พอดีว่าเราเหนื่อยจากการทำงานนอกบ้านมาแล้วต้องดูแลพ่อที่ต้องป่วยเลยไม่ค่อยมีเวลาว่างทำงานบ้านให้สะอาดไร้ฝุ่นอย่างที่ควรก็ทำงานบ้านทุกวันกวาดปัดเช็ดถู แต่บางทีแม่ทำรกหรือคนในบ้านทำรกเราก็ตามเก็บได้ไม่หมด ก็ได้แต่ขอให้ช่วยกันเก็บนะมครเอาอะไรออกมาจากไหนก็เอาไปไว้ที่เดิม. แต่ติดที่แม่ชอบรื้อออกมาแล้วไม่เก็บพอแกเห็นว่าเราไม่ไปเก็บให้แกก็บ่น พอเราบอกกลับไปว่าถ้าเราอยากให้บ้านสะอาดเราต้องช่วยกันเก็บรื้ออะไรออกมาแม่ต้องเอาไว้ที่เดิมถ้าหาไม่เจอบอกหนู จะได้ช่วยหา เวลาเก็บจะได้เป็นระเบียบ 5555แกก็บ่นใหญ่เลยว่าน่าที่ลูกโน่นนี่นั้น ในใจเราอะเราคิดว่าเราอะไม่ผิด แต่ก็คิดว่าก็แม่อะยังไงเราก็ต้องตามใจและทำให้ได้ทุกอย่าง แต่อีกใจเราก็คิดว่าถ้าเราลองช่วยกันเก็บสักนิดมันก็ไม่รกหูรกตา และพอแกบ่นเเล้วเราไม่โกรธแกก็หาว่าเราไม่ใส่ใจในคำบ่น พอแกบ่นแล้วเราโกรธ แกก็ว่าเราโกรธแก เลยไม่รู้จะทำไงให้พอดี เพราะหลังๆที่แกบ่นเราก็จะฟังจนแกบ่นเสร็จแล้วก็นั่งกอนข้าวกินหนมชวนแกกินหนมกินโน่นนี่ ไม่ก็ถามแกแม่เอาไรปะจะไปร้านค้า แกก็จะตอบกลับมาว่าจะไปตายไหนก็ไป. 5555 เราก็ขำกลับไปว่าแม่จะฮาดคออะไรขนาดนั้นลูกนะเนี่ย ตายไปไม่เสียดายหรอ และจี่รถออกมาไม่ฟังคำบ่นละ แต่ในใจเราลึกๆอะเราเสียใจนะคำพูดบางคำพูดก็แรงจริง พอเราฟังเฉยๆไม่ตอบโต้ บางทีแกก็ยิ่งอารมณ์ร้อนกว่าเดิม เลยไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ยังไงดีนอกจากหาเรื่องเดินออกจากจุดนั้นและวนหลูบอย่างเดิมวนไป55555 เล่นโทรศัพท์เพื่อคลายเครียดก็ไม่ได้แกเห็นเราเล่นก็จะหาว่าเอาโทรศัพท์เป็นใหญ่ 555 🤣 ต้องคลายเครียดยังไงดี (แม่อายุ54ละ เป็นเพราะแกเข้าวัยทองมั้ยเลยเห็นอะไรแล้วขวางหูขวางตาไปหมด)
มีวิธีรับมือหรือการคลายเครียดจากการโดนบ่นจากแม่ไหมคะ 5555 คำถามคือไร้สาระมากอะ