ระหว่างคำติติงที่เป็นจริงกะคำชมเชย​ที่หลอกลวง​ อันไหนจะมีประโยชน์ต่อนักการเมืองมากกว่ากันและเพราะอะไร?

ในการเลือกตั้งวันที่ 2 กพ.57 แน่นอนแล้วว่า ปชป.ไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง ตามฟอร์มแล้วคิดว่าเพื่อไทยกับพรรคร่วม คงร่วมมือกันทำงานเหมือนเดิม อย่างไรก็ได้ แต่ฝ่ายค้าน หวังว่าจะได้ฝ่ายค้านที่มีความตั้งใจ

คณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาติดตาม ตรวจสอบ การใช้เงินโควิด ตาม พรก. กู้เงิน 3 ฉบับ    1.9 ล้านล้านบาท มีมติเลือกนายไพบูลย์  นิติตะวัน  เป็นประธานกรรมาธิการ ก็มีการติติงกันว่า 

ตามหัวข้อกระทู้เลยจ้า

ในปัจจุบัน บุคลิกนักวิชาการ จบมหาวิทยาลัยระดับโลก อาจจะมีเสน่ห์ทางการเมืองน้อยกว่าผู้ที่มีทักษะปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ ด้านหนึ่ง พรรคประชาธิปัตย์ อาจคงไว้ซึ่งศักดิ์ศรี หัวหน้าพรรคเป็นถึงอดีตนายก แต่การ

1. กระจายอำนาจ อย่าควบรวมตำแหน่ง ปล่อยให้ลูกน้องฉายแสง เมื่อนายก ควบ รมต กระทรวงอื่นด้วย ทำให้งานของกระทรวงไม่ได้ขับเคลื่อน เวลาหมดไปกับหน้าที่นายกรัฐมนตรี วิธีการนี้ ประชาชนเสียประโยชน์ คนใน ครม. อย

ผมว่าหลงประเด็นกันไปใหญ่เรื่องพรรคอันดับ1ลูกหาบพรรคอื่นโดยเฉพาะพวกแบกพยายามบิดเบือนว่าทำไมต้องบีบบังคับบอกว่าให้พรรคอันดับรองลงมาจัดตั้งร้ฐบาลแข่งซะเลย เดี๋ยวผมจะบอกว่าทำไมการเมืองประเทศนี้ไม่ควรมีการ

ไม่คันหัว ไม่คันเท้า เกาสะดือ ไม่คันมือ ไม่คันไม้ ไม่คันหู แต่คันปากเพราะอยากด่านายกปู เพราะมองดูเห็นจุดด้อยไม่น้อยเลย ตามวิสัยของคนไม่เลือกข้าง ใจเป็นธรรม ความเป็นกลาง อย่างเปิดเผย ปรกติแล้วต้องด่าก