ผมอยากที่บ้านออกไปทำงานข้างนอก

สวัสดีครับ​ ผมอายุ20ปี​ พึ่งจบปวชแล้วดรอป1ปีตอนนี้คิดไว้ว่าจะกลับไปเรียนปวสที่ที่บ้านต้องการอยากให้เรียนเอาวุฒิ​ไว้​ แต่ผมไม่อยากรบกวนตังที่บ้านแล้วผมอยากออกไปตามทางของตัวเองในแบบที่ต้องการในโลกกว้าง​ ซึ่งที่บ้านผมอยู่กับพี่สาวกับป้า​ แม่กับพ่ออยู่อีกบ้านหนึ่งผมไม่ได้อยู่ด้วย​ พึ่งพี่ผมเป็นคนที่ชอบน้อยใจชอบร้องไห้​ ตอนผมจบปวชเขาออกมอเตอร์ไซค์​ให้ผม​ เขาบอกว่าเขาออกมอไซร์​ให้แบ้วไม่ต้องไปไหนแล้วอนู่บ้านทำสวน​ ที่บ้านผมพี่ผมทำสวนผลไม้แบบบ้านสวนในแบบที่พี่ผมต้องการ​ ตอนแรกๆผมก็ช่วยด้วยความเต็มใจแต่ที่ทำให้ผมไม่อยากอยู่บ้านคืออะไรนิดอะไรหน่อยพี่ผมชอบร้องไห้ให้ผมตลอดทำไรไม่ถูกตาถูกใจ​ คือเขาคิดไว้ให้ผมหมดแล้วอีกปีหน้าขยายสวนปีต่อไปขายผลไม้อีก5ปีเก็บเงินเคลียร์​หนี้สินแล้วใข้ชีวิตอย่างพอเพียง​ เขาพูดกับผมแบบนี้ซึ่งทำให้ผมไม่กล้าพูดกับเขาที่อยากออกไปทำงานข้างนอก​ ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่ความสุขของผมมันไม่ใข่ความชอบของผมมันคือความชอบของพี่ผมล้วนๆพี่ผมเขาไม่อยากให้ไปมำงานเป็นลูกน้องเขาเพราะเขาเคยผ่านมาก่อนเขาบอกมันไม่สบายมันลำบาก​ซึ่งพี่ผมเคยผ่านมาหมดแล้วเขาเลยไม่อยากให้ผมออกไปทำงานข้างนอกเขาเลยทำสวนผลไม้ให้ผมสานต่อเขาหวังกับผมมากแต่ผมไม่มีความสุขเลย​ เขาคิดเขาอยากให้ผมเป็นในแบบที่เขาต้องการซึ่งเขาำม่รุ้เลยว่าผมอยากในแบบที่เขาต้องการหรือเปล่าผมกลัวว่าผมขอเขาออกไปทำงานข้างนอกกลัวว่าเขาจะโกรธ​จะงอนผมที่เขาทำมาให้ขนาดนี้แล้วแต่ผมไม่ได้สนใจเพียงเเค่มันไม่ใช่ความฝันของผมผมต้องคุยกับเขายังไงดีครับควรเริ่มยังไงดีผมกลัวพูดอะไรนิดอะไรหน่อยเขาก็งอนผม
ปล.พิมผิด​ยังไงขอโทษด้วยครับเพราะตื่นเต้นมาก
#ผมจะเริ่มคุยกับพี่ผมยังไงดีครับ