ท้อ ไม่มีเเรง

มันรู้สึกว่าพยายามเท่าไหร่มันก้ไม่ได้ซักทีพยายามเท่าไหร่ก้ไม่พอจนคิดว่าเราเองคงทำไม่ได้เราควรทำยังคือเเบบร้องไห้ก้เเล้วมันยากเกินไปสำหรับเรา ฮือออหมดเบื่อออ

หมดกำลังใจ ไม่มีเเรงที่จะไปต่อ เหมือนอยู่คนเดียว มองซ้าย มองขวาเงียบเหลือเกิน เสียใจอยู่ตลอดเวลา ใจจะสลาย ไม่มีจุดหมาย อยู่ไปเพื่ออะไร เลือกทางเดินที่จะแตกต่างหรอ สบายดีมั้ยทุกคน ขอโทษทุกคนนะ ดูเเลตัว

เเต่ก่อนอยากลุกไปทํางานเพราะเป้าหมายท่วางไว้ เเต่ตอนนี้รู้สึกไม่มีเเรงทํางานมาก ไม่อยากตื่นไปทํางาน ไม่มีใครรับฟัง พ่อก็เสียไปแล้ว แม่ก็ไม่รับฟัง เเฟนก็ไม่เข้าใจ เคยไหมที่ตั้งเป้าหมายอะไรสักอย่างเอาไว

ตามกระทู้ค่ะ เหมือนจะไม่ไหวเเล้วตอนนี้ 😭

เชื่อว่าหลายๆคนคงไม่อยากไปทำงานเหมือนกัน อยากอยู่บ้าน อยู่ห้อง พักผ่อน เเต่ด้วยภาระหน้าที่ที่จำเป็นต้องไปทำงาน ทุกคนมีเเรงผลักดัน หรือให้กำลังใจตนเองอย่างไรในการตื่นไปสู้งานเเต่ละวันคะ

ตอนนี้กังวลมากเพราะมีอะไรกับคนคุยไป1ครั้ง แตกในตอนนี้ผ่านมาประมาณ1สัปดาได้แล้วอาการเบื้องต้น คลื่นไส้ อาเจียน เหนื่อยง่ายทำอะไรไม่ค่อยมีเเรงเลยค่ะ

แม่เราเป็นโรคพาร์กินสัน เป็นมานานประมาณ 10 ปีเเล้วค่ะ แต่อาการสั่นไม่ได้ร้ายเเรงมาก อาการที่เกิดขึ้นคือ เดินเองไม่ได้ เกร็ง พูดคำเดิมซ้ำๆ ฟังเข้าใจทุกอย่างแต่ตอบสนองช้า ช่วงเเรกที่เป็นพาไปหาหมอทุกแขนง

ชวนมาระบายปัญหาชีวิต ชีวิตทุกคนย่อมมีปัญหา อยู่ที่ว่ากระทบมากน้อย ใครเหนื่อยใครท้อ มารวมตรงนี้ได้ ถึงเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไร แต่พร้อมอ่านทุกความคิดเห็น