ตอนนี้เราอยู่ม.6นะคะ เราเกลียดตัวเองมากตอนนี้ เพราะเราหนีปัญหาต่างๆที่โรงเรียนโดยการตัดขาดจากสังคมโรงเรียนเลย ไม่ติดต่อเพื่อน ไม่ติดต่ออาจารย์ และไม่คิดที่จะตามงานเลย เรายอมรับว่าเราเป็นคนที่แย่มากๆ เราไม่ต่างอะไรกับเด็กมีปัญหาเลย
เราอยู่ห้องคิงส์ ที่ผ่านมาเราได้คะแนนดีมาตลอด การเรียนของเราอยู่ในระดับเกณฑ์ดี แต่หลังจากที่เรามีปัญหากับเพื่อน มันทำให้ทุกอย่างพังสลายหมด เราไม่มีความสุขเวลาอยู่โรงเรียน จากที่เราเป็นคนสดใส มันทำให้เรากลายเป็นคนเงียบไปโดยปริยาย ด้วยลักษณะนิสัยของเราค่อยๆเปลี่ยนไป มันทำให้เพื่อนๆคนอื่นๆไม่ได้สนใจอะไรเราเลย บางวันเราไปรร.ราวกับคนไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ ต้องไปกินข้าวคนเดียว ไปห้องน้ำคนเดียว ทำงานกลุ่มคนเดียว ทำอะไรคนเดียวหมดเลย มันเป็นวงจรชีวิตในรร.ที่น่าเบื่อสุดๆเกินเด็กอย่างเราจะรับได้ เราจึงทำเรื่องโง่ๆออกมาอย่างที่เราได้กล่าวไว้ในบรรทัดแรก และด้วยความที่เราขาดนานเกินไปจึงทำให้มีครูและเพื่อนๆโทร แชทตามกันมาเยอะมาก มันเลยทำให้เรากดดันไปอีก เราไม่อยากไปเพราะเรากลัว กลัวว่าเพื่อนๆจะมองเรายังไง ครูจะมองเรายังไง และเราก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงด้วย มันทำให้เรากลัวการไปรร.สุดๆเลยตอนนี้ ฮือออออ เราขอกำลังใจหน่อยได้มั้ยคะทุกคน 😢
ขอกำลังใจในการไปรร.หน่อยค่ะ😭
เราอยู่ห้องคิงส์ ที่ผ่านมาเราได้คะแนนดีมาตลอด การเรียนของเราอยู่ในระดับเกณฑ์ดี แต่หลังจากที่เรามีปัญหากับเพื่อน มันทำให้ทุกอย่างพังสลายหมด เราไม่มีความสุขเวลาอยู่โรงเรียน จากที่เราเป็นคนสดใส มันทำให้เรากลายเป็นคนเงียบไปโดยปริยาย ด้วยลักษณะนิสัยของเราค่อยๆเปลี่ยนไป มันทำให้เพื่อนๆคนอื่นๆไม่ได้สนใจอะไรเราเลย บางวันเราไปรร.ราวกับคนไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ ต้องไปกินข้าวคนเดียว ไปห้องน้ำคนเดียว ทำงานกลุ่มคนเดียว ทำอะไรคนเดียวหมดเลย มันเป็นวงจรชีวิตในรร.ที่น่าเบื่อสุดๆเกินเด็กอย่างเราจะรับได้ เราจึงทำเรื่องโง่ๆออกมาอย่างที่เราได้กล่าวไว้ในบรรทัดแรก และด้วยความที่เราขาดนานเกินไปจึงทำให้มีครูและเพื่อนๆโทร แชทตามกันมาเยอะมาก มันเลยทำให้เรากดดันไปอีก เราไม่อยากไปเพราะเรากลัว กลัวว่าเพื่อนๆจะมองเรายังไง ครูจะมองเรายังไง และเราก็ไม่รู้จะทำตัวยังไงด้วย มันทำให้เรากลัวการไปรร.สุดๆเลยตอนนี้ ฮือออออ เราขอกำลังใจหน่อยได้มั้ยคะทุกคน 😢