ทะเลาะกับแม่บ่อยมาก มีใครเป็นแบบนี้บ้างคะ

เรากับแม่ ดูภายนอกเหมือนรักกันดี
แต่จริงๆแล้วทะเลาะกันบ่อยมาก
ทะเลาะแต่ละครั้งเป็นเรื่องราวใหญ่โต ร้องไห้ โวยวายใส่กันตลอด คือคุยกันดีๆไม่ได้เลย

แม่เราเป็นคนอารมณ์ร้อนมาก เป็นแบบนี้ตั้งแต่เราเด็กๆ เวลาโมโหมากๆชอบขว้างปาทำลายข้าวของ

เราอยู่กับสภาวะแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก
จนทุกวันนี้(อายุ 30) ไม่อยากทนแล้ว
ทะเลาะกันที ก็จะไม่ค่อยยอมแม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แม่เป็นคนที่ต้องการเป็นบุคคลสำคัญตลอดเวลา ถ้าละเลย หรือเผลอพูดไม่เข้าหูหน่อย เป็นเรื่องเป็นราวทันที

เราเหนื่อยมากๆ เราพยายามที่จะทำทุกอย่างให้แม่พอใจ จะได้ไม่มีปัญหากัน แต่ก็ยังมีปัญหาบ่อยๆอยู่ดี วันเว้นวันเลยก็ว่าได้
เรารู้สึกว่าสภาพจิตใจเราแย่มาก ไม่มีความสุขเลย ในสมองคิดวนเวียนแต่เรื่องแม่ ใจเราต่อต้านแม่ไปแล้ว ไม่อยากอยู่ใกล้ๆ

เราแต่งงานแล้ว แยกไปอยู่เป็นครอบครัวกับสามีและลูก แต่สาเหตุที่เราปลีกตัวจากแม่ไม่ได้สักที
ก็คือลูกนี่แหละ แม่อาสาเลี้ยงลูกให้เรา แม่หลงหลานมาก มีครั้งนึงทะเลาะกันหนักมาก แม่ขว้างปาทำลายข้าวของ และเราเอ่ยปากว่าจะเอาลูกไปจ้างเค้าเลี้ยง เรารู้จักคนรับเลี้ยงที่ไว้ใจได้ แต่แม่ไม่ยอม ยังไงก็จะเลี้ยงเอง จิงๆเราไม่อยากให้แม่เลี้ยงลูกให้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะเราไม่อยากให้ลูกซึมซับสภาะวะแบบนี้ กลัวลูกจะอารมณ์ร้อน อารมณ์ร้ายเหมือนแม่

สถานะทางการเงินเราค่อนข้างดี เราให้เงินเดือนพ่อแม่ทุกเดือน รับผิดชอบหนี้สินในบ้าน ที่พ่อแม่เคยก่อไว้ ค่าใช้จ่ายในบ้านส่วนใหญ่ เรารับผิดชอบหมด พ่อแม่พี่น้องใครมีปัญหาเรื่องเงิน หันมาพึ่งเราหมด จริงๆแล้ว หนี้สินที่พ่อแม่เคยก่อไว้ เรากับพี่น้องก็ควรจะช่วยกัน แต่นี่เรายอมนำมาแบกไว้คนเดียว ผ่อนมาหลายปีแล้ว ต้องผ่อนอีกประมาณ 10 ปี แม่ไม่เคยมองตรงจุดนี้ อยากจะใช้เงินซื้ออารายหันมาหาเราหมด พอเราปรามๆบอกช่วงนี้ไม่ค่อยมีตังค์นะ แม่จะไม่พอใจ ประชดประชันเรา และทะเลาะกันทันที เราน้อยใจนะ กับพี่น้องเรา ไม่ช่วยแบ่งเบาภาระของที่บ้านเลย แม่มีแต่คำพูดดีๆให้ ไม่เคยตำหนิอะไร ทั้งที่ถ้าเป็นเราทำแบบเดียวกันบ้าง คงทะเลาะกันเป็นเรื่องราวใหญ่โตแล้ว พี่น้องเราทุกคนทำงานอยู่ต่างๆจังหวัด นานๆกลับมาหาแม่สักที เราก็เข้าใจแหละ ว่าแม่คิดถึงก็จะพูดจาดีๆเอาอกเอาใจเป็นพิเศษ แต่เราเองคนอยู่ใกล้ตัว นิดหน่อยไม่ได้เลย ทำดีไม่เคยได้ดีจริงๆ

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
เราแค่อยากระบายสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจ