หมด Passion มีจริงๆหรอคะ แต่ถ้ายังรักกันอยู่ มันจะเป็นไปในทิศทางไหนบ้าง กำลังอยู่ในช่วงสับสนกับชีวิตค่ะ คิดไม่ออก ไม่รู้จะก้าวขาเพื่อให้พาชีวิตเราไปทางไหน เลยอยากจะเปิดรับฟังความคิดเห็นจากหลายๆท่านค่ะ
เราคบกับแฟนมาได้สี่ห้าปีค่ะ เค้าเป็นคนดีมากๆ ไม่เจ้าชู้ รักเรามาก ดูแลเทคแคร์เราดีมาก เราใช้ชีวิตด้วยกันเหมือนอยู่ก่อนแต่งค่ะ แต่ในความที่ดูเหมือนราบรื่นนั้น เรานิสัยเสียเองค่ะ เรามักติดกับตัวตนบางอย่างของเค้า เช่น บุคลิกภาพ ซึ่งเค้าก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วนะคะ แต่ตอนนั้นเราก็เลือกเค้า แต่วันนึงมันก็หงุดหงิด ไม่ชอบใจขึ้นมา หรือแม้แต่เรื่องเงิน คือเค้าไม่ได้มีเยอะค่ะ ไม่ได้ทำงานประจำ ค่าใช้จ่ายที่นอกเหนือจากค่าใช้จ่ายส่วนตัวเค้าเราจะเป็นคนออกเป็นหลักค่ะ แต่รู้นะคะว่าเค้าก็อยากออกให้ แต่เค้าไม่มี บางทีเราอยากได้ของเล็กๆน้อยๆ พันนึง อารมณ์แบบอ้อนแฟนอะค่ะ เค้าก็ให้เราไม่ได้ ยอมรับโดยไม่มีข้อแก้ตัวเลยค่ะว่า เก็บตรงนี้ไปบั่นทอนความรู้สึกตัวเองมากๆ พาให้คิดไปว่าเค้าไม่มีอนาคต
จนวันนึงความรู้สึกสเน่หาในตัวเค้ามันหายไป ไม่รู้ว่าที่เค้าเรียกกันว่าหมด passion รึป่าว เราไม่มีความต้องการเรื่อง sex กับเค้าเลยค่ะ กอด หอม จูบ ไม่มีเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยเลยค่ะ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นค่ะ เราเริ่มเปิดใจคุยกับคนอื่น ซึ่งเค้าก็จับได้ค่ะ 2 ครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะกลับมาเลือกเค้านะคะ บอกว่าจะกลับไปช่วยกันแก้ปัญหา
แต่เราก็ยังไม่หยุดค่ะ วันนึงเรามาเจอคนที่คิดว่าใช่ ชอบบุคลิกภาพ มีงานประจำทำ น่าจะพอมีเงิน support เราได้ คิดแบบนี้เพราะที่เคยมีอยู่ มีหมดทุกอย่าง ยกเว้นสองเรื่องนี้ค่ะ เราเลยตัดสินใจบอกเลิกแฟน แต่วันที่บอกเลิก ตัวเค้าไม่มีน้ำตาเลยนะคะ กลายเป็นเราที่ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ตาบวม จนอีกวันต้องลางาน เหมือนเราเป็นคนอกหักเองเลย ให้เหตุผลเค้าไปว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นมันไม่มีแล้ว
ซึ่งแน่นอนค่ะ เค้ายังตามง้อ ขอคืนดี โดยที่เราก็ยังมีคนใหม่นะคะ ซึ่งต่อมาเค้าก็รับรู้ และจะไปจากเราจริงๆ ตอนนี้แหละค่ะ ที่เรากลับมาร้องไห้เสียใจอีกครั้ง เพราะเราเคยมีเค้าตลอด พอคิดว่าเค้าจะหายไปแล้วจริงๆ มันเสียใจมากๆค่ะ แต่เราคิดหลายครั้งนะคะ ว่าถ้าเรารักเค้าจริงๆ เราจะไปมีคนอื่นทำไม ไปเลือกคนอื่นได้ยังไง แต่ถ้าเป็นงั้นทำไมเราต้องเสียใจมากขนาดนี้ เราสับสนมากค่ะ เราไม่กล้าบอกคนอื่นด้วยซ้ำค่ะว่าเลิกกับเค้า เพราะถ้าบอก เราร้องไห้แน่ๆ ใจนึงเคยคิดจะกลับไปนะคะ แต่ก็รู้สึกผิดกับคนใหม่ บวกกับความรู้สึกที่หมดสเน่หาก็ยังอยู่ หรือคู่ชีวิตมีหลายแบบ แบบนี้อาจจะเป็นคู่ชีวิตที่เหมือนเพื่อนก็ได้ แต่เค้าจะโอเคหรอคะ ที่เราจะไม่มีsex หรือ skinship กันแล้ว แล้วถ้าเรากลับไป เราจะไปมีคนอื่นอีกมั้ย เราสับสนมากๆค่ะ แต่แค่เรานึกภาพขนของออกมาจากบ้านเค้า หรือกลับมาใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีเค้าดูแล เรายังน้ำตาไหลเลย เหมือนเราเป็นคนโดนบอกเลิกเองเลยค่ะ
ไม่รู้ว่าความรักมันยาก หรือตัวเราเองที่ทำให้มันยากนะคะ เรานึกถึงคำที่เค้าพูดกันว่าเลิกกันเพราะหมด passion มันหมายถึงแบบนี้มั้ยคะ แล้วเค้าหมด passion กับหมดรักพร้อมๆกันหรอคะ เค้าถึงเลิกกันได้ เราอยากรู้ว่ามีวิธีคิดยังไงบ้างที่จะช่วยให้เราเลือกตัดสินใจได้ซักทีค่ะ เรายินดีรับฟังทุกความคิดเห็นนะคะ
