เราปิ๊งเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ
มันเป็นรักแรกพบรักตั้งแต่ยังไม่รู้จักเธอเลย
(เธอเป็นรุ่นพี่อายุมากกว่าเรา 5 ปี)แต่ ณ ตอนนั้นเราเองก็มีแฟน เราก็เลยไม่สามารถที่จะคิดและทำอะไรได้มากกว่านี้ นอกจากเข้าไปคุยทำความรู้จักและขอเป็นเพื่อนใน facebook เท่านั้น ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่รู้จักกัน เราก็ทำได้แค่กด like และดูชีวิตเธอห่างๆความรู้สึกมันแค่เห็นเธอมีความสุขก็รู้สึกดีแค่นั้น จนวันนึงเรากับแฟนเลิกกันเพื่อนเราก็เลย taxface รูปตอนกินข้าวกับเพื่อนๆและลงแคปชั่น"ปลอบใจคนโสด" แล้วไม่นานคนแรกที่ inbox มาหาเราก็คือเธอ สิ่งแรกที่เธอทักคือ"โสดแล้วหล่อจัง" แล้วก็ชวนคุย
คุยกันนานมากจนแลกเบอร์กัน จนได้โทรคุยและคุยกันหลายชั่วโมง หลังจากนั้นทุกๆวันเธอก็เป็นคนโทรหาเราตลอด วันละหลายๆครั้งคุยกันได้ประมาณ 1 สัปดาห์เธอก็บอกเราว่าจริงๆเธอมีแฟนนะแต่กำลังจะเลิกตัวเธอนั้นหมดรักแฟนนานแล้ว เพราะแฟนทำร้ายจิตใจเธอหลายครั้ง เธอบอกกับเราว่าเธออยากเจอ
รักดีๆเจอคนแบบเราบ้างแต่เธอยังมีพันธะอยู่ให้เธอเลิกกับแฟนแล้วเธอจะเปิดใจให้เราเป็นคนแรก แต่ตอนนี้เธอขอเคลียร์ตัวเองก่อนระหว่างนี้เราก็เลือกที่จะไม่ทำตัวเป็นมือที่สาม(เพราะคิดว่าการคุยกับแฟนคนอื่นมันคงไม่ดีและเราเองก็พึ่งโดนกระทำมา)เราก็เลยขอห่างอยู่แบบเพื่อนและตกลงกับเธอว่าเรารอให้เธอพร้อมแล้วค่อยคุยกันใหม่ และหลังจากนั้น 2-3 เดือนเธอก็เลิกกับแฟนจริงๆและเราก็ขอเธอเป็นแฟน
(ครั้งแรก)แต่คำตอบที่ได้คือ เธอบอกเราว่าให้เราลืมแฟนเก่าให้ได้ก่อนแล้วค่อยเริ่มใหม่เพราะเธออยากมั่นใจว่าเราคบเธอเพราะรักไม่ใช่คบเพื่อแทนที่ใครซึ่งโอเค ณ ตอนนั้นเราก็ยอมรับว่ายังเจ็บกับรักครั้งเก่าจริงๆแหละก็เอาอย่างเธอว่าก็ได้ และเธอก็จะคอยถามเราตลอดว่า กับแฟนเก่าเป็นไงบ้างลืมได้รึยังจะกลับไปรีเทิร์นมั๊ย จนเรามั่นใจว่าเราหายดีแล้วและตอนนี้เราก็รักเธอคนเดียว
เราสารภาพรักและขอเป็นเธอแฟน
(ครั้งที่2) คำตอบที่ได้คือเธอยังเข็ดกับรักครั้งเก่า อยากดูให้มั่นใจกว่านี้เพราะรักครั้งนี้อยากให้เป็นครั้งสุดท้ายเธอต้องดูให้ดีๆและหลังจากนั้นเธอก็เริ่มทำตัวให้เราเข้าถึงได้ยากขึ้น ถามคำตอบคำ
