สวัสดีค่ะ นี่คือการเขียนกระทู้ครั้งแรกของหนูนะคะขอเล่าก่อนนะคะด้วยความว่าหนูเป็นคนที่ใช้ชีวิตด้วยตัวเองตั้งแต่เด็กเลยค่ะ คุณพ่อเสีย ส่วนแม่แต่งงานใหม่ค่ะ ซึ่งหนูก็ไม่ถูกกับพ่อเลี้ยงค่ะ คือตั้งแต่แม่มีครอบครัวใหม่แล้วหนูไม่ถูกกับพ่อเลี้ยงหนูก็ไม่ได้ยุ่งกับแกอีกเลยค่ะ ครอบครัวที่บ้านค่อนข้างยากจนค่ะ หลังจากเรียนจบมัธยมค่ะ เลยออกมาใช้ชีวิตเองค่ะ ตอนอยู่มัธยมก็ไม่ได้อยู่บ้านตัวเองนะคะ อยู่บ้านคนรู้จักเป็นยายค่ะ ในหมู่บ้านแกให้ความรักและความอบอุ่นดีมากๆค่ะ ตอนนี้ท่านเสียไปแล้ว ปกติเวลามีอะไรไม่สบายใจสามารถโทรไปคุยกับแกได้ค่ะ ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ค่ะไม่ได้กู้กยศ เพราะกู้ไม่ได้มันต้องใช้รูปบ้านอ่ะค่ะ ซึ่งเราไม่มีเลยทำได้แค่ผ่อนผันค่าเทอมเอา หอที่อยู่เป็นหอในของมหาวิทยาลัยนะคะ เลยจะถูกหน่อย หนูทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยค่ะ หนูจะเป็รพลังบวกให้คนรอบข้างตลอดเลยนะคะ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามเพราะตัวหนูเป็นคนตลกเฮฮาค่ะ แต่ชอบมีเก็บเรื่องของตัวเองมาคิดอยู่คนเดียวค่ะ หนูอยากได้กำลังใจในการใช้ชีวิตให้ผ่านไปในแต่ละวันค่ะ เพราะตอนนี้ชีวิตหนูรู้สึกโดดเดี่ยวมากค่ะ หนูเข้มแข็งมาตลอดเลยนะคะเพียงแค่รู้สึกเหนื่อยๆ ค่ะ เหนื่อยจนไม่รู้ต้องทำยังไงต่อ ทั้งภาระที่ตัวเองต้องรับผิดชอบค่ะ หนูเคยคิดนะคะ แค่คิดค่ะเคยคิดจะฆ่าตัวตายนะคะ แต่ไม่ทำเพราะอยากเห็นตัวเองเติบโตและมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านี้ค่ะ เพียงแค่ต้องสู้และอดท หนูอยากพิมพ์อะไรเยอะเลยค่ะ แต่เรียงคำพูดไม่ถูกค่ะ 5555555555 ขอบคุณล่วงหน้าที่มาให้กำลังใจ และมาอ่านเรื่องราวของหนูนะคะ หนูเพียงอยากได้กำลังใจค่ะ และทริคดีดีในการผ่านความเครียดที่มีในแต่ละวันค่ะ ขอบคุณมากๆ นะคะ 😊😊🙏🙏
ขอกำลังใจหรือพลังในการใช้ชีวิตหน่อยค่ะ