กินอาหารร่วมกับครอบครัวแล้วไม่ตักข้าวให้ผิดรึเปล่าครับ

คุณมีเหตุผลของคุณ มองในแง่คุณก็ไม่ผิด ใครอยากทานเท่าไหร่ ก็ตักตามใจตนเองเท่านั้น

แต่หากมองเหตุผลของแม่  เราเดาว่า
ท่านมีความปรารถนาดี และอยากจะสั่งสอน ขัดเกลาคุณ ตามมุมมองที่ท่านมองว่าดีอ่ะค่ะ

ความช่างสังเกต ความแคร์ผู้อื่น หากทำเป็นนิสัยแล้ว จะไม่มีอะไรยากเลยค่ะ

คนครอบครัวเดียวกัน ย่อมต้องรู้ได้คร่าวๆ จากการสังเกตกันอยู่ทุกวัน อยู่แล้วว่า ใครทานมากน้อยเพียงใด
การจัดโต๊ะอาหารเสร็จพร้อมทาน ย่อมหมายถึงการ ตักข้าวให้เรียบร้อยด้วย สมาชิกในครอบครัวมา ก็ลงมือทานได้ทันที

วิธีเซฟที่สุดดีที่สุด ถ้าเป็นเรา เราจะตักให้คนละทัพพี
เพราะข้าวที่ตักออกจากหม้อใหม่ๆจะร้อนกรุ่น หอมน่าทาน  ไม่จำเป็นต้องตักมาพูนจาน ค่อยๆเติม ทำให้ได้ทานข้าวร้อนๆตลอดด้วย

ระหว่างทาน เห็นข้าวใครพร่อง ก็ถามไถ่ เอาข้าวอีกไหม พร้อมลุกขึ้นไปตักให้
โดยไม่ได้มองว่าลำบากค่ะ  กลับดีใจที่ได้ดูแล เป็นการบอกรักทุกคนด้วยการกระทำเล็กๆน้อยๆ

แม้ทานข้าวนอกบ้าน กับเพื่อนๆ  ก็ติดนิสัยนี้มาค่ะ
เราจะไม่ชอบให้พนักงานเสริฟมาคอยรินน้ำให้นะคะ เราชอบทำเอง
คอยดูว่า น้ำแข็งละลายหรือยัง แก้วใครพร่อง ก็คอยเติมให้  

ถ้าทานกลุ่มใหญ่ อาหารจานไหน ใครตักไม่ถึง จานไหนใครตักบ่อย
ใครชอบอะไร เราสังเกตหมด และคอยช่วยเหลือ ให้พวกเขาทานได้ทั่วถึงกัน

ทำเองด้วยความเต็มใจ ทำเพราะมีความสุขที่ได้ทำ
ทั้งเวลาที่มีใครทำให้ ก็ซาบซึ้งใจ  การแสดงออกเหล่านี้ เรามองว่า เป็นการกระทำเพราะรัก เพราะแคร์ค่ะ
พอฝึกจนเป็นนิสัย จิตใจก็จะละมุนไปถึงในเรื่องอื่นๆด้วย ความรัก ที่ออกจากใจ ให้ผู้ใด
แค่เขาอยู่ใกล้ๆเขาก็จะสัมผัสได้ รู้สึกได้ถึงความอ่อนโยน และความห่วงใย ที่มีให้ แม้ไม่ได้พูดออกมา

เราเข้าใจว่า แม่คุณ อยากจะฝึกคุณตรงนี้ คุณจะได้เป็นที่รัก ของใครต่อใคร แบบที่ท่านรักคุณอ่ะค่ะ