สวัสดีค่ะ พึ่งเคยตั้งกระทู้ครั้งแรก เพราะเครียดมากๆ ไม่รู้จะไปปรึกษาใครเลยค่ะ
เกริ่นก่อนเลย คือตอนนี้เราอายุ21 นะคะ เราเริ่มทำงาน มาตั้งแต่อายุ18 ไม่ได้เรียนต่อเพราะที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงิน จนต้องพาย้ายมาอยู่ กทม กัน มาหางานทำแถวนี้ พอเราเริ่มทำงาน ที่บ้านก็เริ่ม ขอเงิน ให้เราส่งให้ที่บ้านบ้าง แรกๆ ก็เดือนละ 3,000 บ้าง พอเราเปลี่ยนงานได้เงินเยอะขึ้น ก็ ส่งเดือนละ 6,000 ซึ่งเรามีพี่น้อง 5 คน เราเป็นคนเล็กสุด แต่พี่ๆ เรา4 คน ไม่เคยช่วยที่บ้านเลย ที่บ้านก็ไม่ค่อยอะไรกับพี่ๆ แต่มาอะไรกับเราคนเดียวตลอด (พี่น้อง 4 คนนี้คือ ติดพ่อมา2คน ติดแม่มา2คน เราเป็นลูกพ่อกับแม่ คนปัจจุบันนะคะ) เวลาที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงิน ก็ต้องเป็นเราที่ช่วยมาตลอด จนตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยมากๆ เพราะที่บ้านมีหนี้ เยอะมากจริงๆ แต่ก็ต้องช่วยมาตลอด เพราะคำว่าพ่อกับแม่ คำว่ากตัญญู จริงๆ
พอเราเริ่มเปลี่ยนงานมีเงินเดือนเยอะขึ้น มีอาชีพเสริมขายออนไลน์ เราก็ต้องให้ที่บ้านเดือนละ 30,000 เพราะเค้าขอให้ช่วย ซึ่งเราเห็นพ่อก้บแม่ลำบาก เราก็ต้องช่วยเค้าค่ะ ไม่รู้จะทำไงเลยจริงๆให้อยู่แบบนี้มาประมาน 6-7 เดือนได้ พ่อกับแม่ก็อยากได้บ้านมากๆ พูดทุกอย่างบอก มีบ้านแล้วก็เป็นของเราเอง อย่างนั้นอย่างนี้ เราเลยตัดสินใจซื้อ เพราะที่บ้านเรา ก็เช่าบ้านอยู่มานานแล้วเดือนละ8,500 (เคยมีบ้านเป็นของตัวเองนะคะ แต่เพราะเค้าเป็นหนี้ เลยต้องขาย ตอนนั้นเรายัง เด็กยังช่วยอะไรไม่ได้ พี่ๆก็ไม่เคยมีใครช่วยอะไรได้เลย) พอเราซื้อบ้าน เราเลยตกลงกับพ่อแม่ว่า เราจะให้เงินพ่อกับแม่ไม่ได้แล้วนะ เพราะเรามีภาระที่เยอะขึ้นมากๆ เราตกลงกับพ่อแม่ว่า เราก็จะจ่าย ค่าน้ำ ค่าไฟค่าบ้าน ให้ เราต้องจ่าย ค่าบ้าน เดือนละ 13,500 ค่าไฟที่บ้านเราตกเดือนละ 6,000 ค่าน้ำก็ 500
ก่อนจะได้บ้านมีปัญหาหลายอย่างมาก เราต้องหาเงิน1แสน เพื่อที่จะมาทำเรื่อง เราต้องหากับแฟนสองคน ซึ่งเราพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง แล้วก็ยืมจากคนอื่นมาอีก ซึ่งทางบ้านเราช่วยอะไรเราไม่ได้เลย เราต้องพยายามทุกทาง เพื่อที่จะผ่านตรงนี้ไปให้ได้ แล้วในที่สุดก็ผ่านไปได้ค่ะ จนได้บ้านมา
