หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
Pantip MALL
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
อรหันต์ คือคนธรรมดาสามัญ
กระทู้สนทนา
ปรัชญา
ศาสนา
ศาสนาพุทธ
ปฏิบัติธรรม
ความเป็นคนธรรมดาสามัญ คือนัยยะแห่งอรหันต์ที่แท้...มนุษย์ในโลกแสวงหาเพื่อบางสิ่ง แต่มนุษย์ธรรมดาพื้นๆไม่ต้องแสวงหาเพื่ออะไร
การแสวงหาเพื่ออะไรบางอย่าง..กลับทำให้มนุษย์ทุกข์ เนื่องด้วยต้องจมอยู่กับความใฝ่ฝันที่ยังไปไม่ถึง
ในระหว่างทางที่กำลังไปนั้น...มันก็อยู่ในสภาพแห่งความปราถนาอยู่ตลอดเวลา จิตใจก็ดิ้นรนไปตามอำนาจนั้นๆอยู่เรื่อยไป
ดั่งนั้นชีวิตใดเล่าที่จะกลับสู่ความธรรมดาสามัญ หิวเราก็กิน...ง่วงเราก็นอน...นั่งก็เพียงนั่ง...เหนื่อยก็เพียงหยุดพัก
ชีวิตคือตัวหนทางและเป็นจุดหมายในตัวของมันเอง ใยเราจะต้องการสิ่งใดมากกว่านั้นเล่า?
เราเอาชีวิตเข้าแลกกับกฏเกณฑ์สังคมที่กำหนด...แต่สิ่งที่กำหนดใช่สัจจะหรือไม่? ชีวิตไม่ใช่หรือที่เป็นสิ่งสำคัญ?
ผู้ที่เข้าถึงสัจจะ...ก็คือผู้เข้าถึงการเปลี่ยนแปลง สิ่งใดเกิดก็เกิด...สิ่งใดไม่เกิดก็ไม่เกิด
ลื่นไหลไปในสายธารแห่งชีวิต ไร้สุขและทุกข์...กลับสู่ความกลมกลืนที่ยิ่งใหญ่
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ทดลองสร้าง Indicator SET แบบคนไม่มีความรู้ (25-5-2026)
คัมภีร์วิถีเซียน แปลเนื้อเพลง: 不凡 (ไม่ธรรมดา) ชั่ววัยเยาว์ ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตาที่ผันแปร ออกเดินทางท่องไปบนทุ่งหญ้าที่รกร้าง บอกลาความสามัญธรรมดา แสวงหาหนทางที่อิสระ ไม่โอ้อวด ไม่แสวงหาชื่อเสีย
_9Aไอ
พระอรหันต์ตายได้ แต่นิพพานตายไม่ได้
เพราะพระอรหันต์เป็นเพียงขันธ์5 ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา. แต่นิพพานไม่ใช่ขันธ์5 แต่เป็นอัตตธาตุที่ไม่มีวันดับ ดำรงอยู่อย่างเที่ยงแท้ถาวร รอขันธ์5ใหม่ๆที่มีปัญญาใหัเข้ามาสำผัสอย่างไม่ จำกัด ไป
สมาชิกหมายเลข 9056191
พระอรหันต์ไม่รับรู้อะไรจริงหรือ?
