ถ้าเป็นคนคิดมากคิดไปเองแต่ไปหลงชอบคนอื้นดี้ต้องทำยังไง

ขอตอบตามความเห็นส่วนตัวในฐานะคนโลกส่วนตัวสูงนะ

ถ้าคุณรีบและต้องการ-การมีปฎิสัมพันธ์ตอบรับแบบคนทั่วไป ในทันที, คุณไม่ต้องอ่านก็ได้นะคะไปต่อได้เลย

เพราะกับคนลักษณะแบบนี้ ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเวลาค่ะ
(และเค้าจะไม่ได้คิดเหมือนคุณว่านี่คือเรื่องเสียเวลา)

แต่ถ้าคิดว่าคนนี้จริงจัง ไม่ใช่แค่ชอบเพราะอยากเอาชนะหรือเพราะเขามีอะไรสะดุดตาก็ลองอ่านดูนะคะ  👇🏼


ขอให้เชื่อเถอะนะคะว่า ปรกติคนที่โลกส่วนตัวสูงจริงๆ
เค้าอาจจะดูนิ่งๆแต่ในหัวนี่มีเรื่องให้คิดให้ทำตลอดเวลา
เหมือนสมองไม่ได้หยุดเลยค่ะ เพราะฉะนั้นถ้าพวกเราไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ตอบกลับในทันทีทันใด มันไม่ได้หมายความว่าเราไม่รับรู้นะคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัวเรา หรือคนอื่นรู้สึกอย่างไร

คนส่วนใหญ่อาจจะเข้าใจว่าพวกคนที่โลกส่วนตัวสูงนั้นเย็นชาและไม่เป็นมิตร ไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ซึ่งจริงๆ พวกเรารู้นะคะ ว่าคนอื่นๆใช้ความพยายามกับมนุษย์แข็งทื่ออย่างพวกเรากันอยู่ แต่เพราะสิ่งที่อยู่ในหัวเรามันคาราคาซังอยู่ เราเลยเลือกที่จะไม่ปฏิสัมพันธ์กลับในทันที ไม่ react อะไรทันทีทันใด เว้นแต่ว่ามันเป็นเรื่องที่เราสนใจหรือกับคนที่เราให้ความสำคัญ

ส่วนใหญ่เราจะจัดการเรื่องที่เราเห็นว่าต้องทำให้เรียบร้อยก่อนมากกว่าค่ะ

คนที่โลกส่วนตัวสูงมักจะใช้เหตุผลมากกว่าความรู้สึกในการตัดสินใจ และส่วนใหญ่มีความสุขได้กับสิ่งรอบตัวหรือสิ่งที่อยู่ในหัวเรามากกว่าที่จะต้องปฏิสัมพันธ์หรือหาจากความสุขจากบุคคลอื่น

คนที่มีความสุขกับการอยู่กับคนหมู่มากหรือทำอะไรกับคนหมู่มาก บางทีมักจะมองว่าที่คนโลกส่วนตัวสูงอยู่นิ่งๆเฉยๆเงียบๆเค้าต้องเหงาหรือน่าสงสารหรือมีปัญหาหรือเครียด

จริงๆมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอกนะคะ พวกเรากลับชอบแบบนั้นมากกว่า มีความสุขที่จะได้คิดวิเคราะห์จัดการและเรียนรู้อะไรเงียบๆมากกว่า หรือใช้เวลากับคนที่เรารับเป็นเพื่อนที่สนิทหรือครอบครัวไม่กี่คนมากกว่าจะออกไปลั้นลาในโลกกว้างน่ะค่ะ

และพวกเรามักจะไม่ได้สนใจว่าพวกคุณหน้าตาดีหรือไม่ดีหรอกค่ะ พวกเราส่วนมากไม่ได้หยิ่งเลย คุณเข้ามาได้ แต่มาเร่งคนแบบพวกเราไม่ได้เท่านั้นเองค่ะ

และถ้าคนแบบพวกเราอยากปฏิสัมพันธ์หรือเปิดใจให้ใครจริงๆแล้วล่ะก้อ
พวกเค้าเหล่านั้นจะไม่ต้องหาทางทลายกำแพงหรือปีนข้ามมาเลยค่ะ เพราะเราจะเปิดประตูออกไปรับและแถมกุญแจสำรองไว้ให้ใช้ในครั้งหน้าด้วยซ้ำ เพียงแต่ว่าหลายคนไม่ได้อดทนรอคนแบบพวกเราจนถึงวันนั้นมากกว่า ซึ่งพวกเขาก็ไม่ผิดนะคะ ใครรอได้รอ เค้าไม่ใหวเค้าก้อต้องไปต่อเท่านั้นเอง

ลองเริ่มต้นจากทักทายให้เรารับรู้ว่าคุณอยู่รอบตัวก้อดีมากพอแล้วค่ะ รอให้เราได้มองดูและเรียนรู้ว่าเราควรจะเข้าหาคุณด้วยวิธีใดบ้างก้อได้

ให้เราได้เรียนรู้ว่าตัวคุณมีเรื่องที่คุณสนใจเรื่องอะไรบ้างก็ดีค่ะ ไม่ต้องทำทุกอย่างให้เราทั้งหมด

คนแบบพวกเราชอบอะไรที่มั่นคงถาวรไม่ฉาบฉวย
และเรากำลังวิเคราะห์อยู่นะคะว่าที่คุณพยายามมากขนาดนั้นเพราะคุณแค่อยากให้เราสนใจหรือมันเป็นธรรมชาติของคุณ
และถ้าคบกันไปคุณจะเป็นอยู่เช่นวันที่คุณเข้ามาหาเราจริงๆ หรือคุณแค่พยายามเข้ามาขายของ

พวกเราจะคิดว่า มันฉาบฉวยและเสียเวลาค่ะ ถ้าเราต้องรักษาน้ำใจทุกคนที่เข้ามาเพียงเพราะเราถูกใจเขาหรือเรามีอะไรที่เขาชอบและเค้าแค่ต้องการเป็นเจ้าของเรา ยิ่งถ้าพวกเรารับรู้ได้แบบนั้นเราจะเฉยและเว้นช่องว่างกับคน-คนนั้นมากขึ้นไปอีกค่ะ เราจะเขี่ยออกไปไว้ข้างจานง่ายๆได้เลยค่ะ


บางคนพยายามมากเกินไปเหมือนกับว่าถ้าเราเป็นหนังสือคุณเปิดมาเจอหน้าที่ 335 คุณจะคิดว่าคุณเข้าใจเราเลยมันก็ไม่ได้ เราอาจจะเป็น หนังสือที่มี 900 หน้า หรือว่าเป็นหนังสือที่ยังเขียนไม่จบด้วยซ้ำ

คุณก็ต้องใจเย็นๆแล้วค่อยๆให้เวลาเรียนรู้กับหน้าที่คุณยังไม่ได้อ่านรวมถึงหน้าที่คุณยังไม่ได้เปิดต่อไปสักหน่อยเท่านั้นเองค่ะ มันอาจจะมีสักหน้าที่คุณไม่ชอบและทำให้คุณรู้สึกว่าไม่อยากอ่านต่อไปแล้วก็ได้เมื่อมันไปถึงหน้านั้น

พวกเราเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไหวตัวช้า แต่ว่ารู้ตัวนะ มีความรู้สึกและมีข้อเสียเหมือนพวกคุณทุกคนนั่นแหละค่ะ

เรามีมุมตลก ประสาทเสีย ก่งก๊ง โก๊ะกัง อิหยังวะ เหมือนพวกคุณนั่นแหละค่ะ แต่จะแสดงออกกับใครเมื่อไหร่ มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราอยู่ที่ไหนกับใครค่ะ ไม่ใช่ว่าเราไม่มี

จากใจคนที่โลกส่วนตัวสูงจริงๆที่ชีวิตจริงๆพูดกับคนอื่นนับคำได้มาตั้งแต่จำความได้ค่ะ