทันที) ร้องแบบนั้น 1 ชั่วโมง พอหยุดหยุดร้องแล้ว สมองก็ยังจะคิดเรื่องเดิมวนกลับมาให้ร้องไห้อีก เป็นแบบนี้ซ้ำๆ พอร้องมากๆ รู้สึกว่าบางครั้งไม่ได้ช่วยให้ความทุกข์ในใจลดลง และทำสิ่งที่ไม่ดี🙅♀ ด้วยการทำร้ายตัวเอง เคยตบหน้าตัวเองเพื่อให้หยุดร้องไห้ และวิธีนี้มันได้ผล ทำนานๆครั้งมันก็เริ่มชิน ต่อมา ก็เปลี่ยนเป็นการกรีดแขนตัวเอง เพื่อให้รู้สึกเจ็บ เพื่อที่จะได้มาเจ็บที่แขนแล้วความทุกข์ในใจกับความคิดในสมองลดลง วิธีการนี้ได้ผลอีกเช่นกัน (หนักสุดคือจะแขวนคอแต่ได้ยินเสียงพ่อจึงหยุด)
แต่ในบางครั้งก็ทะเลาะกับตัวเองในหัวว่าไม่อยากทำแบบนี้ไม่อยากทำเลยจริงๆ ด้วยความที่การเงินช่วงนี้ก็แย่ เลยยังไม่ได้ตัดสินใจเพื่อที่จะเข้าพบหมอ ใครโทรไปสายด่วน แต่ก็ไม่มีคนรับ ตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ เผื่อจะมีคุณหมอเข้ามาให้คำแนะนำ ทุกคนอาจจะอ่านแล้วคิดว่ามันไร้สาระ แต่เชื่อเถอะว่าเราไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลย🤦♀
คนรอบข้างเขาดูว่าเราเป็นคนงี่เง่า สร้างแต่ปัญหา เราเเค่อยากหาย เราพึ่งเป็นอาการนี้จะเข้า1ปีเต็มแล้วค่ะ
จะแนะนำเป็นตัวยา เว็บที่ให้คำปรึกษา หรืออะไรก็ได้ค่ะ อย่าด่าอย่าว่าเลยนะคะแค่นี้เราก็โดนมามากพอแล้ว😢
ขอบคุณค่ะ🙇♀