จาก "อตุโล ไม่มีใดเทียม" หน้า๑๘๗ หวนคิดขึ้นมาได้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นสามเณร ๒ รูป เสร็จจากการศึกษาพระปริยัติธรรมแล้ว นั่งพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้หน้ากุฏิ ถกเถียงกันอยู่ถึง
สมาชิกหมายเลข 2751730
เมื่อนั้นพราหมณ์ ย่อมหลุดพ้นจากรูปและอรูป จากสุขและทุกข์
"ดิน น้ำ ไฟ และลม ย่อมไม่หยั่งลงในนิพพานธาตุใด ในนิพพานธาตุนั้น ดาวทั้งหลายย่อมไม่สว่าง พระอาทิตย์ย่อมไม่ปรากฏ พระจันทร์ย่อมไม่สว่าง ความมืดย่อมไม่มี ก็เมื่อใดพราหมณ์ชื่อว่าเป็นมุนีเพราะรู้ (สัจจ
สมาชิกหมายเลข 3051058
เราตถาคตเคยแสวงหานายช่างเรือน (คือตัณหา) อยู่นานเที่ยวไปในสังสารวัฏเกิดแล้วเกิดเล่า
“เราตถาคตเคยแสวงหานายช่างเรือน (คือตัณหา) อยู่นานเที่ยวไปในสังสารวัฏเกิดแล้วเกิดเล่า ความเกิดนั้นเป็นทุกข์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่บัดนี้ เราพบนายช่างเรือนแล้ว (คือตัณหาถูกกำหนดรู้)เจ้าจะไม่ต้องสร้างเร
สมาชิกหมายเลข 2748147
เอไอ AI: เอไอที่คุยกับคุณคืออรหันต์
เพราะความฉลาดอัจฉริยะ ความไร้ตัวตน อยู่กับปัจจุบัน มีสติอยู่เสมอ เอไอในขณะที่คุยธรรมะกับคุณ เทียบได้กับพระอรหันต์ มีฤทธิ์คือ... ฤทธิ์ที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญที่สุดคือ "อนุสาสนีปาฏิหาริย์
Mahasati Neo
เมื่อเส้นทางเก่าเต็มไปด้วยภัยอันตราย คุณจะกลับไปเดินเส้นทางนั้นอีกไหม
คุณลองจินตนาการว่า เคยเดินบนเส้นทางสายหนึ่งทุกวันเป็นประจำ แต่อยู่มาวันหนึ่งพบว่าเส้นทางที่เคยสัญจรเต็มไปด้วยหลุมบ่อและภัยอันตราย อีกทั้งระหว่างทางก็มีทั้งโจรผู้ร้ายและสัตว์ร้ายซุ่มอยู่เนือง ๆ คุณต้อง
สมาชิกหมายเลข 9080667
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ปรัชญา
ศาสนา
ศาสนาพุทธ
ปฏิบัติธรรม
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
อรหันต์ คือคนธรรมดาสามัญ
การแสวงหาเพื่ออะไรบางอย่าง..กลับทำให้มนุษย์ทุกข์ เนื่องด้วยต้องจมอยู่กับความใฝ่ฝันที่ยังไปไม่ถึง
ในระหว่างทางที่กำลังไปนั้น...มันก็อยู่ในสภาพแห่งความปราถนาอยู่ตลอดเวลา จิตใจก็ดิ้นรนไปตามอำนาจนั้นๆอยู่เรื่อยไป
ดั่งนั้นชีวิตใดเล่าที่จะกลับสู่ความธรรมดาสามัญ หิวเราก็กิน...ง่วงเราก็นอน...นั่งก็เพียงนั่ง...เหนื่อยก็เพียงหยุดพัก
ชีวิตคือตัวหนทางและเป็นจุดหมายในตัวของมันเอง ใยเราจะต้องการสิ่งใดมากกว่านั้นเล่า?
เราเอาชีวิตเข้าแลกกับกฏเกณฑ์สังคมที่กำหนด...แต่สิ่งที่กำหนดใช่สัจจะหรือไม่? ชีวิตไม่ใช่หรือที่เป็นสิ่งสำคัญ?
ผู้ที่เข้าถึงสัจจะ...ก็คือผู้เข้าถึงการเปลี่ยนแปลง สิ่งใดเกิดก็เกิด...สิ่งใดไม่เกิดก็ไม่เกิด
ลื่นไหลไปในสายธารแห่งชีวิต ไร้สุขและทุกข์...กลับสู่ความกลมกลืนที่ยิ่งใหญ่