วันนี้เป็นวันที่เราเสียใจมากที่สุด ความรู้สึกที่เสียใจมันเป็นความรู้สึกเดียวกับที่เสียใจโดยคำพูดของคนในครอบครัว
แต่ความรู้สึกเสียใจวันนี้ มาจากแฟน (ที่เหมือนไม่ใช่แฟนกันจริงๆในตลอดเวลาที่ผ่านมา)
คำพูดที่เขาพูดกับเราในวันนี้ เรารู้แก่ใจของเราดีมาตลอดว่าเราแย่แค่ไหน เราพยายามมาตลอดแต่เราก็ไม่สมหวัง เราแค่ไม่อยากทำในสิ่งที่ไม่มั่นใจว่าจะทำได้ เราแค่ไม่อยากเปลี่ยนหรือเริ่มต้นใหม่ในเรื่องงาน ที่เราไม่มั่นใจ แต่เราก็ไม่ได้นิ่งเฉยที่จะหางาน เราก็หามาตลอดแม้ต้องลดคุณสมบัติในตัวเองเพื่องานนั้นเราก็สมัครไป แต่มันไม่ได้ จะให้เราทำยังไง เราก็รู้แก่ใจมาตลอดในสิ่งที่เขาพูด แต่จะให้เราทำไง ไม่ใช่ว่าใครพูดไม่ได้ แต่มันเป็นคำพูดที่กล่าวหาเหมือนเราไม่ได้ทำ ไม่ได้พยายาม เป็นคำพูดที่ไร้ซึ่งความเข้าใจกัน
เราคงคิดไปเองว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจเรา แต่สุดท้ายเราก็ไม่เหลือใครเข้าใจจริงๆ เสียใจมาก ร้องไห้หนักมากเหมือนใจจะขาดซึ่งก็อยากให้มันขาดใจตายไปเลย
ในที่สุด เราตัดสินใจบอกเลิกเขา จะพยายามไม่ติดต่อไปอีก ไม่ไปเป็นภาระให้เขาอีก เพราะสิ่งที่เขาพูดมา เขาคงทนมานานมากพอ
เราก็แค่ต้องการคนเข้าใจเรา เห็น ว่าเราทำนะ เราพยายามมาตลอดนะ แต่มันไม่ได้ จะให้เราทำยังไง
แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่า สิ่งที่เขาพูดมาวันนี้ มันน่าจะเป็นเหตุผลนึงที่เขาไม่เคยทำในแบบที่แฟนจริงๆเขาทำกัน คือ เขาไม่เคยคิดเปิดเผยหรือบอกใครว่ามีแฟน ว่าเราเป็นแฟน มันคงเพราะสิ่งที่เขาพูดวันนี้
สุดท้าย เราก็ต้องกลับมาอยู่กับตัวเอง ดิ้นรนด้วยตัวเอง จะต้องไม่ไปยุ่งกับเขาอีก ในเมื้อเขาพูดมาแบบนี้แบบไม่แคร์ความรู้สึกกันเลย ไม่เคนเห็นเราสำคัญเลยพอที่จะแคร์ จะนึกถึงว่าเราจะรู้สึกยังไง, อยากย้อนเวลากลับไปได้...แต่คงไม่มีประโยชน์ แค่เสียดายความรู้สึกจริงใจที่เราให้เขาคนเดียวตลอดมา
ไม่นึกเลยว่าต้องมาเจออะไรแย่ๆในวันเดียวกัน ทั้งจดหมายจากธ.ว่าจะดำเนินคดี กับ เจอคนที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุด ในวันเดียวกัน, คิดแล้วอยากทำตัวเองให้ติดโควิด เชื้อลงปอดตายๆไปซะ เบื่อ!!!
เคยเจอมั้ยคะ คนที่คิดว่าเขาจะเข้าใจเราฯในวันที่เราตกต่ำที่สุด แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้เข้าใจเราจริงๆ
แต่ความรู้สึกเสียใจวันนี้ มาจากแฟน (ที่เหมือนไม่ใช่แฟนกันจริงๆในตลอดเวลาที่ผ่านมา) คำพูดที่เขาพูดกับเราในวันนี้ เรารู้แก่ใจของเราดีมาตลอดว่าเราแย่แค่ไหน เราพยายามมาตลอดแต่เราก็ไม่สมหวัง เราแค่ไม่อยากทำในสิ่งที่ไม่มั่นใจว่าจะทำได้ เราแค่ไม่อยากเปลี่ยนหรือเริ่มต้นใหม่ในเรื่องงาน ที่เราไม่มั่นใจ แต่เราก็ไม่ได้นิ่งเฉยที่จะหางาน เราก็หามาตลอดแม้ต้องลดคุณสมบัติในตัวเองเพื่องานนั้นเราก็สมัครไป แต่มันไม่ได้ จะให้เราทำยังไง เราก็รู้แก่ใจมาตลอดในสิ่งที่เขาพูด แต่จะให้เราทำไง ไม่ใช่ว่าใครพูดไม่ได้ แต่มันเป็นคำพูดที่กล่าวหาเหมือนเราไม่ได้ทำ ไม่ได้พยายาม เป็นคำพูดที่ไร้ซึ่งความเข้าใจกัน
เราคงคิดไปเองว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจเรา แต่สุดท้ายเราก็ไม่เหลือใครเข้าใจจริงๆ เสียใจมาก ร้องไห้หนักมากเหมือนใจจะขาดซึ่งก็อยากให้มันขาดใจตายไปเลย
ในที่สุด เราตัดสินใจบอกเลิกเขา จะพยายามไม่ติดต่อไปอีก ไม่ไปเป็นภาระให้เขาอีก เพราะสิ่งที่เขาพูดมา เขาคงทนมานานมากพอ
เราก็แค่ต้องการคนเข้าใจเรา เห็น ว่าเราทำนะ เราพยายามมาตลอดนะ แต่มันไม่ได้ จะให้เราทำยังไง
แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่า สิ่งที่เขาพูดมาวันนี้ มันน่าจะเป็นเหตุผลนึงที่เขาไม่เคยทำในแบบที่แฟนจริงๆเขาทำกัน คือ เขาไม่เคยคิดเปิดเผยหรือบอกใครว่ามีแฟน ว่าเราเป็นแฟน มันคงเพราะสิ่งที่เขาพูดวันนี้
สุดท้าย เราก็ต้องกลับมาอยู่กับตัวเอง ดิ้นรนด้วยตัวเอง จะต้องไม่ไปยุ่งกับเขาอีก ในเมื้อเขาพูดมาแบบนี้แบบไม่แคร์ความรู้สึกกันเลย ไม่เคนเห็นเราสำคัญเลยพอที่จะแคร์ จะนึกถึงว่าเราจะรู้สึกยังไง, อยากย้อนเวลากลับไปได้...แต่คงไม่มีประโยชน์ แค่เสียดายความรู้สึกจริงใจที่เราให้เขาคนเดียวตลอดมา
ไม่นึกเลยว่าต้องมาเจออะไรแย่ๆในวันเดียวกัน ทั้งจดหมายจากธ.ว่าจะดำเนินคดี กับ เจอคนที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุด ในวันเดียวกัน, คิดแล้วอยากทำตัวเองให้ติดโควิด เชื้อลงปอดตายๆไปซะ เบื่อ!!!