เริ่มเลยนะคะ
ทำงานที่นึงมาได้ 2 เดือนนิด ๆ โดยบอกก่อนว่าที่นี่ย้ายมาเพราะเพื่อนคนหนึ่งชวน บวกกับเราอยากออกจากที่เก่าอยู่แล้วเลยย้ายมา รู้มาก่อนว่าเออ งานหนักนะ คนก่อนหน้าก็เพิ่งออกไป มีคนหนึ่ง(คนละต่ำแหน่งกับเรา) มาทำวันเดียวแล้วก็หายไปเลย
ตอนนั้นก็คิดว่าเออ เราไหวแหละ ไม่น่ามีอะไร ลองดู
สรุปทำไป 3 สัปดาห์ ขอลาออก เนื่องจากรู้สึกกดดัน สโคปงานไม่ชอบ บางอย่างไม่ได้บอกตอนสัมภาษณ์แต่ต้องทำ บางครั้งต้องออกเงินจ่ายค่าบางอย่างให้ก่อนแล้วไปเบิกย้อนหลังเป็นหลักพัน สรุปตั้งแต่ขอลาออกไปเขาขอร้องให้ทำงานจนถึงสิ้นพฤษภาคม (ยื่นออก 6 เมษา) เท่ากับต้องทำต่อเดือนกว่า เพราะเขาหาคนยาก ไม่มีคนทำจริง ๆ นี่ก็ด้วยความเกรงใจทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ก็โอเค ได้
อีกทั้งมีปัญหาเรื่องเงินเดือน ออกช้า เขาขอจ่ายกลางเดือน เพราะเราเข้ามากลางเดือน ไม่ได้ตัดสิ้นเดือน แถมจ่ายช้า ทั้งรอบที่แล้วและรอบล่าสุดเราต้องทักไปทวง โอนมาทีนึง ทุ่ม - สามทุ่ม ล่าสุดเขาหาพนักงานคนใหม่ได้แล้ว เข้าจันทร์หน้า ใจเราอยากไปมาก แบบรู้สึกว่าก็อยู่มาให้นานระดับหนึ่งแล้ว ก่อนหน้านี้ไปขอว่าจะออกก่อนไวขึ้นสัปดาห์หนึ่ง เพราะก็ทราบว่าเขาได้คนใหม่แล้ว ซึ่งหัวหน้าก็ไม่ได้คอนเฟริมกับเรา บอกแค่ "จะพยายามทำให้เป็นไปได้ ซึ่ง(ชื่อเรา)เองก็ไม่สามารถทิ้งงานที่ไม่มีคนทำไว้ได้นะคะ"
คนรอบข้างบ้างคนก็บอกให้หายไปเลย นี่ก็ไม่อยากมีปัญหา แต่ใจก็รู้สึกเหมือนเสียเปรียบยังไงไม่รู้ ปกติแล้วควรจะยังไงคะ เพราะรู้สึกทำมาให้ตามที่ขอร้องแล้วแต่เขาทำพูดจา แสดงออกเหมือนเราเป็นคนขอร้องอยู่ต่อ (?) ไอ้ที่ขอออกก่อนสัปดาห์หนึ่งก็ไม่แน่ใจว่าคืออนุมัติให้รึยัง ตอนแรกคิดว่าพอคนใหม่เข้าจะไปย้ำอีกทีว่าที่ขอออกก่อนนี่ยังไง เพราะก็ถือว่าได้คนใหม่แล้ว แล้วนับจากวันลาออกก็ปามาเดือนกว่าแล้วด้วย แถมใจหนึ่งรู้สึกว่าจะมานั่งทำงานให้จนกว่าบริษัทจะหาคนใหม่ได้ทุกที่ก็ไม่ต้องมีใครได้ลาออกกันพอดี
ระบายค่ะ ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ทุกคนจะทำไงกันบ้างคะ
ทำงานที่นึงมาได้ 2 เดือนนิด ๆ โดยบอกก่อนว่าที่นี่ย้ายมาเพราะเพื่อนคนหนึ่งชวน บวกกับเราอยากออกจากที่เก่าอยู่แล้วเลยย้ายมา รู้มาก่อนว่าเออ งานหนักนะ คนก่อนหน้าก็เพิ่งออกไป มีคนหนึ่ง(คนละต่ำแหน่งกับเรา) มาทำวันเดียวแล้วก็หายไปเลย
ตอนนั้นก็คิดว่าเออ เราไหวแหละ ไม่น่ามีอะไร ลองดู
สรุปทำไป 3 สัปดาห์ ขอลาออก เนื่องจากรู้สึกกดดัน สโคปงานไม่ชอบ บางอย่างไม่ได้บอกตอนสัมภาษณ์แต่ต้องทำ บางครั้งต้องออกเงินจ่ายค่าบางอย่างให้ก่อนแล้วไปเบิกย้อนหลังเป็นหลักพัน สรุปตั้งแต่ขอลาออกไปเขาขอร้องให้ทำงานจนถึงสิ้นพฤษภาคม (ยื่นออก 6 เมษา) เท่ากับต้องทำต่อเดือนกว่า เพราะเขาหาคนยาก ไม่มีคนทำจริง ๆ นี่ก็ด้วยความเกรงใจทั้งเพื่อน ทั้งพี่ ก็โอเค ได้
อีกทั้งมีปัญหาเรื่องเงินเดือน ออกช้า เขาขอจ่ายกลางเดือน เพราะเราเข้ามากลางเดือน ไม่ได้ตัดสิ้นเดือน แถมจ่ายช้า ทั้งรอบที่แล้วและรอบล่าสุดเราต้องทักไปทวง โอนมาทีนึง ทุ่ม - สามทุ่ม ล่าสุดเขาหาพนักงานคนใหม่ได้แล้ว เข้าจันทร์หน้า ใจเราอยากไปมาก แบบรู้สึกว่าก็อยู่มาให้นานระดับหนึ่งแล้ว ก่อนหน้านี้ไปขอว่าจะออกก่อนไวขึ้นสัปดาห์หนึ่ง เพราะก็ทราบว่าเขาได้คนใหม่แล้ว ซึ่งหัวหน้าก็ไม่ได้คอนเฟริมกับเรา บอกแค่ "จะพยายามทำให้เป็นไปได้ ซึ่ง(ชื่อเรา)เองก็ไม่สามารถทิ้งงานที่ไม่มีคนทำไว้ได้นะคะ"
คนรอบข้างบ้างคนก็บอกให้หายไปเลย นี่ก็ไม่อยากมีปัญหา แต่ใจก็รู้สึกเหมือนเสียเปรียบยังไงไม่รู้ ปกติแล้วควรจะยังไงคะ เพราะรู้สึกทำมาให้ตามที่ขอร้องแล้วแต่เขาทำพูดจา แสดงออกเหมือนเราเป็นคนขอร้องอยู่ต่อ (?) ไอ้ที่ขอออกก่อนสัปดาห์หนึ่งก็ไม่แน่ใจว่าคืออนุมัติให้รึยัง ตอนแรกคิดว่าพอคนใหม่เข้าจะไปย้ำอีกทีว่าที่ขอออกก่อนนี่ยังไง เพราะก็ถือว่าได้คนใหม่แล้ว แล้วนับจากวันลาออกก็ปามาเดือนกว่าแล้วด้วย แถมใจหนึ่งรู้สึกว่าจะมานั่งทำงานให้จนกว่าบริษัทจะหาคนใหม่ได้ทุกที่ก็ไม่ต้องมีใครได้ลาออกกันพอดี