รีบคุยรีบวางสายเริ่มมีคำว่าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงไม่โทรหาเราก่อนไม่ทักแชทเราก่อน เวลาคุยก็พยายามปิดบทสนทนาให้เร็วซึ่งพอเห็นการเปลี่ยนแปลง เราก็ถามเธอตรงๆถึงการเปลี่ยนแปลงแต่สิ่งที่ได้ยินคือเธอบอกให้เราไปชอบคนอื่นเพราะเธอไม่พร้อมที่จะมีใครจริงๆเธอยังไม่อยากมีแฟน พอโดนปฏิเสธถึง2 ครั้งเราก็เริ่มนิ่งลงเริ่มทำใจทบทวนตัวเองไม่เข้าไปยุ่งกับเธอมากเพราะเราก็พอรู้มาบ้างว่าเธอมีคนคุยคนอื่นด้วย พอเราเริ่มทำใจได้ ไม่โทรหาไม่ติดต่อ และแล้วกลับเป็นเธอเองที่เป็นฝ่ายโทรหาเราอยากเจออยากคุยอยากให้เรากลับไปกอดเหมือนเดิมหอมแก้มเหมือนเดิม เธอไม่โอเคกับการแสดงท่าทีเหินห่างของเรา และพยายามอธิบายว่าคนที่คุยๆอยู่เลิกคุยหมดแล้วตอนนี้คุยกับเราแค่คนเดียว(ทำเหมือนแคร์ความรู้สึกเรามาก) ด้วยความรักที่มีเป็นทุนเดิมเราก็ใจอ่อนยอมทำตัวเหมือนเดิมสนิทสนมเหมือนเดิมดูแลเทคแคร์เหมือนเดิมส่วนเธอเองก็ดูมีความสุขกับกากระทำแบบนี้แต่ก็ชอบบอกให้เราไปรักคนอื่นชอบมาถามๆว่าตอนนี้มีใคร คุยกับใครบ้างพอเห็นเราถ่ายรูปกับเพื่อนผู้หญิงก็จะรีบโทรมาถามและติดต่อเราทุกช่องทาง ทั้งFB line IG(ประมาณว่าร้อนใจ) ถามเราว่า"แฟนร๋อ ไม่ว่านะถ้ามี แต่ทำไมไม่บอก ทำไมต้องให้รู้เอง" ประมาณนี้ แล้วก็ดราม่าเยอะแยะมากมาย จนเราต้องบอกว่าคนนี้เป็นเพื่อนและต้องอธิบายจนเธอเชื่อว่าเป็นเพื่อนจริงๆ จนครั้งล่าสุดเราขอเป็นแฟน (ครั้งที่3) คำตอบที่ได้คือเธออยาก
มีแฟนนะ แต่ก็ยังไม่พร้อมด้วยเหตุผล
ส่วนตัว ตั้งแต่ตอนขอเป็นแฟนครั้งแรกจนถึงครั้งนี้ นี่ก็2 ปีแล้ว ถือเป็นการจีบและรอคอยโดยไร้สถานะนานที่สุดเท่าที่เคยมีมาและทุกครั้งที่เราจะไปเธอก็ให้ความหวังตลอดแบบนี้เรื่อยๆและพอเรามีหวังเธอก็ดับฝันเราแบบไม่มีเยื่อใยเลย
จนเราต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราควรพอแค่นี้ดีมั๊ย?มันเหมือนเราเป็นหมากให้เธอเล่นมา2ปีแล้ว เหมือนรอแล้วมันหาปลายทางไม่เจอเลย เพื่อนๆอ่านแล้วช่วยเราตัดสินใจหน่อยนะขอบคุณล่วงหน้านะครับที่เพื่อนๆกรุณาชี้แนะ
***ฉันยังต้องรออีกนานไหม ต้องรอเธออีกนานไหมถึงจะได้เจอกับรักที่เธอเคยบอกฉัน
(เพลงน้ำเต็มแก้วก็ลอยมา)
เหมือนโดนเล่นเกมส์ความรักจะไปต่อหรือควรหยุดใจไว้แค่นี้?