(บ้านหลังนี้เป็นชื่อเราคนเดียวนะคะไม่ได้กู้ร่วมเพราะพี่เค้าติดบูโร)
พอเราซื้อบ้าน เราก็ให้แฟนเข้ามาอยู่ด้วย แต่ต้องบอกก่อนว่า แฟนเราคนนี้ ห่างกับเรา 8 ปีค่ะ เราคบกับเขาได้3ปีกว่าๆแล้ว ตั้งแต่ วันแรกที่คบกัน พี่เค้าไม่มีอะไรเลยจริงๆ แบบเข้าไปในห้องครั้งแรกมีแค่ผ้าผืนบางๆ กับหมอน แค่นี้จริงๆ แต่พอเราเจอเราก็ไม่ได้รังเกียจเค้าเลย เพราะเรารักเค้าไปแล้ว เราก็เป็นคนช่วยเหลือเค้ามาตลอด ตั้งแต่วันแรก เค้ามีหนี้ เราก็ช่วยใช้ เรามีเงินไปทำงานวันละ200 ก็แบ่งให้ เค้าใช้ คนละ100 ตอนที่เราเจอเค้า พี่เค้าลำบากมากจริงๆ เราสงสารมาก ไม่เคยคิดจะทิ้งเค้าไปไหน ก็ช่วยดูแลเค้ามาตลอดจนตอนนี้เขาผ่านมาได้แล้ว เขามีทุกอย่าง ได้งานที่ดีขึ้น มีชีวิตที่ดีกว่าเดิมเยอะมากๆ
พ่อแม่เราโอเคนะคะ เพราะเราหมั้นกันแล้ว(ไว้จะมาเล่าที่หลังนะคะ)
จนตอนนี้เลยค่ะ ปัญหาคือ พอเราได้บ้าน เราออกจากงานกะว่าจะมาขายออนไลน์อย่างเดียว แล้วแฟนก็ไม่อยากให้ทำต่อด้วยเพราะเดินทางค่อนข้างไกล จากบ้านไปที่ทำงาน ไกลมากๆ แล้ว บวกกับสถานะการ โควิดตอนนี้ ทำให้เราตัดสินใจที่จะออกมาจากงานที่ทำอยู่ เพราะงานที่ทำค่อนข้างเสี่ยงกับโควิด เพราะต้องเจอคนเยอะมากหน้าหลายตา อยู่ตลอดค่ะ
พอเราออกจากงานมา ค่าใช้จ่าย เราในบ้าน อยู่ประมาณเดือนละ 40,000 ได้ค่ะ แฟนเราทำงานได้เดือนละ18,000 + กับขายของออนไลน์ไปด้วย (แต่ก็ไม่ได้ขายดีทุกเดือนนะคะ) ก็ยังพออยู่ได้ แต่แค่ช่วงนี้ ตั้งแต่ได้บ้านมา มันไม่เหมือนตอนไม่มีภาระเลย ตอนนี้ภาระเยอะขึ้นมาก เราออกจากงาน ทำให้เราคิดมากมากๆค่ะ
ต้องบอกก่อนว่าพ่อกับแม่ มีผ่อนค่ารถ 13,500 หนี้ที่ต้องจ่าย 5,000 (ใกล้หมดแล้วค่ะจาก200,000 เราช่วยใช้จนตอนนี้เหลือ 45,000 ก็บอกให้เค้าหาใช้กันต่อเองเพราะเราต้องจ่ายค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟ ) และก็ที่เหลือที่ต้องออกคือ ค่าของกินของใช้ภายในบ้าน และก็มีค่าลงทุนธุระกิจขายของของเขาอีกค่ะ
