แอบชอบคนบนรถสองแถวได้แค่รอ อยากเจอคุณอีกนะครับ

เรื่องคือ ผมเริ่มไปทำงานวันแรก 01/04/64 จะเดินทางตอนเช้าเป็นประจำโดยรถ 2 แถวคันใหญ่ที่หน้าวัดหนองแขมช่วง 7.20 ทุกวัน แล้วมีอยู่วันนึง อากาศร้อนมากจากรถที่วิ่งช้ามาก รถค่อยๆเคลื่อนตัวไป เลย4แยกหนองแขมไปได้สัก 500 เมตร รถ2แถวเริ่มชะลอตัวและหยุดนิ่งคล้ายกับว่ามีคนโบกรถอยู่ด้านหน้า และเสี้ยววิหลังจากนั้นเธอผู้ผมสั้นประมาณบ่า สวมใส่แว่น ตัวเล็ก เดินขึ้นรถมา ผมที่หันไปมองพอดีก็ได้เจอกับเธอเข้า ก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้น่ารักจัง ผมก็ได้แต่เหมือนทำเป็นเหมือนไม่สนใจแต่ก็แอบมองเธอเป็นพักๆ ส่วนใหญ่เธอมักจะนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือ จนรถเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆจนถึง 4 แยกคลองขวาง เธอก็ลงจากรถไปนั้นเป็นครั้งแรกที่ได้เจอกัน แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมากเพราะคิดว่าคงเป็นเเค่เรื่องบังเอิญที่จะเจอกับคนๆนึงตอนเรานั่งรถโดยสาร จนอีกวันถัดมาเมื่อรถเคลื่อนตัวพ้น 4 แยกหนองแขมมาปรากฏภาพผู้หญิงคนเดิม เธอกลับขึ้นมาบนรถคันนี้แล้วอีกครั้งแต่ครั้งนี้เธอกลับได้มานั่งข้างๆผม ความรู้สึกตอนนั้นทำไมรู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะทะลุออกมาจากอก จากความน่ารักของเธอตอนนั้นมันทำให้ผมรู้แล้วว่า ผมอยากจะเจอเธอทุกวันในตอนเช้าโดยที่ไม่ได้หวังอะไร แค่เหมือนเป็นกำลังใจให้ผมได้มีเเรงไปทำงานแค่นั้นก็พอแล้ว และวันถัดๆมาผมก็มักจะเจอเธอบ่อยๆ จนถึงวันที่ 29/04/64 เธอก็ขึ้นรถมา บรรยากาศวันนั้นคนบนรถไม่หนาแน่น รถค่อยๆเคลื่อนตัวไป วันนี้เธอนั่งฝั่งตรงข้ามกับผมทำให้ผมไม่ค่อยที่จะกล้ามองไปทางไหนได้แต่ก้มหน้าก้มตาไปด้วยความเขิลอาย จนไปถึง 4 แยกคลองขวาง ก็คิดในใจว่าขอมองเธอหน่อยแล้วกันไหนๆเธอก็จะลงรถแล้ว ผมจึงตัดสินใจเงยหน้ามองไป ปรากฏว่าผู้หญิงที่น่ารักคนนั้นเค้าให้มามองผมด้วยพอดีในจังหวะนั้น ตอนนั้นผมคิดในหัวเต็มไปหมดว่าเราดูโรคจิตหรือป่าวนะ หรือ เค้าก็มองๆเรา หรือ เค้าแค่มองผ่านๆไปแต่ไม่ได้อะไร แต่หลังจากเธอลงรถไปแล้วกลับกลายเป็นผมที่ยังลืมภาพตรงหน้าตอนนั้นไม่ได้ วันนั้นในการทำงานเป็นวันที่มีความสุขมาก และคิดว่าพรุ่งนี้หรือ วันถัดๆไปเราคงต้องทำอะไรเข้าสักอย่างแล้วแหละ เพื่อให้เธอรู้ว่ามีคนที่แอบชอบเธออยู่ตรงนี้อีกหนึ่งคน เช้าวันถัดมาฝนตกท้องฟ้ามืดหม่น วันนั้นบนรถคนเยอะมากๆ ผมจึงกะว่าถ้าเธอขึ้นมาจะถือโอกาสลุกให้เธอนั่งเพื่อที่จะได้โต้ตอบกันบ้าง ผมจึงเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อตั้งแต่ขึ้นรถ รถก็เคลื่อนตัวไปเรื่อยประกอบกับฝนที่ก็ตกลงมาอย่างกับว่ามีสัญญาณอะไรบางอย่าง จนมาถึงที่เธอมายืนรอรถประจำ แต่กับกลายเป็นว่าวันนี้รถเคลื่อนตัวผ่านไปอย่างกับสายฝนที่ตกลงมาด้วยความเร็ว และไร้วี่แววของเธอทำไมวันนั้นความรู้สึกของผมก็มืดหม่นตามสภาพท้องฟ้าไปด้วยเช่นกัน และได้แต่เฝ้ารอเธอไปเรื่อยๆในต่อๆมา แต่ก็ไร้วี่แววจากผู้หญิงคนนั้น ทำให้รู้ว่าความรู้สึกของกลายเป็นแอบชอบคนทั้งๆที่ไม่รู้ชื่อ ไม่รู้ตัวตนของเธอเลย ถ้าเกิดเธอได้บังเอิญมาอ่านกระทู้นี้อย่างให้รู้ว่าเราชอบเธอนะ ถ้าไม่รังเกลียดอยากทำความรู้จักให้มากขึ้นนอกจากการเจอกันบนรถโดยสาร แต่ถ้าเธอมีแฟนแล้วเราก็ขอโทษที่เสียมารยาทไปนะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก เราชื่อเจมส์นะครับ