มันเป็นรักแรกพบรักตั้งแต่ยังไม่รู้จักเธอเลย
(เธอเป็นรุ่นพี่อายุมากกว่าเรา 5 ปี)แต่ ณ ตอนนั้นเราเองก็มีแฟน เราก็เลยไม่สามารถที่จะคิดและทำอะไรได้มากกว่านี้ นอกจากเข้าไปคุยทำความรู้จักและขอเป็นเพื่อนใน facebook เท่านั้น ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่รู้จักกัน เราก็ทำได้แค่กด like และดูชีวิตเธอห่างๆความรู้สึกมันแค่เห็นเธอมีความสุขก็รู้สึกดีแค่นั้น จนวันนึงเรากับแฟนเลิกกันเพื่อนเราก็เลย taxface รูปตอนกินข้าวกับเพื่อนๆและลงแคปชั่น"ปลอบใจคนโสด" แล้วไม่นานคนแรกที่ inbox มาหาเราก็คือเธอ สิ่งแรกที่เธอทักคือ"โสดแล้วหล่อจัง" แล้วก็ชวนคุย
คุยกันนานมากจนแลกเบอร์กัน จนได้โทรคุยและคุยกันหลายชั่วโมง หลังจากนั้นทุกๆวันเธอก็เป็นคนโทรหาเราตลอด วันละหลายๆครั้งคุยกันได้ประมาณ 1 สัปดาห์เธอก็บอกเราว่าจริงๆเธอมีแฟนนะแต่กำลังจะเลิกตัวเธอนั้นหมดรักแฟนนานแล้ว เพราะแฟนทำร้ายจิตใจเธอหลายครั้ง เธอบอกกับเราว่าเธออยากเจอ
รักดีๆเจอคนแบบเราบ้างแต่เธอยังมีพันธะอยู่ให้เธอเลิกกับแฟนแล้วเธอจะเปิดใจให้เราเป็นคนแรก แต่ตอนนี้เธอขอเคลียร์ตัวเองก่อนระหว่างนี้เราก็เลือกที่จะไม่ทำตัวเป็นมือที่สาม(เพราะคิดว่าการคุยกับแฟนคนอื่นมันคงไม่ดีและเราเองก็พึ่งโดนกระทำมา)เราก็เลยขอห่างอยู่แบบเพื่อนและตกลงกับเธอว่าเรารอให้เธอพร้อมแล้วค่อยคุยกันใหม่ และหลังจากนั้น 2-3 เดือนเธอก็เลิกกับแฟนจริงๆและเราก็ขอเธอเป็นแฟน
(ครั้งแรก)แต่คำตอบที่ได้คือ เธอบอกเราว่าให้เราลืมแฟนเก่าให้ได้ก่อนแล้วค่อยเริ่มใหม่เพราะเธออยากมั่นใจว่าเราคบเธอเพราะรักไม่ใช่คบเพื่อแทนที่ใครซึ่งโอเค ณ ตอนนั้นเราก็ยอมรับว่ายังเจ็บกับรักครั้งเก่าจริงๆแหละก็เอาอย่างเธอว่าก็ได้ และเธอก็จะคอยถามเราตลอดว่า กับแฟนเก่าเป็นไงบ้างลืมได้รึยังจะกลับไปรีเทิร์นมั๊ย จนเรามั่นใจว่าเราหายดีแล้วและตอนนี้เราก็รักเธอคนเดียว
เราสารภาพรักและขอเป็นเธอแฟน
(ครั้งที่2) คำตอบที่ได้คือเธอยังเข็ดกับรักครั้งเก่า อยากดูให้มั่นใจกว่านี้เพราะรักครั้งนี้อยากให้เป็นครั้งสุดท้ายเธอต้องดูให้ดีๆและหลังจากนั้นเธอก็เริ่มทำตัวให้เราเข้าถึงได้ยากขึ้น ถามคำตอบคำ
