แฟนแอบคุยกับคนอื่น ควรไปต่อหรือพอแค่นี้

เราคบกับแฟนมา 3ปีกว่า เกือบ4ปี แฟนเราดีมาก ดูแล เอาใจใส่ คอยซัพพอร์ตเราทุกเรื่อง เมื่อประมาณหลายเดือนก่อนเราเกือบเลิกกัน เริ่มมาจาก เราเห็นแฟนเราติดตามไอจีแฟนเก่า (แฟนเก่าติดตามมาก่อน) คือเราไม่ชอบมากๆ จบแล้วก็ควรให้มันจบไป เราปรี๊ดแตกมาก ก็โทรไปถามว่าคืออะไร ทำทำไม เค้าก็ปฏิเสธท่าเดียว ทำเหมือนไม่รู้ไม่ชี้ เราโกรธมากเพราะเค้าไม่ยอมรับ และไม่ขอโทษก็เลยบอกเลิกไป แต่ใจจริงเราไม่ได้อยากเลิกหรอก ผ่านไป1วันเราไม่ได้คุยกัน แต่วันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์ เค้าก็ซื้อช็อกโกแล็ตแบ่ไว้ในตู้เย็นให้เรานะ แต่ตัวเค้าไม่อยู่เพราะเค้ากลับบ้าน คือเราอยู่หอกันน่ะ จำไม่ได้ว่ายังไงต่อ แต่เหมือนไปๆมาๆ แฟนก็อยากเลิก เค้าให้เหตุผลว่า เราไม่ใส่ใจเค้าเหมือนก่อน ชอบงอนเรื่องเล็กน้อย ชอบจู้จี้เกินไป ไม่ให้อิสระเค้าเลย เพราะเราเป็นคนขี้หึง เราไม่อยากปล่อยไปซักเรื่องเดียว โทรศัพท์ เฟซ ไอจี เราก็เช็คตลอดนะ คือเราไม่อยากให้เค้าพลั้งเผลอซักนิดเดียว เพราะถ้าพลาดไปนิดนึงมันจะเป็นปมในใจตลอดไป และเราเป็นคนคิดมากแบบมากๆ เรื่องบนเตียงก็แบบเดือนละครั้งถึงสองครั้งได้มั้ง เพราะเราไม่อยาก ทั้งๆที่เราเพิ่ง20ต้นๆกันเอง เรื่องเงิน เค้าก็บอกว่าเราใช้เงินเก่ง ไม่เก็บเงิน แต่เราก็ทำงานนะ เค้าก็ให้แทบทุกเดือน แต่เราไม่ได้ขอนะ เค้าให้เราเอง  คือมันปีแรกของเราที่เริ่มทำงาน และเราไม่มีคนซัพพอร์ตเรื่องเงินมากเท่าไหร่ พอเราทำงานได้ เราก็อยากได้ของที่เราอยากได้ และเราต้องส่งเงินให้ที่บ้านทุกเดือนด้วย เงินเดือน13,000 หักนู่นนี่เหลือ12,000 ให้ที่บ้าน 1,500 ค่าเดินทาง 3พันกว่า ถ้าหักค่ากินออกไป จริงๆก็จะเหลือเงินไม่เท่าไหร่นะ แต่เราใช้เงินตรงนั้นซื้อของที่อยากได้ทุกเดือนในช่วงปีแรกของการทำงาน เลยทำให้ไม่มีเงินเก็บ แต่พอสุดท้ายเราขอโอกาสเค้านะ วันนั้นเป็นตอนกลางคืนเค้าอยู่บ้าน เราบอกให้เค้ามาหา เค้าก็ขับรถมาหาคืนนั้นเลย เพราะเค้าบอกว่าก็ยังรักเรา แต่แค่เหนื่อย และก็สงสารเราด้วย เพราะถ้าเค้าทิ้งเราไป เราก็จะเคว้งมาก เพราะเราเป็นคนต่างจังหวัดที่มาอยู่กับเค้าแถวปริมณฑล (เค้าเป็นคน กทม.) ที่พูดมาทั้งหมดเหมือนเราจะไม่ดีเลยใช่ไหม แต่เรื่องอื่นๆ เช่น ทำความสะอาดทุกอย่างเราเป็นคนทำ ของใช้ในห้อง ของใช้ของเค้า เราก็ดูแลทุกอย่างนะ บางทีเราก็มีมุมน่ารัก หยอก อ้อนเค้าบ้างนะ ไม่ใช่ว่าหงุดหงิดใส่ตลอด และเราก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์กับแฟนมาก ไม่มีเรื่องให้เค้าต้องคอยระแวงเลย
ตัดมาที่ปัจจุบัน เค้าได้งานใหม่ เราWFH เราก็อยู่กับเค้าที่บ้านแหละ ตั้งแต่เค้าเริ่มทำงานที่ใหม่ เค้ากลับบ้านช้าบ่อย แบบเลิกงานจริง5โมง แต่กลับ6โมง-1ทุ่มแทบทุกวัน เพราะเค้าบอกว่าต้องเรียนรู้งาน แต่จริงๆมันไม่จำเป็นต้องอยู่บ่อยขนาดนั้นก็ได้ไง และก็เริ่มขอไปกินข้าวกับพี่ที่ทำงานหลังเลิกงานบ้าง เราก็บ่นเค้าตลอดว่าไปอีกแล้วหรอ แต่ก็ไม่เคยห้ามนะ เค้าก็เคยมีพูดมาบ้างว่าเค้าไปทำงานนะ นานๆทีเค้าจะออกไปกินข้าวหลังเลิกงานนะ ทำไมต้องบ่นตลอด คือเราก็มั่นใจในตัวเค้าอยู่นะ แต่ไม่อยากให้ออกนอกลู่นอกทางมากไง ตอนนี้เราอยู่คนละที่กับแฟนมาประมาณเดือนนึง เพราะต้องกลับไปทำงานที่ออฟฟิศ เราก็เลยต้องไปอยู่กับพี่ชั่วคราว เพราะจะหางานใหม่ที่ใกล้กัน ก็คุยโทรศัพท์อะไรกันปกติทุกวัน เค้าก็ขอออกไปกินข้าวเหมือนเดิม เลิกงานช้าเหมือนเดิม แต่เรามั่นใจว่าตอนนั้นเค้าพูดจริงนะ แต่เราเป็นคนขี้บ่นอะ ก็ขอให้ได้บ่นก่อน จนวันนึงเค้าพูดมาว่า รำคาญ ไม่อยากคุย กระดิกไปไหนไม่ได้เลย สุดท้ายเค้าขอเราห่าง น่าจะวันพฤหัสหรือศุกร์นี่แหละ พอวันเสาร์เราก็ไปที่บ้านเค้าเพราะจะไปทุกเสาร์อาทิตย์ หรืออาทิตย์เว้นอาทิตย์อยู่แล้ว ก็เหมือนจะดีกันแล้วนะ พอมาวันจันทร์เราโทรไปติดสายเค้า เค้ากำลังคุยไลน์กับคนอื่นอยู่ตอน4ทุ่ม (ตอนนั้นเค้าทำงานอยู่ เค้าทำงานเป็นกะ) พอเราโทรเบอร์ปกติดไป เค้าก็รับนะ บอกว่าคุยกับพี่ที่ทำงาน เพราะพี่เค้าจัดปาร์ตี้วันเกิดกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจริงมั้ยนะ พอเที่ยงคืนเราโทรไปก็ติดสายอีก ทีนี้ติดสายยาวเลย เราทั้งโทรทั้งส่งข้อความ เค้าไม่รับสายเราเลย เราโทรจิกอยู่อย่างนั้นแหละ จนเกือบตี1เค้าก็ยังติดสาย ตอนนั้นก็คือใจแป้วมาก จนบอกให้พี่สาวไลน์ไปบอกให้เค้าโทรกลับมาหาเราหน่อย เค้าก็โทรมา เราก็ถามเค้าว่าคุยกับใคร เค้าก็ไม่บอก เค้าเงียบตลอด เราก็ถามว่าเธอมีคนอื่นหรอ ไม่จริงใช่มั้ย เค้าก็ตอบว่าขนาดนี้แล้วจะให้ปฏิเสธยังไงอีก เราจุกเลย ใจสลายมาก เราถามเค้าว่าทำแบบนี้ได้ไง เค้าบอกว่าเบื่อ เพราะเราจู้จี้ และอีกหลายๆอย่าง เค้าบอกว่าเค้ารู้สึกไม่ดีกับเรามานานแล้ว และทัศนคติของเราต่องานด้วย คือเราไม่อยากเติบโต เราคิดว่างานที่ทำก็โอเคแล้ว แต่อาจจะได้เงินน้อยหน่อย แต่ก็เลี้ยงตัวเองได้ เลี้ยงครอบครัวได้ แต่อาจจะได้ไม่ดีเท่าไหร่ ในขณะที่เค้าคิดที่จะเติบโตตลอด แต่เราไม่อยากทำตำแหน่งอื่นที่ได้เงินมากกว่านี้2เท่า แต่ต้องแลกกับความเครียด และเรารู้สึกไม่ค่อยชอบงานแบบนั้น แต่เค้าบอกว่าเราต้องคิดถึงครอบครัวด้วย ประมาณนี้ ตอนนั้นได้แต่คิดว่าจะเอายังไงต่อ อนาคตที่เราเคยคุยกันไว้ล่ะ คือแบบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเป็นความจริง เค้าบอกว่าเพิ่งเริ่มคุยกับคนนั้นแค่ไม่กี่วัน และบอกว่าไม่ได้คิดอะไร เค้าแค่อยากมีคนรับฟัง คนที่ไม่ใช่เอาแต่บ่นเค้า และเหมือนงานเค้าก็หนักด้วย งานเราก็เหนื่อยเหมือนกัน และเราต้องเดินทางไปทำงานไปกลับ3-4ชั่วโมงทุกวัน ก็เหนื่อยๆ เลยไม่ได้คุยกันแบบดีๆเลยทำให้ใจเริ่มห่างกัน เค้าบอกให้เราปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น เค้าจะเลิกคุยกับคนนั้น เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รู้สึกผิดที่ทำ มันติดใจเราตรงนี้แหละ เพราะเค้าบอกว่าไม่ได้คิดอะไรเลย แค่คุยเฉยๆ ไม่เคยเจอหน้ากัน และได้ไลน์มาจากพี่ที่ทำงาน ใจนึงก็รู้สึกรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ยังรักเค้ามากกกก อยู่กับเค้าก็มีความสุขตลอด และก็คิดว่าถ้าเลิกกันไปคงเคว้งน่าดู และที่ยังไม่อยากเลิกเพราะที่ผ่านมาเราทำไม่ดีกับเค้าหลายเรื่องจริงๆ เรายอมรับ เราอยากแก้ไข อยากทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้  เพราะถ้าเลิกกันตอนนี้เราจะรู้สึกเสียใจแน่ๆที่ไม่ทำให้ดี ถ้าสุดท้ายเราทำดีที่สุดแล้วก็ยังไปไม่รอด เราคงไม่เสียใจเท่าตอนนี้ แต่มันก็รู้สึกแย่มากที่เค้าคุยกับคนอื่น เราควรไปต่อหรือพอแค่นี้ดี สับสนไปหมด