เซ็งกับชีวิตเบื่อๆ

เราไม่รู้หรอกนะ ว่าจะมีคนเป็นหนักกว่าเราไหม แต่สิ่งที่เราเจอ ก็หนักสำหรับเรา เรื่องมีอยู่ว่า เรามีความฝัน เราอยากเป็นนักวาดการ์ตูน แต่มันเป็นงานที่ใช้ร่างกายมาก ดังนั้นเราเลยมีความฝันว่าอยากเป็นนักวาด ก่อนจบมหาลัย (แล้วพอจบ ก็ทำงานตามสายของตัวเองไป) แล้วเราจะทำการตูนช่วง
ปิดเทอมใหญ่(2-3เดือน) แต่ปัญหามักมารุมเร้า ตอนเราปิดเทอมตลอด ปิดเทอมที่แล้ว พ่อเกิดอุบัติเหตุ ต้องดูแล ปิดเทอมต่อมา ปู่ล้ม กลายเป็นผู้ป่วยติดเตียง ต้องดูแลอีก  มาปิดเทอมล่าสุดนี้ ลุงป่วย เดินไม่ค่อยได้ สมองไม่ค่อยดี ก็กลายเป็นเราต้องดูแลอีก เราเซ็งมากๆ คือถ้าเราไม่ได้มีความฝัน อยากจะทำอะไร เราคงไม่เซ็งขนาดนี้ ก็คงดูแลเขาไปแหละ แต่นี้ พอจะวาดรูปที ก็โดนใช้ ลุงสมองไม่ค่อยปรกติ ก็บ่นเห้อๆๆ ตลอดเวลา เราไม่มีสมาธิทำอะไรเลย เช้า กลางวัน เย็น ก็ต้องป้อนข้าวปู่ด้วย คือความรู้สึกของคนอายุ20ที่ไม่มีอิสระเลย มันแย่อ่ะ ช่วงตอนเปิดเทอม ก็เรียนหนัก ไม่มีอารมณ์วาดรูป เมทก็เล่นเกมส์เสียงดังอีก มามีสมาธิจริงๆตอนอยู่บ้าน แต่ก็เกิดเรื่องเกิดราวตอนปิดเทอมตลอด เห้อ แค่มาบ่นเฉยๆ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่