เราไม่รูว่าสิ่งที่เราเป็นอยู่เรียกว่าวิตก หรือเรียกว่าอะไร
ขอเล่าก่อนนะว่าก่อนหน้านี้ เราเป็นคนที่เหมือนจะกล้าได้กล้าเสีย มีอะไรก็จะพยายามพูดออกมาให้หมดโดยไม่ค่อยจะสนคำตอบเลย ชอบทุกอย่างที่มันทำให้ดูเด่นขึ้นมามากกว่าคนอื่น ชอบอะไรที่ดูแตกต่างจากคนอื่น
ชอบเจออะไรใหม่ๆ อยากมีเพื่อนใหม่ตลอด เพื่อนทุกคนไม่ว่าจะใหม่เก่าเราชวนคุยไปได้หมด คุยได้นานด้วย
แต่พอมาตอนนี้ เรารู้สึก ไม่ได้เป็นคนเข้ากับใครง่ายๆ เรากลายเป็นคนคุยไม่เก่ง อยู่กับเพื่อน เราก็แทบจะไม่ได้พูดอะไรสักคำ (เพื่อนกลุ่มนี้พึ่งเจอกันได้ยังไม่ถึงปีค่ะ อยู่ตอนปลายๆที่เราเคยร่าเริง จนตอนนี้ไม่แล้ว)
บางทีแชทคุยหรือโทรคุยกับเพื่อน เราก็เฉยๆแล้วมันไม่รู้สึกเป็นตัวเอง บางครั้งก็อยากจะเป็นตัวเองจนบางคำพูดที่พูดออกมากับคนอื่นมันแรงไป จริงๆเราไม่ได้เป็นคนดีอะไรเลย แต่แค่ยิ่งเราโตขึ้นเราพยายามคิดก่อนพูด จนบางทีก็ไม่ได้พูด เพราะคิดง่ายๆว่าไม่พูดดีกว่า แต่ก็คิดบางทีว่าเราไม่เป็นตัวเองหรือเปล่า
แล้วเหมือนเรากลายเป็นคนเข้าสังคมไม่ได้ เพราะเราไม่ใช่คนชั่งพูดชั่งคุยแล้ว ก็เราไม่รู้จะพูดอะไร แล้วถ้าพูดไป ผลตอบรับกลับมา มันไม่โอเค แล้วเราจะทำยังไง บางทีแค่ส่งงานอาจาร์ย เราก็หนูส่งงานในนี้นะคะ แล้วก็ส่งไป เราก็คิดนั้นคิดนี่เหมือนคนวิตกกังวลตลอด กลัวว่าผลตอบรับจากอาจาร์ยจะตอบกลับว่ายังไง (มันดูตื่นเต้นจน ไม่ใช่อะคะ แบบตัวสั่นเลยบางที)
เราวิตก หรือ อะไร
ขอเล่าก่อนนะว่าก่อนหน้านี้ เราเป็นคนที่เหมือนจะกล้าได้กล้าเสีย มีอะไรก็จะพยายามพูดออกมาให้หมดโดยไม่ค่อยจะสนคำตอบเลย ชอบทุกอย่างที่มันทำให้ดูเด่นขึ้นมามากกว่าคนอื่น ชอบอะไรที่ดูแตกต่างจากคนอื่น
ชอบเจออะไรใหม่ๆ อยากมีเพื่อนใหม่ตลอด เพื่อนทุกคนไม่ว่าจะใหม่เก่าเราชวนคุยไปได้หมด คุยได้นานด้วย
แต่พอมาตอนนี้ เรารู้สึก ไม่ได้เป็นคนเข้ากับใครง่ายๆ เรากลายเป็นคนคุยไม่เก่ง อยู่กับเพื่อน เราก็แทบจะไม่ได้พูดอะไรสักคำ (เพื่อนกลุ่มนี้พึ่งเจอกันได้ยังไม่ถึงปีค่ะ อยู่ตอนปลายๆที่เราเคยร่าเริง จนตอนนี้ไม่แล้ว)
บางทีแชทคุยหรือโทรคุยกับเพื่อน เราก็เฉยๆแล้วมันไม่รู้สึกเป็นตัวเอง บางครั้งก็อยากจะเป็นตัวเองจนบางคำพูดที่พูดออกมากับคนอื่นมันแรงไป จริงๆเราไม่ได้เป็นคนดีอะไรเลย แต่แค่ยิ่งเราโตขึ้นเราพยายามคิดก่อนพูด จนบางทีก็ไม่ได้พูด เพราะคิดง่ายๆว่าไม่พูดดีกว่า แต่ก็คิดบางทีว่าเราไม่เป็นตัวเองหรือเปล่า
แล้วเหมือนเรากลายเป็นคนเข้าสังคมไม่ได้ เพราะเราไม่ใช่คนชั่งพูดชั่งคุยแล้ว ก็เราไม่รู้จะพูดอะไร แล้วถ้าพูดไป ผลตอบรับกลับมา มันไม่โอเค แล้วเราจะทำยังไง บางทีแค่ส่งงานอาจาร์ย เราก็หนูส่งงานในนี้นะคะ แล้วก็ส่งไป เราก็คิดนั้นคิดนี่เหมือนคนวิตกกังวลตลอด กลัวว่าผลตอบรับจากอาจาร์ยจะตอบกลับว่ายังไง (มันดูตื่นเต้นจน ไม่ใช่อะคะ แบบตัวสั่นเลยบางที)