สวัสดีทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่เขียนค่ะ ผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ คือตัวหนูเองอายุ16แล้วค่ะ รู้สึกเริ่มมีความอยากออกไปนอกบ้าน ด้วยตนเองบ้างค่ะ เพราะที่ผ่านมาตลอด จขกท เองไม่เคยได้ออกไปไหนเลยค่ะ แม้แต่เซเว่น หรือบ้านเพื่อนหรืออะไร( เพราะหนูเรียนในเมืองค่ะ อยู่นอกเมืองนี้เลยไม่ได้คบหาเพื่อนเลย) อยากออกไปไหนก็ขอคุณแม่พาไปค่ะ แต่ต้องมีเหตุผลนะคะเช่น ซื้อของทำกับข้าว ซึ่งส่วนใหญ่จะพลอยไปกับคุณแม่ช่วงที่ท่านไปทำธุระค่ะ ถ้าอยากไปแค่ซื้อขนมกินอย่างงี้ คงไม่ได้ไปค่ะ ท่านว่าไม่จำเป็นหรอก ตัว จขกท ก็แอบเซ็งนะคะเพราะอายุขนาดนี้แล้ว แค่ออกจากบ้านด้วยตัวเองก็ยังไม่ได้ แบบว่าไม่ได้เลยจริงๆอะค่ะ อยู่บ้านคนเดียวท่านก็ยังห่วง แม่ จขกท เป็นครูค่ะ ส่วนมากก็ต้องตามไป รร กับท่าน ตั้งแต่จำความได้แล้ว รู้สึกว่าอยากจะมีอิสระมากกว่านี้ เหมือนคนทั่วๆไปค่ะ ไม่ได้ต้องการอะไรมาก หนูก็ทำตัวมีประโยชน์อยู่ การเรียนก็ดีพอใช้ได้ค่ะ คนที่เข้ามาอ่านคิดยังไงคะ หนูอยากทราบในมุมของพ่อแม่ หรือคนอื่นๆค่ะ ว่าการที่คอยห้ามหนูขนาดนี้มันมากเกินไปไหมคะ หนูแค่อยากจะขับมอเตอร์ไซค์ไปซื้อขนมมากินบ้าง นั่งทานขนมที่ร้านบ้าง ซึ่งคงไม่ไกลนะคะ หน้าปากซอยอย่างงี้เอง เกรงว่าพูดขอไปท่านคงไม่อนุญาตค่ะ แต่พี่ชายหนูตอนอายุเท่านี้เขา ไปไกลกว่าหนูมากแล้วค่ะ ไม่ใช่ว่าหนูอ่อนแอ ไม่สามารถอยู่ในสังคมได้นะคะ หนูทำได้เองตลอดแต่บางทีก็ไม่อยากให้ท่านคอยเฝ้า ท่านมีการงานต้องทำ จะขอให้ไปส่งแค่ซื้อขนมก็เกรงใจค่ะ อยากออกไปเอง มั่นใจนะคะ ว่าคงไม่alert เกินไป หนูแค่แบบอยากไปกินอเมซอนงี้ นั่งเล่นสิบนาทีกลับบ้าน แค่นี้เองค่ะ ทำยังไงงงงดีคะอยู่บ้านเบื่อมากๆค่ะ
อายุ16แล้ว ยังไม่เคยได้ออกไปไหน