หมด Passion มีจริงๆหรอคะ
เราคบกับแฟนมาได้สี่ห้าปีค่ะ เค้าเป็นคนดีมากๆ ไม่เจ้าชู้ รักเรามาก ดูแลเทคแคร์เราดีมาก เราใช้ชีวิตด้วยกันเหมือนอยู่ก่อนแต่งค่ะ แต่ในความที่ดูเหมือนราบรื่นนั้น เรานิสัยเสียเองค่ะ เรามักติดกับตัวตนบางอย่างของเค้า เช่น บุคลิกภาพ ซึ่งเค้าก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วนะคะ แต่ตอนนั้นเราก็เลือกเค้า แต่วันนึงมันก็หงุดหงิด ไม่ชอบใจขึ้นมา หรือแม้แต่เรื่องเงิน คือเค้าไม่ได้มีเยอะค่ะ ไม่ได้ทำงานประจำ ค่าใช้จ่ายที่นอกเหนือจากค่าใช้จ่ายส่วนตัวเค้าเราจะเป็นคนออกเป็นหลักค่ะ แต่รู้นะคะว่าเค้าก็อยากออกให้ แต่เค้าไม่มี บางทีเราอยากได้ของเล็กๆน้อยๆ พันนึง อารมณ์แบบอ้อนแฟนอะค่ะ เค้าก็ให้เราไม่ได้ ยอมรับโดยไม่มีข้อแก้ตัวเลยค่ะว่า เก็บตรงนี้ไปบั่นทอนความรู้สึกตัวเองมากๆ พาให้คิดไปว่าเค้าไม่มีอนาคต
จนวันนึงความรู้สึกสเน่หาในตัวเค้ามันหายไป ไม่รู้ว่าที่เค้าเรียกกันว่าหมด passion รึป่าว เราไม่มีความต้องการเรื่อง sex กับเค้าเลยค่ะ กอด หอม จูบ ไม่มีเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้บ่อยเลยค่ะ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นค่ะ เราเริ่มเปิดใจคุยกับคนอื่น ซึ่งเค้าก็จับได้ค่ะ 2 ครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะกลับมาเลือกเค้านะคะ บอกว่าจะกลับไปช่วยกันแก้ปัญหา
แต่เราก็ยังไม่หยุดค่ะ วันนึงเรามาเจอคนที่คิดว่าใช่ ชอบบุคลิกภาพ มีงานประจำทำ น่าจะพอมีเงิน support เราได้ คิดแบบนี้เพราะที่เคยมีอยู่ มีหมดทุกอย่าง ยกเว้นสองเรื่องนี้ค่ะ เราเลยตัดสินใจบอกเลิกแฟน แต่วันที่บอกเลิก ตัวเค้าไม่มีน้ำตาเลยนะคะ กลายเป็นเราที่ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร ตาบวม จนอีกวันต้องลางาน เหมือนเราเป็นคนอกหักเองเลย ให้เหตุผลเค้าไปว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นมันไม่มีแล้ว
ซึ่งแน่นอนค่ะ เค้ายังตามง้อ ขอคืนดี โดยที่เราก็ยังมีคนใหม่นะคะ ซึ่งต่อมาเค้าก็รับรู้ และจะไปจากเราจริงๆ ตอนนี้แหละค่ะ ที่เรากลับมาร้องไห้เสียใจอีกครั้ง เพราะเราเคยมีเค้าตลอด พอคิดว่าเค้าจะหายไปแล้วจริงๆ มันเสียใจมากๆค่ะ แต่เราคิดหลายครั้งนะคะ ว่าถ้าเรารักเค้าจริงๆ เราจะไปมีคนอื่นทำไม ไปเลือกคนอื่นได้ยังไง แต่ถ้าเป็นงั้นทำไมเราต้องเสียใจมากขนาดนี้ เราสับสนมากค่ะ เราไม่กล้าบอกคนอื่นด้วยซ้ำค่ะว่าเลิกกับเค้า เพราะถ้าบอก เราร้องไห้แน่ๆ ใจนึงเคยคิดจะกลับไปนะคะ แต่ก็รู้สึกผิดกับคนใหม่ บวกกับความรู้สึกที่หมดสเน่หาก็ยังอยู่ หรือคู่ชีวิตมีหลายแบบ แบบนี้อาจจะเป็นคู่ชีวิตที่เหมือนเพื่อนก็ได้ แต่เค้าจะโอเคหรอคะ ที่เราจะไม่มีsex หรือ skinship กันแล้ว แล้วถ้าเรากลับไป เราจะไปมีคนอื่นอีกมั้ย เราสับสนมากๆค่ะ แต่แค่เรานึกภาพขนของออกมาจากบ้านเค้า หรือกลับมาใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีเค้าดูแล เรายังน้ำตาไหลเลย เหมือนเราเป็นคนโดนบอกเลิกเองเลยค่ะ
ไม่รู้ว่าความรักมันยาก หรือตัวเราเองที่ทำให้มันยากนะคะ เรานึกถึงคำที่เค้าพูดกันว่าเลิกกันเพราะหมด passion มันหมายถึงแบบนี้มั้ยคะ แล้วเค้าหมด passion กับหมดรักพร้อมๆกันหรอคะ เค้าถึงเลิกกันได้ เราอยากรู้ว่ามีวิธีคิดยังไงบ้างที่จะช่วยให้เราเลือกตัดสินใจได้ซักทีค่ะ เรายินดีรับฟังทุกความคิดเห็นนะคะ