ปัญหาจิตช่วงเข้าพรรษา

คือช่วงนี้มีปัญหาทางจิตใจอย่างมากในสถานที่หนึ่งที่กลับบ้านไม่ได้คิดซะว่าเป็นโรงเรียนประจำนะ คือช่วงนี้เครียดมากเรื่องปัญหาจุกจิกเล็กน้อยแต่ดันไปทำให้เป็นเรื่องใหญ่ คิดซะว่าเขาคือหัวหน้าสถานที่ มันเกิดกับเราหลายเรื่องมากขอยกตัวอย่างซัก2-3เรื่องนะ วันหนึ่งเขาบอกให้เราเฝ้าที่หน้ากุฎิเขาใช่ไหมเพราะเขาค่อนข้างที่จะมียศสูง เราก็ทำตามที่เขาบอก แล้วตกเย็นเขากลับมาหากระเป๋าแฟลชไดร์ฟเขาไม่เจอ เขาโทษใส่ตัวผมโดยไม่มีหลักฐานอะไรเลยเหตุผลของเขาคือเราเฝ้าอยู่ที่หน้ากุฎิเขา แล้วเขาก็เรียกทุกคนมารวมกันแล้วถามก็ไม่มีใครรู้เขาโกรธมาก เราพยายามจะช่วยหาเขาก็พ่นคำหยาบใส่เราสารภัทรหลายอย่าง รวมถึงด่าลามไปถึงบุพการีเราด้วย เราจะเข้าไปหาในห้องเขาเขาก็ไม่ให้เราเข้าบอกว่าหาแล้วไม่เจอ แล้วเขาก็เอากำปั้นตีหัวเราสุดแรงหัวเราโนเลยตอนนั้นประกอบกับเราเป็นไข้ด้วย พอหาไม่เจอทุกคนก็แยกย้ายกัน เขาเข้าห้องไปแล้วเจอกระเป๋าแฟลชไดร์ฟของเขาแล้วออกมาบอกทุกคนเจอแล้ว แล้วเรื่องก็จบไปเฉยๆเขาไม่พูดอะไรกับเราเลยแม้แต่ขอโทษสั้นๆ ตอนนั้นเรากลับมาถึงห้องทำเหมือนปกติแล้วนอนร้องไห้ซุกหมอน มันเจ็บใจจริงๆนะ
มาเรื่องสอง วันนั้นที่สถานที่นั้นมีงานขึ้นมีคนมาร่วมทั้วหมู่บ้าน เขาก็ยอกให้ทุกคนไปนั้งรอที่ข้างๆเขา ที่นี้เราปวดฉี่เราเลยไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาทีนี้พบว่าทุกคนไม่ไปนั้งที่ที่เขาบอก ผมเลยบอกทุกคนให้ไปนั้งแต่มันมีคนหนึ่งค้านว่าเขาบอกให้ไปนั้งตอนไหน ผมพยายามจะอธิบานให้ฟังที่นี้ คนที่เขาบอกให้ไปนั้งเขาโกรธแล้วด่าพวกผมแล้วสั่งให้ไปนั้งตรงที่เขาบอก
ผมที่กำลังจะอธิบายให้คนที่ค้านฟังจึงต้องรีบไปนั้ง ที่นี้พอทุกคนไปนั้งแล้วหัวหน้าเขาโกรธมากจึงใช้ไม้เท้าเขาฟาดหัวผมต่อหน้าญาติโยมทั้งหมู่บ้าน
โดยที่ไม่รู้สึกผิด ทั้งๆที่ผมพึ่งกลับมาจากห้องน้ำโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย
เป็นแค่ที่ระบายความโกรธของเขา ตอนนั้นผมสิ้นหวังมากเพราะทุกคนเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างแต่ไม่มีใครกล้าพูด
ผมเครียดจึงอยากมาระบายให้ทุกคนฟัง ทุกคนมีความเห็นอย่าไรชี้แนะผมด้วยครับ เขาทำถูกแล้วจึงไม่ควรมาปรักปรัมเขาจริงหรอ
(ผมเป็นคนพูดไม่ค่อยเก่งอาจมีตรงไหนอ่านแล้วงงๆบ้างนะครับนี้ครั้งแรกผมด้วย)