ซึ่งพอมาอยู่บ้านนี้ เราอยู่ กัน พ่อแม่ น้องสาวแม่ เรา แฟน พี่ชายเรา (พี่ชายพึ่งมาอยู่เพราะไม่มีงานทำไม่มีที่ไป) ก็ไม่เหมือนที่คุยกันไว้ พ่อกับแม่เลือกที่จะออกแค่นั้น แต่ให้เราออก ค่าเน็ต เดือนละ1,000 จะขอให้เราให้เงินเค้าบ้าง อีก เดือนละ1,000-2,000 แล้วก็ บ้านเราเลี้ยงแมว8 ตัว ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับแมว เราก็ต้องรับผิดชอบ ทั้งหมด ซึ่งตอนนี้ พี่ชายมาอยู่ด้วยก็ไม่ได้ช่วยอะไรเราได้เลย มาก็ต้องใช้น้ำใช้ไฟ เพิ่มขึ้น และตอนนี้เราคิดว่ามันเกินกำลังของเรามากๆ เราเหนื่อยมากๆเลยค่ะ เราพึ่งจะ21 แต่เราต้องมาแบก รับอะไรขนาดนี้ เราไม่รู้จะไปบอกใคร พอพูดกับพ่อแม่ เค้าก็ทะเลาะกับเราตลอดบอก ไม่เห็นเป็นพ่อเป็นแม่ เอาแต่แฟน เดี๋ยวจะไปเช่าห้องอยู่บ้าง เป็นแบบนี้ตลอด เราเครียดมากๆ
แฟนเราก็เริ่มพูดแล้วว่าทำไมต้องจ่ายเยอะขนาดนี้ แล้วเงินก็ให้เราเป็นคน จัดสรรทุกอย่าง แต่ตอนนี้ เค้าก็เริ่มจัดสรรเองแล้ว เราก็ลำบากใจ ที่บ้านเราไม่มีใครช่วยเราได้ เพราะเค้าเอาแต่พูดว่า อยู่รวมกันก็ต้องเห็น อกเห็นใจกัน
ตอนนี้เราไม่รู้จะทำยังไงเลยดีค่ะ เพราะ นี่ก็แฟน นั่นก็พ่อกับแม่ มีใครบอกเราได้บ้างคะว่าเราควรทำยังไงดี
จนบางทีเราก็คิดว่า อยากจะทิ้งทุกอย่างไปเลยจริงๆ มันเหนื่อยมากกับวัย 21 ปีของเรา ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนคนอื่นเลย
ทำยังไงเมื่อเราเป็นคนกลางระหว่าง ครอบครัว กับแฟน แล้วต้องแบกรับภาระทุกอย่าง ในวัย21 ปี
เกริ่นก่อนเลย คือตอนนี้เราอายุ21 นะคะ เราเริ่มทำงาน มาตั้งแต่อายุ18 ไม่ได้เรียนต่อเพราะที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงิน จนต้องพาย้ายมาอยู่ กทม กัน มาหางานทำแถวนี้ พอเราเริ่มทำงาน ที่บ้านก็เริ่ม ขอเงิน ให้เราส่งให้ที่บ้านบ้าง แรกๆ ก็เดือนละ 3,000 บ้าง พอเราเปลี่ยนงานได้เงินเยอะขึ้น ก็ ส่งเดือนละ 6,000 ซึ่งเรามีพี่น้อง 5 คน เราเป็นคนเล็กสุด แต่พี่ๆ เรา4 คน ไม่เคยช่วยที่บ้านเลย ที่บ้านก็ไม่ค่อยอะไรกับพี่ๆ แต่มาอะไรกับเราคนเดียวตลอด (พี่น้อง 4 คนนี้คือ ติดพ่อมา2คน ติดแม่มา2คน เราเป็นลูกพ่อกับแม่ คนปัจจุบันนะคะ) เวลาที่บ้านมีปัญหาเรื่องเงิน ก็ต้องเป็นเราที่ช่วยมาตลอด จนตอนนี้เรารู้สึกเหนื่อยมากๆ เพราะที่บ้านมีหนี้ เยอะมากจริงๆ แต่ก็ต้องช่วยมาตลอด เพราะคำว่าพ่อกับแม่ คำว่ากตัญญู จริงๆ
