คือมีพักนี้รู้สึกดวงซวยมากเลยครับ
พอผมต่อ มหาลัย”ผมกับต้องออกเพราะการเงินมีปัญหา เลยตัดสินใจออกมาทำงาน กู้เงินมาตั้งตัว 10000 บาท เช่าห้อง 7000รวมมัดจำครับ ย้ายที่อยู่ไปใกล้ที่ทำงานที่รุ่นพี่แนะนำครับ ไปตรวจสุขภาพทำงาน 1000 เพราะไม่มีประกันสังคมครับ มีเงินติดตัว2พันบาท เขาแนะบอกเงินเดือนรวม 2หมื่น up ผมจึงตัดสินใจไปครับ แต่พอไปเข้าจริง แค่9000 จริงๆพออยู่ได้ครับแต่ไม่พอเก็บ อย่างว่าละครับบ้านเช่า ข้าวซื้อ ผมตัดสินใจออกครับแล้วพี่คนนั้นก็ไปนินทาแล้วต่อว่าผมหางานดีให้ผมแต่ผมเรื่องมาก ทั้งๆที่คำพูดชักชวนของเขามันไม่ใช่อย่างที่พูด แล้วมันได้แค่หาเช้ากินค่ำไม่มีเก็บมีใช้เวลาฉุกเฉิน
ผมจึงออกไปทำงานกับญาติแต่เป็นงานที่ทำตั้งแต่ ตี 3 ถึง 5 ทุ่ม บางวันก็ไม่ได้นอน ค่าแรง 600 บาท/วัน
เหมือนจะเยอะนะครับแต่ไม่คุ้มต่อร่างกายครับเป็นงานใช้แรงงาน และฝุ่นเยอะครับ ทำงาน 12 ชม -24 ชม ก็มีครับ เวลาพักไม่มี กินข้าวเสร็จคือทำงานต่อไม่มีพัก กรรมกรดีๆนี้เองครับ ได้เงิน18000/เดือน แต่ดีหน่อยคือกินกับเขาไม่เสียตังค์ จนมาวันหนึ่งเกิดเป็นภูมิแพ้ฝุ่นขึ้นมาครับต้องออกจากงาน เชื้อโรคลงปอดหายใจลำบาก ต้องออกจากงาน แล้วนำเงินก้อนนั้นมารักษาตัว เหลือไม่กี่บาท
พอผมหาย ผมได้ไปสมัครงานที่เป็นงานจ๊อบครับ พอวันที่จะไปทำงานจริงๆรถมอไซผมดันมาเสียพายุเข้า ฝนตกน้ำเข้าท่อเครื่องดับ เสียเงินซ้อม 3 พัน แถมไปทำงานไม่ทันครับ แน่นอนครับเปียก
ผมไปสมัครงานที่ใหม่ครับ ปรากฏว่าเขาให้เริ่มงานเลยครับ ผมก็ทำอย่างเต็มที่ พอถึงเวลาเลิกงานมาเขาเอาเงินสดมาให้ผม 600 บาท แล้วบอกว่าผมไม่ผ่านงานครับ (คอตกกันไปเลยครับ)
แต่เวรกกรมหนักกว่านั้นครับคือโควิดมา ไปสมัครที่ไหนเขาก็ไม่รับครับผมก็ไม่รู้เหตุผมนะครับ ผมจึงกลับไปตั้งหลัก ที่ บ้านเกิด ตจว ครับ พ่อแม่ผมมีฐานะยากจนครับ เหนื่อย ท้อ มาก
ทำไมชีวิตผมถึงซวยขนาดนี้ครับ ผมอยากให้ท่านสบายครับ แต่ผมเป็นลูกที่ไม่ได้เรื่องเลยครับ เคยซวยกันกว่านี้ไหมครับ
เคยดวงซวยกันไหมครับ
พอผมต่อ มหาลัย”ผมกับต้องออกเพราะการเงินมีปัญหา เลยตัดสินใจออกมาทำงาน กู้เงินมาตั้งตัว 10000 บาท เช่าห้อง 7000รวมมัดจำครับ ย้ายที่อยู่ไปใกล้ที่ทำงานที่รุ่นพี่แนะนำครับ ไปตรวจสุขภาพทำงาน 1000 เพราะไม่มีประกันสังคมครับ มีเงินติดตัว2พันบาท เขาแนะบอกเงินเดือนรวม 2หมื่น up ผมจึงตัดสินใจไปครับ แต่พอไปเข้าจริง แค่9000 จริงๆพออยู่ได้ครับแต่ไม่พอเก็บ อย่างว่าละครับบ้านเช่า ข้าวซื้อ ผมตัดสินใจออกครับแล้วพี่คนนั้นก็ไปนินทาแล้วต่อว่าผมหางานดีให้ผมแต่ผมเรื่องมาก ทั้งๆที่คำพูดชักชวนของเขามันไม่ใช่อย่างที่พูด แล้วมันได้แค่หาเช้ากินค่ำไม่มีเก็บมีใช้เวลาฉุกเฉิน
ผมจึงออกไปทำงานกับญาติแต่เป็นงานที่ทำตั้งแต่ ตี 3 ถึง 5 ทุ่ม บางวันก็ไม่ได้นอน ค่าแรง 600 บาท/วัน
เหมือนจะเยอะนะครับแต่ไม่คุ้มต่อร่างกายครับเป็นงานใช้แรงงาน และฝุ่นเยอะครับ ทำงาน 12 ชม -24 ชม ก็มีครับ เวลาพักไม่มี กินข้าวเสร็จคือทำงานต่อไม่มีพัก กรรมกรดีๆนี้เองครับ ได้เงิน18000/เดือน แต่ดีหน่อยคือกินกับเขาไม่เสียตังค์ จนมาวันหนึ่งเกิดเป็นภูมิแพ้ฝุ่นขึ้นมาครับต้องออกจากงาน เชื้อโรคลงปอดหายใจลำบาก ต้องออกจากงาน แล้วนำเงินก้อนนั้นมารักษาตัว เหลือไม่กี่บาท
พอผมหาย ผมได้ไปสมัครงานที่เป็นงานจ๊อบครับ พอวันที่จะไปทำงานจริงๆรถมอไซผมดันมาเสียพายุเข้า ฝนตกน้ำเข้าท่อเครื่องดับ เสียเงินซ้อม 3 พัน แถมไปทำงานไม่ทันครับ แน่นอนครับเปียก
ผมไปสมัครงานที่ใหม่ครับ ปรากฏว่าเขาให้เริ่มงานเลยครับ ผมก็ทำอย่างเต็มที่ พอถึงเวลาเลิกงานมาเขาเอาเงินสดมาให้ผม 600 บาท แล้วบอกว่าผมไม่ผ่านงานครับ (คอตกกันไปเลยครับ)
แต่เวรกกรมหนักกว่านั้นครับคือโควิดมา ไปสมัครที่ไหนเขาก็ไม่รับครับผมก็ไม่รู้เหตุผมนะครับ ผมจึงกลับไปตั้งหลัก ที่ บ้านเกิด ตจว ครับ พ่อแม่ผมมีฐานะยากจนครับ เหนื่อย ท้อ มาก
ทำไมชีวิตผมถึงซวยขนาดนี้ครับ ผมอยากให้ท่านสบายครับ แต่ผมเป็นลูกที่ไม่ได้เรื่องเลยครับ เคยซวยกันกว่านี้ไหมครับ