อายุจะ 25 ปีแล้ว ทำยังไงดีรู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีความมั่นคงให้กับชีวิตเลย

คือแบบว่าตอนแรกเค้ามาจีบเราอยู่ดีๆแต่มาวันหนึ่งเค้าก็ไปคุยกะเพื่อนเราเฉยเลยตอนแรกก็ม่ายรู้แต่อยู่มาวันหนึ่งเค้าก็ไปกินเนื้อย่างด้วยกัคอลหากันทุกวันพอเรารู้แร้วความรู้สึกมันเจ็บมากเลยมันจุกยังไงม่ายรู้

คือตอนแรกที่ครูเข้ามาใหม่ๆก็ดูเหมือนคุยกันได้ปกติแต่พอนานๆไปรู้สึกว่าเวลาเจอหรือมองหรือคุยรู้สึกอึดอัด

เหนื่อยกับชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่าไม่รู้จะแก้ไขกับปัญหายังไงดีรู้สึกตัวเองไม่ได้เรื่องทำให้คนอื่นเดือดร้อนนำแต่ปัญหามาให้ตลอดไม่เคยที่จะมีสิ่งดีๆเข้ามาบ้างเลย

ขอนิยาม หรือคำจำกัดความของคำว่า "มั่นคง" คำ ๆ นี้ของแต่ละคน หน่อยครับ แชร์กันได้ ขอเล่าต้นเรื่อง ของสาเหตุที่ทำให้สร้างกระทู้นี้ขึ้นมานิดหนึ่งครับ พอดี มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนญาติ ๆ แล้วแน่นอ

รู้สึกไม่มั่นคงค่ะ ทั้งๆที่มีงานทำ มีเงินเก็บ มีคนรักที่ดี ไม่มีหนี้ (แต่ไม่มีสมบัติอะไรเลยเช่นเดียวกัน) แต่ในใจรู้สึกไม่มั่นคงสุดๆ เหมือนยืนบนแผ่นน้ำแข็งคนเดียว และน้ำแข็งก็ละลายไปเรื่อยๆ ตัวเราพร้อม

รู้สึกเศร้ามาก ท้อแท้ สิ้นหวังทุกอย่างรู้สึกไม่เหลืออะไรในชีวิตเลยควรทำยังไงดีรู้สึกแย่มากๆ