พอเราเริ่มเปลี่ยนงานมีเงินเดือนเยอะขึ้น มีอาชีพเสริมขายออนไลน์ เราก็ต้องให้ที่บ้านเดือนละ 30,000 เพราะเค้าขอให้ช่วย ซึ่งเราเห็นพ่อก้บแม่ลำบาก เราก็ต้องช่วยเค้าค่ะ ไม่รู้จะทำไงเลยจริงๆให้อยู่แบบนี้มาประมาน 6-7 เดือนได้ พ่อกับแม่ก็อยากได้บ้านมากๆ พูดทุกอย่างบอก มีบ้านแล้วก็เป็นของเราเอง อย่างนั้นอย่างนี้ เราเลยตัดสินใจซื้อ เพราะที่บ้านเรา ก็เช่าบ้านอยู่มานานแล้วเดือนละ8,500 (เคยมีบ้านเป็นของตัวเองนะคะ แต่เพราะเค้าเป็นหนี้ เลยต้องขาย ตอนนั้นเรายัง เด็กยังช่วยอะไรไม่ได้ พี่ๆก็ไม่เคยมีใครช่วยอะไรได้เลย) พอเราซื้อบ้าน เราเลยตกลงกับพ่อแม่ว่า เราจะให้เงินพ่อกับแม่ไม่ได้แล้วนะ เพราะเรามีภาระที่เยอะขึ้นมากๆ เราตกลงกับพ่อแม่ว่า เราก็จะจ่าย ค่าน้ำ ค่าไฟค่าบ้าน ให้ เราต้องจ่าย ค่าบ้าน เดือนละ 13,500 ค่าไฟที่บ้านเราตกเดือนละ 6,000 ค่าน้ำก็ 500
ก่อนจะได้บ้านมีปัญหาหลายอย่างมาก เราต้องหาเงิน1แสน เพื่อที่จะมาทำเรื่อง เราต้องหากับแฟนสองคน ซึ่งเราพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง แล้วก็ยืมจากคนอื่นมาอีก ซึ่งทางบ้านเราช่วยอะไรเราไม่ได้เลย เราต้องพยายามทุกทาง เพื่อที่จะผ่านตรงนี้ไปให้ได้ แล้วในที่สุดก็ผ่านไปได้ค่ะ จนได้บ้านมา
(บ้านหลังนี้เป็นชื่อเราคนเดียวนะคะไม่ได้กู้ร่วมเพราะพี่เค้าติดบูโร)
พอเราซื้อบ้าน เราก็ให้แฟนเข้ามาอยู่ด้วย แต่ต้องบอกก่อนว่า แฟนเราคนนี้ ห่างกับเรา 8 ปีค่ะ เราคบกับเขาได้3ปีกว่าๆแล้ว ตั้งแต่ วันแรกที่คบกัน พี่เค้าไม่มีอะไรเลยจริงๆ แบบเข้าไปในห้องครั้งแรกมีแค่ผ้าผืนบางๆ กับหมอน แค่นี้จริงๆ แต่พอเราเจอเราก็ไม่ได้รังเกียจเค้าเลย เพราะเรารักเค้าไปแล้ว เราก็เป็นคนช่วยเหลือเค้ามาตลอด ตั้งแต่วันแรก เค้ามีหนี้ เราก็ช่วยใช้ เรามีเงินไปทำงานวันละ200 ก็แบ่งให้ เค้าใช้ คนละ100 ตอนที่เราเจอเค้า พี่เค้าลำบากมากจริงๆ เราสงสารมาก ไม่เคยคิดจะทิ้งเค้าไปไหน ก็ช่วยดูแลเค้ามาตลอดจนตอนนี้เขาผ่านมาได้แล้ว เขามีทุกอย่าง ได้งานที่ดีขึ้น มีชีวิตที่ดีกว่าเดิมเยอะมากๆ
พ่อแม่เราโอเคนะคะ เพราะเราหมั้นกันแล้ว(ไว้จะมาเล่าที่หลังนะคะ)
จนตอนนี้เลยค่ะ ปัญหาคือ พอเราได้บ้าน เราออกจากงานกะว่าจะมาขายออนไลน์อย่างเดียว แล้วแฟนก็ไม่อยากให้ทำต่อด้วยเพราะเดินทางค่อนข้างไกล จากบ้านไปที่ทำงาน ไกลมากๆ แล้ว บวกกับสถานะการ โควิดตอนนี้ ทำให้เราตัดสินใจที่จะออกมาจากงานที่ทำอยู่ เพราะงานที่ทำค่อนข้างเสี่ยงกับโควิด เพราะต้องเจอคนเยอะมากหน้าหลายตา อยู่ตลอดค่ะ
