คือครอบครัวเรามี 5 คน ซึ่งในครอบครัวเรา เราเป็นน้องผู้หญิง และเรามีพี่ชายอยู่สองคน ซึ่งคนนึ่งไปทำงานตั้งแต่เราอายุ 8 ขวบ นานๆทีจะกลับบ้าน(พี่ใหญ่) และพี่ชายอีกคนซึ่งเราเกลียดมากๆ(พี่คนกลาง)
เรื่องมันเริ่มต้นประมาณอายุ 7-8 ขวบนี่แหละค่ะ [จนตอนนี้เราอายุ 18 แล้ว]
-คือเท่าที่จำความได้ ตอน 7-8 ขวบ เราได้ไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ซึ่งญาติที่ต่างจังหวัดที่รุ่นเดียวกันจะมีแต่เด็กผู้ชาย ซึ่งเราเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ที่นั่น และเราก็มันจะไปเล่นกับพี่ชาย พี่ชายมักจะแกล้งเปิดคลิปผี หรือ แกล้งให้ตกใจ ซึ่งสิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดที่สุดตอนนั้นคือ เค้าเล่นกับน้องผู้ชายซึ่งพูดง่ายๆก็คือ ทิ้งเรานั่นแหละค่ะ ทิ้งเราไปเล่นกับเด็กคนอื่น ตอนแรกก็ยังพอเข้าใจได้นะคะ แต่มีคำพูดนึงที่พี่ชายพูดออกมาคือ อยากได้น้องชายว่ะ แล้วเราดันไปได้ยิน
คือเราแบบ เราผิดหรอที่เราก็มาเป็นผู้หญิง
-ต่อมาเป็นตอนที่เราอายุ 12-17 ซึ่งตอนนั้นเราอาศัยก็อยู่กับพ่อแม่พี่ชายปกติเลยค่ะ ซึ่งทุกๆเย็นเราจะต้องเตรียมกับข้าวไว้ให้พี่หลังเรียนเสร็จ วันไหนไม่มี ก็จะโดนด่า และโดนใช้ไปต้มมาม่า และซึ่งเค้าไม่เคยทำอะไรเลย ใช้ไม่พอแล้วก็บ่นอีก แล้วไหนจะเรื่องซักผ้าเราก็ต้องทำ คือเข้าใจค่ะว่าเป็นผู้หญิงต้องทำงานบ้าน แล้วเราเป็นคนขี้ลืม ลืมซักผ้าเค้าก็จะโดนด่า โดนขึ้นเสียง คือเราก็บอกเค้านะคะว่าให้เตือนหน่อยเพราะเราเป็นคนขี้ลืม แต่เค้ากลับตอบมาว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องทำไหม คือไม่เข้าใจค่ะ เราขี้ลืมเป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ทุกวันคือปวดหัวมากก หลังจากเรียน วันไหนเรียนเหนื่อยๆเผลอหลับแล้วไม่ได้ซื้อกลับข้าวมาก็จะโดนปลุกไปทำมาม่าให้ คือเราก็จะบอกเราเหนื่อย ซึ่งเค้าจะบอกว่า เรียนแค่นี้เหนื่อยหรอ พี่ทำงานเหนื่อยกว่าไหม ค่ะรู้ว่าเหนื่อยกว่าแต่อยากจะให้ลุกไปทำเองบ้างได้ไหม เรื่องหยิบน้ำก็เหมือนกันค่ะ ไม่ยอมลุกไปหยิบเองบอกตัวเองเล่นเกมอยู่พอไม่ไปหยิบให้ก็ตะโกนใส่แล้วก็บอก แค่นี้ก็หยิบให้ไม่ได้รึไงว่ะ คือเราเป็นน้องนะคะ ไม่ใช่คนใช้ แล้วเรื่องนี้พ่อไม่รู้ ส่วนแม่เข้าข้างพี่คนกลาง
คือเราทนแบบนี้มานานมาก แต่ก็เกลียดเค้าไม่ลงเพราะยังไงเค้าก็เป็นพี่
เลยอยากจะถามว่าเราควรย้ายไปอยู่กับพี่ใหญ่ดีไหม หรืออยู่กับครอบครัวแบบเดิมดีแล้ว
เราควรจะทำยังไงดีคะ?
