เหนื่อยแล้ว

ชีวิตตอนนั้นมันดีมากๆมีผมมีพี่มีแม่มีตามียาย แต่มีวันหนึ่งแม่ผมเครียดจากการทำงานที่บ้านกดดันเกินไปแม่เลยหนีออกมาอยู่กับพ่อ ซึ่งตายายผมเกลียดพ่อมากเพราะเคยมีเรื่องกันมาก่อนเคยต้องคบกับแม่แบบลับๆ ผมก็ไป

" ปมในใจ " ตอนเด็กๆ เป็นเด็กอ้วน ที่ขี้เหร่ และตัวดำ คอเป็นหนอก นับว่าเป็นเด็กที่ดูไม่เข้าตาสักเท่าไร เวลาไปโรงเรียนมักจะโดนเพื่อนผู้ชาย และพวกรุ่นพี่รุมล้อเลียนอยู่เสมอ คำที่ได้ยินบ่อ

ตั้งกระทู้ครั้งแรก ผิดถูกขออภัยค่ะ คือเราขอเล่าเลยนะคะ เราเรียนอยู่ม.3 เราเป็นเด็กที่ค่อนข้างร่าเริงพูดเยอะตั้งแต่จำความได้ เราชอบหยอกแม่ค่ะ แบบพูดตลกนู่นนี่นั่น แต่แม่เรากลับชอบหันมาดุว่าตลอดว่า ดูหน

หรือทำยังไงก็ได้ให้อีกฝ่ายเปลี่ยนจากความตลก  เป็นมองเราแย่ไม่ดีแทน รู้สึกทนทานกับสีหน้าโกรธรู้สึกไม่ดีมากกว่า  สีหน้าโดนมองเป็นตัวตลก แต่ถ้าเลือกได้ขอเป็นมิตรดีที่สุดแล้ว แต่ถ้าเลือกไม่ได

คือเรารู้สึกเสียใจ ปีนนี้น้ำหนักเราขึ้นมา15โล คือเราอ้วนมาก จากเมื่อก่อนที่ผอมๆ แล้วเราเป็นคนผิวดำ หน้าตาเราก็จะออกไปแขกๆๆ เพราะเราเป็นลูกครึ่งไทยโอมาน แต่ประเด็น เรารู้สึกเสียใจทุกครั้งที่แฟนว่าเรา อ

เราส่วนสูง 159 cmค่ะ เมื่อก่อนเราก็น้ำหนัก 45-46 กิโล แต่ช่วงที่ผ่านมาเรามีปัญหาเรื่องสุขภาพน้ำหนักขึ้นมา 20 กิโล ทำให้อ้วนขึ้นเยอะ เพราะเราสูงแค่ 159 ทำให้โดนเพื่อนกับครูล้อเลียนทุกวัน เรียกเราอีอ้วน

เป็นคนกลัวการเข้าสังคมและสงสัยตัวเองว่าเป็นโรคกลัวสังคมมั้ย เป็นมา4-5ปีแล้ว เราเป็นคนไม่ค่อยพูด(อยากพูดแต่ไม่รู้จะพูดอะไร)ขี้อาย เวลาพูดไม่กล้าสบตา บางทีมีคนเรียกเราจากที่ฝูงคนเยอะๆเราแกล้งทำเป็นไม่ได

เวลาลูกพูดจาไม่ดี ทำไม่ดีกับพ่อแม่ เคยโกรธจริงจังไหมคะ ส่วนตัวเวลาคุยโทรศัพท์แล้วทะเลาะกันบ่อยถ้าพ่อเมา แล้วเราเริ่มโตเราก็เริ่มเถียง สมัยเด็กๆเวลาพ่อว่าก็เสียใจนะแอบร้องไห้ แต่ไม่กล้าเถียงหรือแม้กระท

คือว่าหนูเป้นคนมีฟันหน้าที่ห่างนิดนึงค่ะ แล้วเพื่อนๆก็ชอบล้อหนู แล้วพอหนูโกรธหรือร้องไห้เขาก้บอกว่าหนูยอมรับความจริงไม่ได้ จนหนูเริ่มขาดความมั่นใจจนทุกวันนี้ใส่แมสตลอดไม่กล้ายิ้มให้ใครเห็นเลยค่ะ หนูเล