พอเราออกจากงานมา ค่าใช้จ่าย เราในบ้าน อยู่ประมาณเดือนละ 40,000 ได้ค่ะ แฟนเราทำงานได้เดือนละ18,000 + กับขายของออนไลน์ไปด้วย (แต่ก็ไม่ได้ขายดีทุกเดือนนะคะ) ก็ยังพออยู่ได้ แต่แค่ช่วงนี้ ตั้งแต่ได้บ้านมา มันไม่เหมือนตอนไม่มีภาระเลย ตอนนี้ภาระเยอะขึ้นมาก เราออกจากงาน ทำให้เราคิดมากมากๆค่ะ
ต้องบอกก่อนว่าพ่อกับแม่ มีผ่อนค่ารถ 13,500 หนี้ที่ต้องจ่าย 5,000 (ใกล้หมดแล้วค่ะจาก200,000 เราช่วยใช้จนตอนนี้เหลือ 45,000 ก็บอกให้เค้าหาใช้กันต่อเองเพราะเราต้องจ่ายค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟ ) และก็ที่เหลือที่ต้องออกคือ ค่าของกินของใช้ภายในบ้าน และก็มีค่าลงทุนธุระกิจขายของของเขาอีกค่ะ
ซึ่งพอมาอยู่บ้านนี้ เราอยู่ กัน พ่อแม่ น้องสาวแม่ เรา แฟน พี่ชายเรา (พี่ชายพึ่งมาอยู่เพราะไม่มีงานทำไม่มีที่ไป) ก็ไม่เหมือนที่คุยกันไว้ พ่อกับแม่เลือกที่จะออกแค่นั้น แต่ให้เราออก ค่าเน็ต เดือนละ1,000 จะขอให้เราให้เงินเค้าบ้าง อีก เดือนละ1,000-2,000 แล้วก็ บ้านเราเลี้ยงแมว8 ตัว ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับแมว เราก็ต้องรับผิดชอบ ทั้งหมด ซึ่งตอนนี้ พี่ชายมาอยู่ด้วยก็ไม่ได้ช่วยอะไรเราได้เลย มาก็ต้องใช้น้ำใช้ไฟ เพิ่มขึ้น และตอนนี้เราคิดว่ามันเกินกำลังของเรามากๆ เราเหนื่อยมากๆเลยค่ะ เราพึ่งจะ21 แต่เราต้องมาแบก รับอะไรขนาดนี้ เราไม่รู้จะไปบอกใคร พอพูดกับพ่อแม่ เค้าก็ทะเลาะกับเราตลอดบอก ไม่เห็นเป็นพ่อเป็นแม่ เอาแต่แฟน เดี๋ยวจะไปเช่าห้องอยู่บ้าง เป็นแบบนี้ตลอด เราเครียดมากๆ
แฟนเราก็เริ่มพูดแล้วว่าทำไมต้องจ่ายเยอะขนาดนี้ แล้วเงินก็ให้เราเป็นคน จัดสรรทุกอย่าง แต่ตอนนี้ เค้าก็เริ่มจัดสรรเองแล้ว เราก็ลำบากใจ ที่บ้านเราไม่มีใครช่วยเราได้ เพราะเค้าเอาแต่พูดว่า อยู่รวมกันก็ต้องเห็น อกเห็นใจกัน
ตอนนี้เราไม่รู้จะทำยังไงเลยดีค่ะ เพราะ นี่ก็แฟน นั่นก็พ่อกับแม่ มีใครบอกเราได้บ้างคะว่าเราควรทำยังไงดี
จนบางทีเราก็คิดว่า อยากจะทิ้งทุกอย่างไปเลยจริงๆ มันเหนื่อยมากกับวัย 21 ปีของเรา ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นเหมือนคนอื่นเลย