รีบคุยรีบวางสายเริ่มมีคำว่าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงไม่โทรหาเราก่อนไม่ทักแชทเราก่อน เวลาคุยก็พยายามปิดบทสนทนาให้เร็วซึ่งพอเห็นการเปลี่ยนแปลง เราก็ถามเธอตรงๆถึงการเปลี่ยนแปลงแต่สิ่งที่ได้ยินคือเธอบอกให้เราไปชอบคนอื่นเพราะเธอไม่พร้อมที่จะมีใครจริงๆเธอยังไม่อยากมีแฟน พอโดนปฏิเสธถึง2 ครั้งเราก็เริ่มนิ่งลงเริ่มทำใจทบทวนตัวเองไม่เข้าไปยุ่งกับเธอมากเพราะเราก็พอรู้มาบ้างว่าเธอมีคนคุยคนอื่นด้วย พอเราเริ่มทำใจได้ ไม่โทรหาไม่ติดต่อ และแล้วกลับเป็นเธอเองที่เป็นฝ่ายโทรหาเราอยากเจออยากคุยอยากให้เรากลับไปกอดเหมือนเดิมหอมแก้มเหมือนเดิม เธอไม่โอเคกับการแสดงท่าทีเหินห่างของเรา และพยายามอธิบายว่าคนที่คุยๆอยู่เลิกคุยหมดแล้วตอนนี้คุยกับเราแค่คนเดียว(ทำเหมือนแคร์ความรู้สึกเรามาก) ด้วยความรักที่มีเป็นทุนเดิมเราก็ใจอ่อนยอมทำตัวเหมือนเดิมสนิทสนมเหมือนเดิมดูแลเทคแคร์เหมือนเดิมส่วนเธอเองก็ดูมีความสุขกับกากระทำแบบนี้แต่ก็ชอบบอกให้เราไปรักคนอื่นชอบมาถามๆว่าตอนนี้มีใคร คุยกับใครบ้างพอเห็นเราถ่ายรูปกับเพื่อนผู้หญิงก็จะรีบโทรมาถามและติดต่อเราทุกช่องทาง ทั้งFB line IG(ประมาณว่าร้อนใจ) ถามเราว่า"แฟนร๋อ ไม่ว่านะถ้ามี แต่ทำไมไม่บอก ทำไมต้องให้รู้เอง" ประมาณนี้ แล้วก็ดราม่าเยอะแยะมากมาย จนเราต้องบอกว่าคนนี้เป็นเพื่อนและต้องอธิบายจนเธอเชื่อว่าเป็นเพื่อนจริงๆ จนครั้งล่าสุดเราขอเป็นแฟน (ครั้งที่3) คำตอบที่ได้คือเธออยาก
มีแฟนนะ แต่ก็ยังไม่พร้อมด้วยเหตุผล
ส่วนตัว ตั้งแต่ตอนขอเป็นแฟนครั้งแรกจนถึงครั้งนี้ นี่ก็2 ปีแล้ว ถือเป็นการจีบและรอคอยโดยไร้สถานะนานที่สุดเท่าที่เคยมีมาและทุกครั้งที่เราจะไปเธอก็ให้ความหวังตลอดแบบนี้เรื่อยๆและพอเรามีหวังเธอก็ดับฝันเราแบบไม่มีเยื่อใยเลย
จนเราต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราควรพอแค่นี้ดีมั๊ย?มันเหมือนเราเป็นหมากให้เธอเล่นมา2ปีแล้ว เหมือนรอแล้วมันหาปลายทางไม่เจอเลย เพื่อนๆอ่านแล้วช่วยเราตัดสินใจหน่อยนะขอบคุณล่วงหน้านะครับที่เพื่อนๆกรุณาชี้แนะ
***ฉันยังต้องรออีกนานไหม ต้องรอเธออีกนานไหมถึงจะได้เจอกับรักที่เธอเคยบอกฉัน
(เพลงน้ำเต็มแก้วก็ลอยมา)