สวัสดีค่ะเราเป็นเด็กมหาลัยคนนึงที่อยากใช้ชีวิตในมหาลัยอย่างมีความสุข เเต่ต่อให้เราพยายามที่จะมีความสุขมากขนาดไหนมันก็ไม่สุดอยู่ดี อยู่มาวันหนึ่งเป็นวันสอบพูด เราก็ตั้งใจอ่านเเละทำมันเต็มที่ เเละสิ่งที่ออกมามันก็ไม่เลวนัก เเต่เรารู้ว่ามันก็ยังดีไม่สุด
ในเวลาบ่าย3กว่าๆเราได้เดินไปฟังผลสอบเป็นคนท้ายๆของห้องเเล้วเเหละมั้ง สิ่งที่ฉันได้ยินจากอาจารย์คนนั้นมันไม่ใช้กำลังใจหรือการติชมเเต่มันเป็นการพูดที่ทำร้ายจิตใจเรามาก (ไม่ต้องพูดถึงคำพูดนะคะมันไม่น่าฟังจริงๆคะ)เเละเรื่องที่เขาพูดไม่ได้เกี่ยวกับเราด้วยในบางเรื่องเเต่เขาก็เอามารวมเเละลงที่เราจนหมด เราจิตตกทำอะไรไม่ถูก กลั้นน้ำตาเดินออกจากห้องเเละเดินกลับหอพักมาร้องให้ เเละคิดทบทวนว่าเราทำอะไรผิดถึงต้องพูดทำร้านจิตใจเเละความตั้งใจเรามากถึงขนาดนั้น เราไม่รู้ว่าเราอ่อนเเอร์เกินไปสำหรับคำที่เขาพูดหรือเปล่า
อยากรู้ว่าเราจะต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังใงค่ะ
มีใครเคยจิตตกกับคำพูดของคนคนนึงไหมค่ะเหมือนเรามั้ย
ในเวลาบ่าย3กว่าๆเราได้เดินไปฟังผลสอบเป็นคนท้ายๆของห้องเเล้วเเหละมั้ง สิ่งที่ฉันได้ยินจากอาจารย์คนนั้นมันไม่ใช้กำลังใจหรือการติชมเเต่มันเป็นการพูดที่ทำร้ายจิตใจเรามาก (ไม่ต้องพูดถึงคำพูดนะคะมันไม่น่าฟังจริงๆคะ)เเละเรื่องที่เขาพูดไม่ได้เกี่ยวกับเราด้วยในบางเรื่องเเต่เขาก็เอามารวมเเละลงที่เราจนหมด เราจิตตกทำอะไรไม่ถูก กลั้นน้ำตาเดินออกจากห้องเเละเดินกลับหอพักมาร้องให้ เเละคิดทบทวนว่าเราทำอะไรผิดถึงต้องพูดทำร้านจิตใจเเละความตั้งใจเรามากถึงขนาดนั้น เราไม่รู้ว่าเราอ่อนเเอร์เกินไปสำหรับคำที่เขาพูดหรือเปล่า
อยากรู้ว่าเราจะต้องจัดการกับความรู้สึกนี้ยังใงค่ะ