ฉันเชื่อจริงๆ ว่า "ยิ่งให้…ยิ่งได้"

ลองนั่งทบทวนชีวิตตัวเอง มีประโยคหนึ่งที่คอยเตือนใจมาตลอด และมันเป็นความจริงเสมอในทุกช่วงเวลาของชีวิต นั่นคือคำว่า "ยิ่งให้...ก็ยิ่งได้"

ฉันได้คำนี้มาจากแม่บ้านที่ทำงาน สมัยที่ฉันเพิ่งเรียนจบ เริ่มทำงานใหม่ ๆ เธอดูมีออร่า มีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใจตลอดเวลา ที่สำคัญ เธอถูกหวยบ่อยมาก แม่บ้านคนอื่น ๆ บอกว่าเธอใจบุญ ทำบุญและช่วยเหลือคนอื่นตลอด แม้จะมีน้อย แต่เธอก็แบ่งปันเท่าที่ไม่เดือดร้อน เลยได้สิ่งดี ๆ กลับมาบ่อย ๆ …

ฟังดูอาจเป็นแค่ความเชื่องมงาย แต่เมื่อฉันกลับมาคิดดี ๆ มันมีอะไรมากมายซ่อนอยู่

หลายคนอาจมองว่าการให้ คือการลดทอนสิ่งที่เรามีออกไป ทั้งเงินทอง เวลา หรือแม้แต่ความรู้สึกดีๆ มีแต่เรื่องที่เราต้องเสีย

แต่ฉันกลับพบว่าทุกครั้งที่หยิบยื่นอะไรให้ใคร ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน สิ่งที่ได้รับกลับมามันมากกว่าเสมอ ถึงจะไม่ใช่สิ่งของหรือกำไรทางธุรกิจแต่มันคือ "คุณค่าทางใจ" ที่ประเมินค่าไม่ได้

เช่น...

 

บางครั้งคนรอบข้างเจอปัญหาหนักๆ การสละเวลาไปนั่งฟังและให้คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ หรือแค่นั่งฟังเฉย ๆ อย่าไม่ตัดสิน นอกจากเขาจะสบายใจขึ้นแล้ว ตัวฉันเองยังได้เรียนรู้ชีวิตผ่านมุมมองของคนอื่น ทำให้เราเติบโตขึ้นด้วย

การไว้ใจให้โอกาสใครสักคนทำงาน หรือให้โอกาสตัวเองได้ลองช่วยเหลือคนอื่นในฐานะเพื่อนร่วมโลก สิ่งที่ได้กลับมาคือมิตรภาพและความไว้เนื้อเชื่อใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่หาซื้อไม่ได้

 การแบ่งปันขนม น้ำใจบนท้องถนน หรือรอยยิ้มให้กับคนแปลกหน้า พลังบวกที่เขาส่งกลับมา มันทำให้ใจเราฟูและมีความสุขไปตลอดทั้งวัน

ฉันเชื่อว่า การให้ เหมือนการส่งพลังงานบวกออกไป ยิ่งส่งออกไปมากเท่าไหร่ คลื่นเหล่านั้นจะสะท้อนกลับมาหาเราในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง … ลองเป็นผู้ให้ดูค่ะ มีความสุขกว่าเป็นผู้รับมากมาย