เศร้าจนมีปัญหาในการใช้ชีวิต

ตามหัวข้อเลยค่ะ เราเศร้ามากเราไม่ได้ไปหาหมอเพราะเราทำงานอยู่ประเทศเพื่อนบ้าน ตอนที่อยู่ไทยมันก็ไม่ได้เศร้าหนักขนาดนี้ แต่พักหลังๆนี้เรารู้สึกว่าเราไม่เหมือนเดิมเลยค่ะ ที่เราเศร้าเพราะสองปีที่ผ่านมาเรามีปัญหาชีวิตทั้งครอบครัวความรักการเงินการงานเอาเป็นว่าเจอมาหนักมากๆ มากจนคิดว่าเราอายุแค่20 ต้องมาเจอแบบนี้ เข้าเรื่องนะคะ คือช่วงปีที่ผ่านมานี้เรามีปัญหาในการใช้ชีวิตมากค่ะ เราเศร้าหนักจนทำร้ายตัวเองซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมทำแล้วมันรู้สึกดีมากๆแต่ไม่ถึงกับอยากตายๆไปพอพักหลังๆนี้มันหนักกว่าเดิมค่ะ เราคิดไปถึงการตาย เราเกลียดตัวเองเกลียดมากๆเรารู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าเลยสักนิดเดียวเราคิดว่าเราสมควรตายไปมากๆเรารู้สึกว่าโลกนี้มันโหดร้ายมากๆเลยความคิดเรามันสั่งให้เรากระโดดตึกกรีดข้อมือให้เลือดไหลตายๆไปซะ ผู้ชายที่พยายามเข้าหาเรา เราปิดกั้นทุกคนออกโดยความคิดที่ว่าผู้ชายทุกคนที่เข้ามาหวังได้อย่างเดียวไม่มีใครรรักเราจริงๆ เราเริ่มปิดตัวเองออกจากทุกคนไม่อยากพูดหรือเอ่ยปัญหานี้กับใครทั้งนั้นเพราะคนรอบข้างเราไม่มีใครเข้าใจ เราต้องทำยังไงคะเราอยากเลิกความคิดแย่ๆนี้ พอไปทำงานบางครั้งอยู่ดีๆมันก็รู้สึกแย่มากๆจนไม่มีสมาธิทำงาน เราต้องทำยังไงดีเราอึดอัดมากๆพักหลังๆเราคิดแค่ไม่อยากอยู่แล้วมันเหนื่อยเราไม่อยากสู้แล้วทุกคนเราต้องจัดการกับความคิดนี้ยังไงคะ ช่วยคุยกับเราที เราเหนื่อยมาก.