เรารู้สึกเหมือนครอบครัวไม่รักเราแล้ว

ก่อนเล่าเรื่องทั้งหมด ต้องบอกก่อนว่าตอนนี้เราต้องต่อสู้กับโรค โรคหนึ่งที่มีชื่อว่า บูลิเมีย(หารายละเอียดกันเองนะคะ) คือถ้าใครไม่ได้เป็นโรคนี้จริงๆจะไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นเลย เรื่องของเรื่องก็คือวันนี้พ่อเราหาสายชาร์จไม่เจอ(มันอยู่ที่เรา) และคือตอนนั้นเราคิดไรอยู่ไม่รู้ตอบไปว่ามันไม่ได้อยู่กับเรา และคือพ่อแม่เราก็หากันให้วุ่นเลย โทรถามคนนู้นคนนี้(เรารู้สึกผิดมากนะ) แต่คือเราโกหกไปแล้วอ่ะ แล้วคือแบบ ไม่รู้อ่ะถ้าโกหกก็คือมันก็ต้องโกหกให้สุด พ่อก็เข้ามาหาสายชาร์จในห้องเราแล้วก็เจออ้วกของเรา(เราอ้วกใส่ถุงพลาสติกและยังไม่ได้เอาไปทิ้ง) พอพ่อเห็นก็เอาไปบอกแม่ แล้วพวกเขาสองคนก็รุมด่าเราด้วยถ้อยคำที่สะเทือนใจเรามาก อันนี้ตัวอย่างนะคะ "สวยก็ไม่สวยแถมยังสกปรกอีก"  "นี่เป็นประสาทแล้วอี ยิ้ม"  "กูจะไม่รักษา"  "คิดว่าทำอย่างงี้แล้วเท่หรอ ทุเรศ"  เป็นต้น เราก็เข้าใจนะว่าท่านอาจจะเป็นห่วง(มั้ง) แต่เราคิดว่าท่านไม่นึกสักนิดเลยหรอว่าทำไมเราถึงมีอาการแบบนี้ สาเหตุมันเกิดจากอะไร ไม่นึกเลยสักนิดว่าสาเหตุเนี่ยมันเกี่ยวโยงกับอาการทางจิตใจหรือเปล่า เรามีจิตใจที่แย่อยู่หรือเปล่ากลับกันเลยค่ะ พวกท่านกลับด่าเราและทำให้จิตใจเราย่ำแย่กว่าเดิม(จากที่แย่มากๆอยู่แล้ว) แถมพ่อเราก็ยึดความเป็นส่วนตัวเราไปหมดบอกให้เราปลดล็อกรหัสโทรศัพศ์ สั่งห้ามล็อกประตูห้อง ส่วนแม่เราก็ไม่คุยกับเรา พูดกับเราแรงๆและเหวี่ยงใส่ แค่นี้ก็แย่มากพอแล้ว พอตอนเย็นพ่อเราก็มาถามเราว่า "หนูเอาสายชาจร์จไปซ่อนใช่ไหม" ทุกคนเข้าใจความรู้สึกของการพูดโกหกไหมคะ ใช่ค่ะเราตอบไปว่า "ไม่" เรารู้ค่ะว่ามันไม่ถูก แล้วพ่อเราก็พูดต่อว่าพรุ่งนี้จะให้เราไปสาบานต่อหน้าพระว่าเราไม่ได้เอาไป แล้วก็พูดกับเราว่า "ร้องไห้ชื่อเรา)กลัวตายไหม" เหมือนเป็นในๆว่าจะให้พูดสาบานว่าถ้าเราเอาสายชาร์จไปซ่อนจริงๆข้อให้ตาย ประมาณนี้มั้งคะ แล้วเราก็ตอบว่ากลัว พ่อเราก็ยิ้มๆ(เป็นรอยยิ้มที่เราจะเห็นพ่อเรายิ้มตอนที่พ่อเราทำตัวเหมือนตัวเองเก่ง และรู้ทุกอย่างค่ะ) เราที่ส่วนตัวเป็นคนเชื่อเรื่องนี้ก็เครียดมากๆค่ะ นอกจากจะต้องต่อสู้กับอีโรคนี้เรายังต้องมา.......จะพูดไงดีอ่ะ เหมือนพ่อกับแม่จะทำให้จิตใจเราจากที่แย่อยู่แล้วตอนนี้ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ เขาสองคนดูพยายามจะจับผิดเราตลอดเวลา โทษเราตลอด เราก็ทนได้นะแต่หลังๆนี่มันดูเลยเถิด ที่เราไม่ชอบที่สุดก็คือการที่ท่านยึดโทสัพเราแถมยังบอกให้เราปลดล็อกรหัสผ่าน ทั้งที่โทรศัพท์คือสิ่งเดียวที่จะทำให้เรามีความสุขได้ในช่วงนี้ เรารู้ค่ะว่าเรื่องนี้เราก็ผิด แต่เรากลัวค่ะ กลัวพ่อกับแม่มากๆแบบกลัวจริงๆเลยนะคะ อยากหนีออกไปจากที่นี่ ไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้แล้วค่ะ ช่วยด้วย
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่