สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของหนู หนูอายุ 16 ปีนี้เข้า17 ดรอปเรียนเพราะปัญหาสุขภาพอาการทางจิตจากการถูกคุกคามทางเพศ(อันนี้ผู้ปกครองไม่รู้ค่ะ เพราะหนูไม่สะดวกใจที่จะเล่า แต่จิตแพทย์รับรู้ค่ะ) ดรอปมาได้ 4 เดือนแล้วค่ะ ตัวหนูป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาประมาณ 6 เดือนหลังได้รับการวินิจฉัย มีใบรับรองแพทย์เรียบร้อย ต้นปีผู้ปกครองก็ตัดสินใจให้มาอยู่บ้านค่ะ โดยทำข้อตกลงว่าหนูต้องเรียนพิเศษทุกวันอย่างน้อย 1ชั่วโมง เพื่อจะได้ทันเพื่อน
หนูก็เรียนตามปกติค่ะ แต่หนูเองก็ทำงานกราฟิกง่ายๆวาดรูปขายออนไลน์ไปด้วยเพื่อเก็บเงินบางส่วนไว้ ด้วยความที่หนูไม่อยากเครียดเกินไปเลยเรียนวันละ 2 ชั่วโมง ที่เหลือทำงานค่ะ
พ่อกับแม่หนูรับราชการทั้งคู่ หนูรู้ค่ะว่าพวท่านทำงานหนักหนูก็ไม่อยากเป็นภาระ ที่ผ่านมา หนูเป็นคนเรียนดีมาตลอดตั้งแต่เด็กค่ะจนกระทั่งม.ปลาย หนูสอบติดโรงเรียนดังที่การแข่งขันสูง แต่ตัวหนูไม่เก่งเท่าเพื่อนในห้อง ไม่ได้สอบได้ท็อปเหมือนเดิม ปีต่อมาหรือปีที่แล้วน้องชายก็เรียนค่ะ พ่อกับแม่ชอบชมน้องชายให้หนูฟังมากๆ น้องชายหนูเป็นคนเก่งเรียนดี พอมาอยู่ที่ใหม่ก็ปรับตัวง่าย หนูก็ไม่ได้อะไรกับน้องนะคะ เพราะหนูรู้ว่าน้องเป็นคนเก่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่บางทีหนูก็รู้สึกว่าหนูไม่เคยทำให้ที่บ้านภูมิใจหรือพอใจได้เลยแล้วก็ต้องมาเป็นภาระของครอบครัวเรื่องการรักษาและการเรียนอีก
หลังผ่านไปหนึ่งเดือน ที่กลับมาอยู่บ้าน ตอนแรกหนูก็หวังนะคะว่าหนูจะรักษาตัวเองให้ดีขึ้นได้ แต่พ่อกับแม่และญาติคนอื่นๆคอยแซะเรื่องที่หนูดรอปเรียนค่ะ ว่าตามเพื่อนไม่ทันบ้าง เรียนแค่นี้จะสอบติดมหาลัยได้ยังไงบ้าง ที่บ้านชอบต่อว่าหนูทุกเรื่องเลยค่ะ บังคับเรื่องศาสนาความเชื่อกับหนู บอกว่าหนูเป็นคนบาปถึงเป็นแบบนี้ แซะเรื่องที่หนูพยายามหาเงินก็ถูกมองว่าไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองมี วันไหนที่หนูเครียดแล้วเรียนไม่รู้เรื่องหรือไม่ได้เรียนเลยก็จะถูกพูดใส่ประมาณว่าอยู่สบาย ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องเรียน เกาะพ่อแม่ไปวันๆ
หนูพยายามไม่ตอบโต้เพราะไม่อยากมีปัญหาค่ะ หนูฝืนเรียนในบางครั้งจนบางทีก็ไม่ไหว หลังๆมานี้หนูเริ่มทำร้า/ย/ตัวเองอีกครั้งหลังจากไม่ได้ทำมานาน หนูโอเวอร์โดส LoraZepam 0.5 mg ไป 10 เม็ดและพยายามจะฆตต.หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ หนูไม่อยากเจอคนในบ้าน ขังตัวเองเรียนอยู่ในห้อง มีออกมาบ้างแต่ไม่บ่อย หนูไม่สามารถแอบทำอะไรได้เลยค่ะ การกระทำทุกอย่างของหนูต้องอยู่ในสายตาพ่อแม่ 100% หนูพยายามคิดหาวิธีที่จะอยู่ให้ได้ แต่หนูก็มืดแปดด้านไปหมดเลยค่ะ หนูอยากรู้ว่าหนูสามารถทำอย่างไรได้บ้างคะ เพื่อนๆ หรือเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้ที่โรงเรียนตอนนี้ ไม่มีเลยค่ะ