เรื่องมันเริ่มต้นประมาณอายุ 7-8 ขวบนี่แหละค่ะ [จนตอนนี้เราอายุ 18 แล้ว]
-คือเท่าที่จำความได้ ตอน 7-8 ขวบ เราได้ไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ซึ่งญาติที่ต่างจังหวัดที่รุ่นเดียวกันจะมีแต่เด็กผู้ชาย ซึ่งเราเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ที่นั่น และเราก็มันจะไปเล่นกับพี่ชาย พี่ชายมักจะแกล้งเปิดคลิปผี หรือ แกล้งให้ตกใจ ซึ่งสิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวดที่สุดตอนนั้นคือ เค้าเล่นกับน้องผู้ชายซึ่งพูดง่ายๆก็คือ ทิ้งเรานั่นแหละค่ะ ทิ้งเราไปเล่นกับเด็กคนอื่น ตอนแรกก็ยังพอเข้าใจได้นะคะ แต่มีคำพูดนึงที่พี่ชายพูดออกมาคือ อยากได้น้องชายว่ะ แล้วเราดันไปได้ยิน
คือเราแบบ เราผิดหรอที่เราก็มาเป็นผู้หญิง
-ต่อมาเป็นตอนที่เราอายุ 12-17 ซึ่งตอนนั้นเราอาศัยก็อยู่กับพ่อแม่พี่ชายปกติเลยค่ะ ซึ่งทุกๆเย็นเราจะต้องเตรียมกับข้าวไว้ให้พี่หลังเรียนเสร็จ วันไหนไม่มี ก็จะโดนด่า และโดนใช้ไปต้มมาม่า และซึ่งเค้าไม่เคยทำอะไรเลย ใช้ไม่พอแล้วก็บ่นอีก แล้วไหนจะเรื่องซักผ้าเราก็ต้องทำ คือเข้าใจค่ะว่าเป็นผู้หญิงต้องทำงานบ้าน แล้วเราเป็นคนขี้ลืม ลืมซักผ้าเค้าก็จะโดนด่า โดนขึ้นเสียง คือเราก็บอกเค้านะคะว่าให้เตือนหน่อยเพราะเราเป็นคนขี้ลืม แต่เค้ากลับตอบมาว่ามันเป็นเรื่องที่ต้องทำไหม คือไม่เข้าใจค่ะ เราขี้ลืมเป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ทุกวันคือปวดหัวมากก หลังจากเรียน วันไหนเรียนเหนื่อยๆเผลอหลับแล้วไม่ได้ซื้อกลับข้าวมาก็จะโดนปลุกไปทำมาม่าให้ คือเราก็จะบอกเราเหนื่อย ซึ่งเค้าจะบอกว่า เรียนแค่นี้เหนื่อยหรอ พี่ทำงานเหนื่อยกว่าไหม ค่ะรู้ว่าเหนื่อยกว่าแต่อยากจะให้ลุกไปทำเองบ้างได้ไหม เรื่องหยิบน้ำก็เหมือนกันค่ะ ไม่ยอมลุกไปหยิบเองบอกตัวเองเล่นเกมอยู่พอไม่ไปหยิบให้ก็ตะโกนใส่แล้วก็บอก แค่นี้ก็หยิบให้ไม่ได้รึไงว่ะ คือเราเป็นน้องนะคะ ไม่ใช่คนใช้ แล้วเรื่องนี้พ่อไม่รู้ ส่วนแม่เข้าข้างพี่คนกลาง
คือเราทนแบบนี้มานานมาก แต่ก็เกลียดเค้าไม่ลงเพราะยังไงเค้าก็เป็นพี่
เลยอยากจะถามว่าเราควรย้ายไปอยู่กับพี่ใหญ่ดีไหม หรืออยู่กับครอบครัวแบบเดิมดีแล้ว