คือเราคบกับแฟนมา2ปีกว่าเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน คณะเดียวกันอายุ 23-24แล้วค่ะ เขาชอบบังคับ ชอบพูอะไรให้เสียความรู้สึก ชอบจู้จี้ อย่างเช่น เราจะไปจตุจักรกับเพื่อนก็ไม่ให้ไป นอนดึกก็ไม่ได้ให้นอนพร้อมเขา(อยู่คนละห้องวิดีโอคอล)และเขานอน3-4ทุ่ม เวลาวีดิโอคอลคุยกันก็ให้คุยกันตลอดไม่ให้ทำอะไร ต้องตอบแชทตลอด ไปไหนก็ต้องบอก ต้องขออนุญาตก่อน ชอบมาเช็คโทรศัพท์ เอาเฟสเราไปบล็อคแฟนเก่าแล้วไม่ยอมบอกเราทั้งที่เราเลิกคุยกับแฟนเก่าก่อนมาคุยกับเขาอีก ควรทำยังไงดีคะ เวลามีเรื่องหรือปัญหาอะไรไม่เคยปรึกษาได้พอบอกก็เหมือนเราผิดตลอดให้เราอยู่เฉยๆเงียบๆ
เคยมีวันหนึงเราเหนื่อยหงุดหงิดมากๆแล้วเพื่อนก็มาทะเลาะกันในลิฟต์เราก็ว่าเพื่อนแต่เขามาว่าเราพอเราตะคอกกลับเขาก็ไล่เราลงจากลิฟต์ตอนนั้นคืออยู่ชั้น11ตึกใกล้จะปิดมืดก็มืด ด้วยความที่เราโมโห+คนจริงบอกให้เขาเปิดเขาก็เปิดที่ชั้น5เราเดินออกมาเลยคนเดียวเขาก็ลงลิฟต์กลับไปกับเพื่อนเราก็เดินลงบันไดทั้งที่มืดๆแบบนั้นแหล่ะ แล้วเขาก็ลงสตอรี่ไอจีว่า
ไม่ใช่พ่อแม่กูก็อย่ามาตะคอกใส่กู แต่ก็มีอีกครั้งนึงต้องทำงานส่งเร่งให้ส่งในเมลเพราะมันจะถึงเวลาส่งแล้วเราก็บอกเขาว่าทำยังไงอธิบายทุกอย่างแต่เขาเหมือนจะไม่อยากทำเราก็บอกว่าถ้าเทอไม่ทำเค้าก็ไม่ทำให้หรอกนะ เขาก็พูดประมาณว่าไม่ทำ
ละ พอถามว่าทำไม เขาตอบว่าไม่ต้องถามเยอะด้วยสงสัยจะถามเองก็มา
ตะคอกใส่เรา แบบนี้เราว่ามันไม่แฟร์เลย
แล้วตอนนี้พ่อแม่ก็ถามว่าทำไมไม่พามาให้รู้จักพอเราบอกเขา เขาก็ตอบกับมาว่าไม่พร้อม เดี๋ยวพร้อมก็ไปเอง เขาไม่เคยพาเราไปพบไปทำความรู้จักญาติของเขาแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ แต่เพื่อนเขาไปนั่งเล่นนอนเล่นได้ทุกวันชวนออกไปนู้นไปนี่ได้พ่อแม่เขาไม่เคยว่าจะว่าพ่อแม่ดุก็ไม่ได้
คือเรากับเขาฐานนะค่อนข้างต่างกันแต่เราไม่เคยขอให้ซื้ออะไรให้เรา เวลาไปกินข้าวเราก็หารกันตลอดคบมาตั้งนานไม่เคยได้อะไรจากเขาเลยค่ะ วันวาเลนไทน์พาไปกินข้าวมันไก่ วันลอยกกระทงก็ไม่ไปกับเราอยากไปลอยกับที่บ้านแต่คือเค้าลอยกระทงทั้งหมด3รอบ ลอยกับเพื่อน พ่อแม่ พี่ ( น่าจะลอยตัวเองไปด้วยเลยก็ดี ) ปีใหม่ก็ไม่เคยอยู่ด้วยกัน ขนาดเราชวนไปเที่ยวตอนแรกรับปากว่าจะไปเราก็จองที่พักจ่ายเงินไปเรียบร้อยสรุปไม่ไปขี้เกียจเราก็ต้องไปยกเลิก เราซื้อของให้เค้าทุกปีใหม่วันเกิด พอไหนเจออะไรที่เหมาะกับเขาก็ซื้อให้ (ทำงานเก็บเงินเองไม่ได้ขอพ่อแม่มาซื้อ)
ตอนนี้เรารู้สึกว่าเขาก้าวก่ายเรื่องส่วนเรามากเกินไป พูดอะไรรู้สึกไม่เข้าหูหงุดหงิดตลอด แต่ถามว่ารักมั้ยก็รัก แต่ก็ขาดได้ เพราะทุกวันนี้เราก็เหมือนอยู่คนเดียวเราเลือกที่จะไม่คุยกับเขาเองเลือกที่จะมาอยู่กับตัวเอง ดูซีรี่ย์ ดูหนัง ทำงาน เล่นเกมส์ บางทีเราก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องมีเขาเพราะทำอะไรด้วยตัวเองได้แต่อีกใจก็คิดถ้าไม่มีเขาแล้วถ้าวันไหนไม่สบายใจหรือเหนื่อยมากๆจะทำยังไง เพราะสิ่งดีๆที่เขาก็มี บางช่วงอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดี แต่บางทีก็คิดว่ายิ่งคบกันไปเรายิ่งเหนื่อย แบบว่าช่วงดีมันก็มีช่วงแย่มันก็มีแต่แค่มันมีทุกข์มากกว่าสุขนี่สิ เขาไม่เคยคุยถึงอนาคตว่าจะเอายังไงหรือทำอะไร ไม่เคยพูดว่าเราจะอยู่ส่วนไหนของเขาในอนาคต ทั้งที่เราบอกเขาคุยกับเขาเรื่องอนาคตอยู่ตลอดว่าจบไปเราจะทำงานอะไร จะสร้างอะไร หรือว่ารายังเด็กกับเรื่องแบบนี้ไปคะ
เราควรจัดการกับความรู้สึกยังงี้ยังไงคะแบบว่ามีก็เหมือนไม่มี มีไปไม่มีความสุขจะมีไปทำไม?
