ทุกคนคิดว่าทำไมเราไม่ควรบอกเรื่องในครอบครัวให้คนนอกรู้กันบ้างคะ

ถ้าเรารู้สึกแย่มากๆรู้สึกเหมือนโดนทุกคนเกลียดไม่มีใครรักเราเลยสัดคนนอกจากคนในครอบครัวเพราะนิสัยของเราพูดตรงเกินไปพูดขวานผ่าซากแล้วรู้สึกแย่กับพ่อแม่ที่เราไม่เคยทำอะไรให้เขาภูมิใจได้เลยเราเอาแต่พลาญเงิ

เวลาไปไหนมาไหนกับเพื่อน   ก็พูดเป็นธรรมชาติ  ด่าเพื่อนอะไรได้ปกติ แต่เวลามีคนที่่ต้องติดต่อกับคนรู้จักที่สนิทน้อยมาหน่อย   หันไปคุยกับเพื่อนแบบพูดดี พูดเพราะเฉยเลย  ไม่ม

จากประสบการณ์ตรง ที่มีญาติอยู่ ตจว. โดยเฉพาะโซนบ้านนอกนั้น มักพบว่า ชอบถามนู่นนี่นั่นด้วยชุดคำถามที่น่ารำคาญสุดๆ -มีงานทำยัง -จะบวชตอนไหน -ลูกหลานบ้านนั้น/นี้ดีกว่านะ เอาเป็นแบบอย่างสิ -พฤติกรรมพูดแซ

เป็นคนคิดลบกับทุกๆเรื่อง ขี้กลัว จินตนาการไปต่างๆว่าพ่อแม่จะตาย เวลาญาติพี่น้องไปต่างจังหวัดก็กลัวอุบัติเหตุ จินตนาการในสิ่งที่ยังไม่เกิดแบบนี้ผิดปกติไหมคะ

เวลาแซวอะไรที่เป็นในเชิงลบในบ้าน หรือ พูดเรื่องตำหนิไม่ดีในบ้าน ผมจะระวังเสมอเรียกไปคุยในห้องที่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกนอกบ้าน ต่างจากแม่ผมไม่พอใจอะไรก็ด่ามันตรงนั้นเลย (แต่อยู่ในบ้านนะครั

มีวิธีลบความรู้สึกผิดอยู่ในใจกับใครบางคนมั๊ยคะ? นี่เราอ่อนแอเกินไปรึเปล่า ทั้งที่คนที่ืำให้เรารู้สึกผิดอาจจะไม่คิดอะไรแล้ว

ข้อมูลภาพรวมโดย AIการใช้โทรศัพท์มากเกินไปอาจส่งผลเสียหลายด้าน ทั้งต่อสุขภาพกาย เช่น อาการปวดคอ (Text Neck Syndrome) ปวดตา ปวดหัว และสุขภาพจิต เช่น ความเครียด วิตกกังวล และมีปัญหากับการนอนหลับ นอกจากนี

ขออนุญาตลบเนื้อหาค่ะ​ :)​