หรือจริงๆแล้ว เราไม่มีเพื่อน

กระทู้คำถาม

ปรัชญา

เคยคิดกันไหมคะ ว่าในช่วงเวลานึง เราดูมีเพื่อนรอบกาย แต่พอถึงเวลานึง มันกลับกลายเป็นว่า เรานั้น ไม่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น "เพื่อน" กับใครเลย
แม้ว่าจะเป็นกับคนที่เราคุยด้วยบ่อยที่สุด คนที่เราคอยช่วยเหลือ คนที่เราคอยอยู่ข้างๆเวลาที่เขาต้องการ หรือคนที่เหมือนว่าจะสนิทที่สุด คุยได้ทุกเรื่อง
อยากถามว่า ผู้อ่านทุกท่าน เคยเป็นแบบนี้กันไหม ภายนอกดูเหมือนเราเข้าได้กับทุกคน เหมือนจะสนิทกับคนคนนี้ แต่พอถึงเวลา เราแทบไม่มีความสำคัญต่อเขาเลย มองเห็นเราคนสุดท้าย หรือให้เราอยู่ด้านหลังคนอื่นเสมอ