ด้วยความว่าปัจจุบันอายุล่วงมาแล้ว 29 ปี รู้สึกว่าความตายใกล้เข้ามาไม่หยุด อย่างน้อยที่สุดก็ต้องการกระทำตนให้อยู่ในขอบเขตที่จะพ้นจากอบายภูมิแบบแน่นอน จึงยึดตั้งมั่นว่าจะมีปกติสวดมนต์ทุกคืนก่อนนอน และรักษาศึล 5 ให้เป็นปกติ
ก็มาติดอยู่ที่ว่าบ้านผมอยู่บ้านนอก มีทุ่งนาโดยรอบ จึงมียุงเยอะ พอตกดึกแม่จะเริ่มให้จุดยากันยุงละ เพราะไม่จุดก็คงต้องกินข้าวตบยุงกัน ที่ผ่านมาก็ฝืนใจจุดตั้งแต่ช่วงเย็น ตอนที่ยุงยังไม่ออกมา หวังว่าจะได้ป้องกันไม่ให้เขาเข้ามา เพราะถ้าจุดตอนดึกตอนที่เข้าเริ่มออกหากินแล้ว ก็คงจะตายกันแน่ๆ แต่เมื่อวันก่อนเดินไปเจอยุงตัวหนึ่งนอนตายข้างๆ ยากันยุงที่เราจุด ก็รู้สึกจิตตกยังไงไม่รู้ เพราะรู้สึกเสียดายที่ศีล 5 ที่เราพึงรักษามาตลอดวันจะต้องขาดลงในช่วงเย็นของทุกวันแบบนี้ ครั้นจะบอกแม่ว่าจุดเองเพราะไม่อยากจุด ก็ดูจะผิดต่อแม่ไป
เลยอยากถามว่า โดยปกติแล้ววัดที่อยู่ตามป่า เขา เวลามีกิจมีงานช่วงดึก พระที่ท่านศีลบริบูรณ์ ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบทั้งหลาย ท่านจัดการกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้อย่างไร รบกวนผู้ที่เคยได้ยินได้ฟังคำครูบาอาจารย์มามากทั้งหลายช่วยคลายกังวลให้ทีครับ ขอบคุณครับ
มีความวิตกในศีล 5 ข้อปาณาติบาต ปกติวัดตามป่าเขา พระท่านไล่ยุงกันอย่างไรครับ
ก็มาติดอยู่ที่ว่าบ้านผมอยู่บ้านนอก มีทุ่งนาโดยรอบ จึงมียุงเยอะ พอตกดึกแม่จะเริ่มให้จุดยากันยุงละ เพราะไม่จุดก็คงต้องกินข้าวตบยุงกัน ที่ผ่านมาก็ฝืนใจจุดตั้งแต่ช่วงเย็น ตอนที่ยุงยังไม่ออกมา หวังว่าจะได้ป้องกันไม่ให้เขาเข้ามา เพราะถ้าจุดตอนดึกตอนที่เข้าเริ่มออกหากินแล้ว ก็คงจะตายกันแน่ๆ แต่เมื่อวันก่อนเดินไปเจอยุงตัวหนึ่งนอนตายข้างๆ ยากันยุงที่เราจุด ก็รู้สึกจิตตกยังไงไม่รู้ เพราะรู้สึกเสียดายที่ศีล 5 ที่เราพึงรักษามาตลอดวันจะต้องขาดลงในช่วงเย็นของทุกวันแบบนี้ ครั้นจะบอกแม่ว่าจุดเองเพราะไม่อยากจุด ก็ดูจะผิดต่อแม่ไป
เลยอยากถามว่า โดยปกติแล้ววัดที่อยู่ตามป่า เขา เวลามีกิจมีงานช่วงดึก พระที่ท่านศีลบริบูรณ์ ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบทั้งหลาย ท่านจัดการกับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้อย่างไร รบกวนผู้ที่เคยได้ยินได้ฟังคำครูบาอาจารย์มามากทั้งหลายช่วยคลายกังวลให้ทีครับ ขอบคุณครับ