ควรทำยังไงดี หรือจัดการกับความรู้สึกนี่ยังไง
เคยมีวันหนึงเราเหนื่อยหงุดหงิดมากๆแล้วเพื่อนก็มาทะเลาะกันในลิฟต์เราก็ว่าเพื่อนแต่เขามาว่าเราพอเราตะคอกกลับเขาก็ไล่เราลงจากลิฟต์ตอนนั้นคืออยู่ชั้น11ตึกใกล้จะปิดมืดก็มืด ด้วยความที่เราโมโห+คนจริงบอกให้เขาเปิดเขาก็เปิดที่ชั้น5เราเดินออกมาเลยคนเดียวเขาก็ลงลิฟต์กลับไปกับเพื่อนเราก็เดินลงบันไดทั้งที่มืดๆแบบนั้นแหล่ะ แล้วเขาก็ลงสตอรี่ไอจีว่า ไม่ใช่พ่อแม่กูก็อย่ามาตะคอกใส่กู แต่ก็มีอีกครั้งนึงต้องทำงานส่งเร่งให้ส่งในเมลเพราะมันจะถึงเวลาส่งแล้วเราก็บอกเขาว่าทำยังไงอธิบายทุกอย่างแต่เขาเหมือนจะไม่อยากทำเราก็บอกว่าถ้าเทอไม่ทำเค้าก็ไม่ทำให้หรอกนะ เขาก็พูดประมาณว่าไม่ทำ
แล้วตอนนี้พ่อแม่ก็ถามว่าทำไมไม่พามาให้รู้จักพอเราบอกเขา เขาก็ตอบกับมาว่าไม่พร้อม เดี๋ยวพร้อมก็ไปเอง เขาไม่เคยพาเราไปพบไปทำความรู้จักญาติของเขาแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ แต่เพื่อนเขาไปนั่งเล่นนอนเล่นได้ทุกวันชวนออกไปนู้นไปนี่ได้พ่อแม่เขาไม่เคยว่าจะว่าพ่อแม่ดุก็ไม่ได้
คือเรากับเขาฐานนะค่อนข้างต่างกันแต่เราไม่เคยขอให้ซื้ออะไรให้เรา เวลาไปกินข้าวเราก็หารกันตลอดคบมาตั้งนานไม่เคยได้อะไรจากเขาเลยค่ะ วันวาเลนไทน์พาไปกินข้าวมันไก่ วันลอยกกระทงก็ไม่ไปกับเราอยากไปลอยกับที่บ้านแต่คือเค้าลอยกระทงทั้งหมด3รอบ ลอยกับเพื่อน พ่อแม่ พี่ ( น่าจะลอยตัวเองไปด้วยเลยก็ดี ) ปีใหม่ก็ไม่เคยอยู่ด้วยกัน ขนาดเราชวนไปเที่ยวตอนแรกรับปากว่าจะไปเราก็จองที่พักจ่ายเงินไปเรียบร้อยสรุปไม่ไปขี้เกียจเราก็ต้องไปยกเลิก เราซื้อของให้เค้าทุกปีใหม่วันเกิด พอไหนเจออะไรที่เหมาะกับเขาก็ซื้อให้ (ทำงานเก็บเงินเองไม่ได้ขอพ่อแม่มาซื้อ)
ตอนนี้เรารู้สึกว่าเขาก้าวก่ายเรื่องส่วนเรามากเกินไป พูดอะไรรู้สึกไม่เข้าหูหงุดหงิดตลอด แต่ถามว่ารักมั้ยก็รัก แต่ก็ขาดได้ เพราะทุกวันนี้เราก็เหมือนอยู่คนเดียวเราเลือกที่จะไม่คุยกับเขาเองเลือกที่จะมาอยู่กับตัวเอง ดูซีรี่ย์ ดูหนัง ทำงาน เล่นเกมส์ บางทีเราก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องมีเขาเพราะทำอะไรด้วยตัวเองได้แต่อีกใจก็คิดถ้าไม่มีเขาแล้วถ้าวันไหนไม่สบายใจหรือเหนื่อยมากๆจะทำยังไง เพราะสิ่งดีๆที่เขาก็มี บางช่วงอยู่ด้วยกันก็มีความสุขดี แต่บางทีก็คิดว่ายิ่งคบกันไปเรายิ่งเหนื่อย แบบว่าช่วงดีมันก็มีช่วงแย่มันก็มีแต่แค่มันมีทุกข์มากกว่าสุขนี่สิ เขาไม่เคยคุยถึงอนาคตว่าจะเอายังไงหรือทำอะไร ไม่เคยพูดว่าเราจะอยู่ส่วนไหนของเขาในอนาคต ทั้งที่เราบอกเขาคุยกับเขาเรื่องอนาคตอยู่ตลอดว่าจบไปเราจะทำงานอะไร จะสร้างอะไร หรือว่ารายังเด็กกับเรื่องแบบนี้ไปคะ
เราควรจัดการกับความรู้สึกยังงี้ยังไงคะแบบว่ามีก็เหมือนไม่มี มีไปไม่มีความสุขจะมีไปทำไม?