หนูสามารถทำเรื่องเปลี่ยนผู้ปกครองได้ไหมคะ
หนูก็เรียนตามปกติค่ะ แต่หนูเองก็ทำงานกราฟิกง่ายๆวาดรูปขายออนไลน์ไปด้วยเพื่อเก็บเงินบางส่วนไว้ ด้วยความที่หนูไม่อยากเครียดเกินไปเลยเรียนวันละ 2 ชั่วโมง ที่เหลือทำงานค่ะ
พ่อกับแม่หนูรับราชการทั้งคู่ หนูรู้ค่ะว่าพวท่านทำงานหนักหนูก็ไม่อยากเป็นภาระ ที่ผ่านมา หนูเป็นคนเรียนดีมาตลอดตั้งแต่เด็กค่ะจนกระทั่งม.ปลาย หนูสอบติดโรงเรียนดังที่การแข่งขันสูง แต่ตัวหนูไม่เก่งเท่าเพื่อนในห้อง ไม่ได้สอบได้ท็อปเหมือนเดิม ปีต่อมาหรือปีที่แล้วน้องชายก็เรียนค่ะ พ่อกับแม่ชอบชมน้องชายให้หนูฟังมากๆ น้องชายหนูเป็นคนเก่งเรียนดี พอมาอยู่ที่ใหม่ก็ปรับตัวง่าย หนูก็ไม่ได้อะไรกับน้องนะคะ เพราะหนูรู้ว่าน้องเป็นคนเก่งมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่บางทีหนูก็รู้สึกว่าหนูไม่เคยทำให้ที่บ้านภูมิใจหรือพอใจได้เลยแล้วก็ต้องมาเป็นภาระของครอบครัวเรื่องการรักษาและการเรียนอีก
หลังผ่านไปหนึ่งเดือน ที่กลับมาอยู่บ้าน ตอนแรกหนูก็หวังนะคะว่าหนูจะรักษาตัวเองให้ดีขึ้นได้ แต่พ่อกับแม่และญาติคนอื่นๆคอยแซะเรื่องที่หนูดรอปเรียนค่ะ ว่าตามเพื่อนไม่ทันบ้าง เรียนแค่นี้จะสอบติดมหาลัยได้ยังไงบ้าง ที่บ้านชอบต่อว่าหนูทุกเรื่องเลยค่ะ บังคับเรื่องศาสนาความเชื่อกับหนู บอกว่าหนูเป็นคนบาปถึงเป็นแบบนี้ แซะเรื่องที่หนูพยายามหาเงินก็ถูกมองว่าไม่พอใจในสิ่งที่ตัวเองมี วันไหนที่หนูเครียดแล้วเรียนไม่รู้เรื่องหรือไม่ได้เรียนเลยก็จะถูกพูดใส่ประมาณว่าอยู่สบาย ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องเรียน เกาะพ่อแม่ไปวันๆ
หนูพยายามไม่ตอบโต้เพราะไม่อยากมีปัญหาค่ะ หนูฝืนเรียนในบางครั้งจนบางทีก็ไม่ไหว หลังๆมานี้หนูเริ่มทำร้า/ย/ตัวเองอีกครั้งหลังจากไม่ได้ทำมานาน หนูโอเวอร์โดส LoraZepam 0.5 mg ไป 10 เม็ดและพยายามจะฆตต.หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ หนูไม่อยากเจอคนในบ้าน ขังตัวเองเรียนอยู่ในห้อง มีออกมาบ้างแต่ไม่บ่อย หนูไม่สามารถแอบทำอะไรได้เลยค่ะ การกระทำทุกอย่างของหนูต้องอยู่ในสายตาพ่อแม่ 100% หนูพยายามคิดหาวิธีที่จะอยู่ให้ได้ แต่หนูก็มืดแปดด้านไปหมดเลยค่ะ หนูอยากรู้ว่าหนูสามารถทำอย่างไรได้บ้างคะ เพื่อนๆ หรือเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้ที่โรงเรียนตอนนี้ ไม่มีเลยค่ะ