ระบาย

เราคิดแบบนี้มาหลายครั้งและมันก็วนมาทุกที เรากังวลกับหลายๆเรื่องค่ะ ตอนนี้เราเรียนอยู่ปี4 แต่เรามืดมนไปหมดเลยค่ะ เหมือนเราเกาะพ่อแม่หรือคนรอบข้างตลอดๆเหมือนเรากำลังเป็นภาระ เรากลัวว่าเราจบเราจะไม่มีงานทำ เรากลัวเราส่งเสียทางบ้านไม่ได้ ต้องบอกก่อนค่ะทางบ้านคาดหวังกับเราต้องให้เราเป็นแบบที่เราเรียนคืออยากให้เราทำงานตรงสายซึ่ง อัตราการรับครูมันยากมากค่ะ แต่ตัวเราแค่คิดว่าทำงานอะไรก็ได้ที่ได้เงินเยอะๆๆ เราเคยเปิดใจคุยกับคนในครอบครัวแล้วค่ะว่าเราอาจไม่ได้ทำงานตรงสายที่เราเรียน แต่สีหน้าของคนในครอบครัวเราเปลี่ยนเลยค่ะ และเขาก็คิดว่าจบปี5เราร้องทำงานเป็นครูเลย เราเครียดค่ะ ปัญหาในตอนนี้คือเราไม่กล้าระบายกับใครเลยแม้กระทั่งแฟนเพราะทุกคนมองเป็นเรื่องตลก คิดว่าเราพูดเล่นๆ จากข้างต้นเลยค่ะเรามีความคิดว่าอยากตาย ที่จริงเราสามารถฆ่าตัวตายได้ตลอดเลยค่ะ เพราะเราอยู่ห้องคนเดียว แต่เวลาที่เราคิดจะทำมันมีภาพแทรกหน้าพ่อมาตลอดเลยค่ะเราได้ยินเสัยงพ่อตลอดเลย แต่เรายังอยากตายค่ะ เราไม่แน่ใจว่าเรามีอาการซึมเศร้าไหม แต่เราว่าคงไม่ใช่ เพราะเราจะคิดแบบนี้แค่เวลาเราเครียดหรือมีเรื่องอะไรมากระทบใจค่ะ สำหรับวันนี้ก็แค่มาระบายค่ะเพราะเราไม่รู้จะไปพูดกับใคร เรารับฟังปัญหาของทุกคนแต่ปัญหาของเราเราไม่กล้าพูดเลยค่ะ😭😭😭