ความรักนี่แหละ

คือเราอ่ะเคยคบกับคนๆมาค่ะตอนนั้นคบกันได้ประมาณ5-6เดือนค่ะ แล้วทีนี้มันก็เริ่มเบื่อ เบื่อมากๆ จนเราบอกเลิก แล้วเราก็ไปคบกับรุ่นน้องคนนึง จนรุ่นน้องคนนั้นเขาแอบไปคบกับเพื่อนของเขาค่ะ พอเราจับได้ก็เลิกกัน แล้วเราก็มาทบทวนตัวเองอีกครั้ง จนทำให้เราคิดถึงเขา เขาในที่นี้ไม่ได้หมายถึงรุ่นน้องนะคะ หมายถึงคนแรกคนที่เบื่ออ่ะค่ะ แล้วมันก้ทำให้เราอยากกลับไปหาเขามากๆจนเราไปขอคืนดีเขาแต่เขาไม่กลับมาแล้ว เราเคยถามตัวเองแล้วว่าเขาคือคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุดมั้ย อบอุ่นไหม คำตอบคือใช่ค่ะ จนวันนึงเพื่อนแกล้งเราว่าชอบคนนั้นๆ นามสมมุติว่าAนะคะ ตอนนั้นเราก็คิดว่าตัวเองชอบA เราได้พยายามทำทุกอย่างเพื่อA แต่เหมือนเอคงรู้สึกว่าเราไม่ใช่ละมั้ง เอเลยไม่เห็นความพยายามของเราเลย จนวันนึงเราคิดได้ว่าเราพยายามเพื่อเขาขนาดนี้ เราควรพอเถอะ เราพยายามเท่าไรเขาก็ไม่ได้สนใจอะไรเราเลย พอเราไม่ได้ชอบเอแล้ว คนๆแรกที่เราคิดถึงคือเขา เขาในที่นี้คือคนแรกคนที่เบื่ออะค่ะ แล้วช่วงนั้นเรากับเขาก็คอลกันไม่ทุกวันแต่ก็ถือว่าบ่อยใช้ได้เลยค่ะแต่ในฐานะเพื่อนคนนึง แต่เชื่อไหมคะว่าเรายังรู้สึกกับเขาเหมือนเดิมทุกอย่างเลยค่ะ เราก็คิดว่าเขาอาจจะรู้สุกเหมือนเดิมกับเราเหมือนกันค่ะ แต่ว่าตลอดที่เรามีคนใหม่เนี่ย เขาไม่มีแฟนเลยค่ะ เราเลยอยากรู้ว่าเขาอาจจะกลับมาไหมคะในวันที่โตกว่านี้ แต่ที่หนูคิดนะคะเหมือนเขาเป็นคนที่กลัวความรักไปเลยอะค่ะคือเหมือนเขาไม่กล้าเปิดใหรือรักใครเลยค่ะ ตอนนี้หนูก็เช่นกันค่ะไม่ได้เปิดใจและกลัวความรักเหมือนกันค่ะ แล้วที่หลายๆคนบอกว่าหนังสือเล่มเดิมยังไงมมันก็จบแบบเดิม แล้วเราสามารถกำหนดตอนจบใหม่ได้ไหมคะ 
ปล.ขอบคุณมากๆเลยนะคะที่อ่านจนจบ (เขาในที่นี้เป็นเพื่อนกับเราค่ะ)