เราจะขจัดความกลัวได้ยังไง ?

ผี หรืออะไรก็ช่าง ถ้าเจอแบบจะจะ เป้งๆ น่ากลัว ระยะใกล้ๆ เป็นผมคงสติหลุด แหกปากร้องไว้ก่อน วิ่งได้วิ่ง นี่ขนาดไม่เจอยังนึกกลัว กับที่ๆ วังเวงชวนหลอน ..ตอนซัก 6 ขวบ ตอนสองทุ่ม เคยเจอหญิงสาวผมยาว ยิ้มให้ที่นอกหน้าต่าง ชั้นสองที่บ้าน หลังจากไปงานเผาศพกลับมา ชัดเจนมาก จะบอกพ่อแม่ที่อยู่ตรงนั้นด้วยกัน ก็ดันอ้าปากไม่ได้ ผมเลยหยิบอะไรสักอย่างเขวี้ยงไปที่หน้าต่างนั่น อันนั้นนตอนเป็นเด็ก อันนี้เล่าให้ฟังครับ

เข้าประเด็น ถ้าเราไปในที่สักที่ หรือแม้แต่ที่เราอยู่ปัจจุบันก็ตาม เรื่องกลัวผีนะมีอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้กลัวสุดลิ่ม ประเภทเปิดไฟนอน หรือเดินไปไหนต้องมีคนไปด้วยครับ แต่ถ้าหากเจอ สิ่งเหล่านั้น จะเป็นยังไง รับมือยังไงดี หรือมีวิธียังไง? ที่คิดไว้ คือ...

ถ้าเจอผมจะเดินเข้าไป จ้องมอง และพิจารณา เช่น เจอหญิงแก่ชรา หน้าตาดุน่ากลัว ตาแดงๆจ้องมาที่เรา ผมจะเข้าไปใกล้ๆ แล้ว ***พิจารณา แยกทีละส่วน*** ตั้งสติแล้วมองที่ผิวหน้า จ้องมองเธอ มองให้ลึกแล้ววิเคราะ ผิวหน้าแห้งกร้าน ซีดขาว คงไม่ถูกแสงยูวี มานาน ขาดคอลลาเจน เกิดริ้วรอย มีตรีนกา ขอบตาดำช้ำ อาจนอนน้อยไป เพราะดูซีรี่ย์  ตาแดง อาจเป็นโรคติดเชื้อ ร้องไห้หนัก ผมขาวแห้งกระด้าง อาจขาดการบำรุง ไม่ใช้ครีมนวดผม
   ถ้าเราแยกทีละส่วนได้อย่างนี้ *เราจะไม่กลัวเลย* 
(นอกเรื่องนิด รักก็เหมือนกัน รักคนนี้มาก จะตายให้ได้ สวยมาก ริมฝีปากสวยมาก ยิ้มก็น่ารัก ฟันขาวสวย แต่ถ้าเราซูมเข้าไปใกล้ๆ เราก็ไม่ได้รัก ฟันกรามด้านในสุด ของเขา หรือรักในต่อมทอนซินของเขา นี่นา) 

สรุปว่าเรากลัวอะไร?

นี่เป็นวิธีที่จะขจัดความกลัวผีของผม แต่เป็นเพียงในตำรา คิดขึ้นล้วนๆ ถ้าเหตุการณ์จริง คงสติแตก วิ่งทะลุซอยไปนอนหน้าเซเว่นแล้วครับ

เข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้มาให้เห็นในแบบนี้ คงมีเหตุ มีทุกข์ มาขอให้ช่วยหรือเปล่า อันนี้อีกเรื่อง

เพื่อนๆ ในนี้ มีวิธีขจัดความกลัวอย่างไร หรือคนที่ไม่กลัวสิ่งเหล่านี้เลย จะเชื่อไม่เชื่อก็อีกเรื่อง มาบอกกันมั่งนะครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่