ช่วงนี้เราเรียนค่อนข้างหนัก แล้วก็เป็นช่วงที่ย้ายโรงเรียนมาใหม่ ก็เลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะความไม่เคยชินหรือเป็นเพราะเรามีความผิดปกติอะไรหรือเปล่า
คือ อาการของเราคือปกติแล้วเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะซีเรียสเรื่องการเรียน แล้วโรงเรียนเก่าที่ย้ายมาค่อนข้างเรียนได้คะแนนดีแต่พอย้ายโรงเรียนมาเราคะแนนดิ่งลงแบบน่าตกใจมาก เรามีอาการคือค่อนข้างพูดเยอะ พูดมาก เริ่มควบคุมเวลาตัวเองพูดไม่ค่อยได้ หัวเราะบ่อย ทั้งๆที่แต่ก่อนเป็นคนพูด ไม่เก่งเลย แต่พอเวลาเศร้าก็จะเศ้าแบบรุนแรงมากๆ ร้องไห้นักมากๆ มีใครพูดสกิดอะไรนิดเดียวก็คือร้องไห้ เครียดตลอด เวลาสอบตกหรือได้คะแนนน้อยชอบคิดว่าเพื่อนคนอื่นต้องเอาเราไปพูดว่าเราแน่ๆเลย เคยคิดอยากจะหายไปเวลาเศร้ามากๆ และก็ไม่ชอบให้ใครมาสงสาร หรือมาปลอบแบบว่า ยิ่งปลอบยิ่งร้องกว่าเดิมเพราะรู้สึกว่าเรื่องแค่นี้ก็จัดการเองไม่ได้ เคยลองบอกพ่อแม่ว่ารู้สึกแบบนี้แต่พ่อกับแม่บอกว่าให้ลองพักจากเรื่องเรียนอย่าไปเครียดมาก
แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย ไม่เครียดเรื่องเรียนก็เครียดเรื่องอื่นแทน รู้สึกเกลียดตัวเองมากตอนนี้555 จนทนไม่ไหวบอกพ่อแม่ว่าอยากไปพบจิตแพทย์ แต่พ่อก้บแม่ก็บอก ว่ามีอะไรก็มาคุยกับพ่อแม่จะไปหาจิตแพทย์ทำไมไม่ได้เป็นอะไร แต่เราก็ไม่กล้าพูดอาการทั้งหมดให้พ่อแม่ฟังกลัวว่าจะโดนบอกว่าเวอร์ซึ่งเวลาปรึกษาเรื่องแบบนี้ก็จะโดนหาว่าเวอร์ตลอดจนตอนนี้เก็บความเครียดไว้คนเดียว อึดอัดมาก แล้วช่วงนี้เรียนออนไลน์อีกก็เรียนไม่เข้าใจเครียดกว่าเดิม
(เป็นแบบนี้มาประมาณปีนิดๆละค่ะ)
ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองแปลกๆ อยากรู้ว่ามันเป็นแค่อารมณ์แปรปรวนหรือเสี่ยงเป็นโรคอะไร?
คือ อาการของเราคือปกติแล้วเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะซีเรียสเรื่องการเรียน แล้วโรงเรียนเก่าที่ย้ายมาค่อนข้างเรียนได้คะแนนดีแต่พอย้ายโรงเรียนมาเราคะแนนดิ่งลงแบบน่าตกใจมาก เรามีอาการคือค่อนข้างพูดเยอะ พูดมาก เริ่มควบคุมเวลาตัวเองพูดไม่ค่อยได้ หัวเราะบ่อย ทั้งๆที่แต่ก่อนเป็นคนพูด ไม่เก่งเลย แต่พอเวลาเศร้าก็จะเศ้าแบบรุนแรงมากๆ ร้องไห้นักมากๆ มีใครพูดสกิดอะไรนิดเดียวก็คือร้องไห้ เครียดตลอด เวลาสอบตกหรือได้คะแนนน้อยชอบคิดว่าเพื่อนคนอื่นต้องเอาเราไปพูดว่าเราแน่ๆเลย เคยคิดอยากจะหายไปเวลาเศร้ามากๆ และก็ไม่ชอบให้ใครมาสงสาร หรือมาปลอบแบบว่า ยิ่งปลอบยิ่งร้องกว่าเดิมเพราะรู้สึกว่าเรื่องแค่นี้ก็จัดการเองไม่ได้ เคยลองบอกพ่อแม่ว่ารู้สึกแบบนี้แต่พ่อกับแม่บอกว่าให้ลองพักจากเรื่องเรียนอย่าไปเครียดมาก
แต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย ไม่เครียดเรื่องเรียนก็เครียดเรื่องอื่นแทน รู้สึกเกลียดตัวเองมากตอนนี้555 จนทนไม่ไหวบอกพ่อแม่ว่าอยากไปพบจิตแพทย์ แต่พ่อก้บแม่ก็บอก ว่ามีอะไรก็มาคุยกับพ่อแม่จะไปหาจิตแพทย์ทำไมไม่ได้เป็นอะไร แต่เราก็ไม่กล้าพูดอาการทั้งหมดให้พ่อแม่ฟังกลัวว่าจะโดนบอกว่าเวอร์ซึ่งเวลาปรึกษาเรื่องแบบนี้ก็จะโดนหาว่าเวอร์ตลอดจนตอนนี้เก็บความเครียดไว้คนเดียว อึดอัดมาก แล้วช่วงนี้เรียนออนไลน์อีกก็เรียนไม่เข้าใจเครียดกว่าเดิม
(เป็นแบบนี้มาประมาณปีนิดๆละค่ะ)